Korte nieuwsflash op de voorpagina
Mijn stukje over de goudoplichters heeft lange tenen geraakt. Afgelopen vrijdagmiddag ineens een lading mailtjes, sommige zelfs anoniem van aanbieders die niet blij zijn met het feit dat ik hun handelswijze vergelijk met de woekerpolissen van verzekeraars.
Wat is het geval en waarom hou ik mijn mond niet?
Bank of America zal één dezer dagen de 45 miljard dollar die het aan steun ontving aan de Amerikaanse regering terugbetalen. Dit klinkt positief, maar de voornaamste reden dat ze het doen is niet positief.
Gisteren had Bernanke geen leuke dag. Hij wil graag herverkozen worden als voorzitter van de FED en moet daarvoor een OK van de senatoren krijgen. Die senatoren lieten deze kans niet lopen.
De bankverzekeraar ziet het in vastgoed niet meer zitten. Volgens het bedrijf is vastgoed ontwikkelen relatief risicovol en het vergt teveel eigen vermogen.
Supermarktketen Colruyt maakte deze week een winst van 5,14 euro per aandeel bekend. De verwachting van analisten lag rond de 5 euro per aandeel. Dat viel dus mee.
Ik vrees dat dit vooral een publiciteitsstunt en cover up is. In feite niet veel anders dan Koenigsegg die tot voor kort Saab wilde hebben. Klein duimpje wil de reus opslokken.
De wereld is de schrik over Dubai alweer vergeten. We stoppen het ver weg in ons collectieve geheugen. Een collectief geheugen dat een zware vorm van de ziekte van Alzheimer heeft.
Dat is de dooddoener voor de bankanalisten die niet graag zien dat hun klanten goud kopen. Immers, goud levert hen niets op. Een belegger die kapitaal in goud stopt, houdt er rekening mee dat dit deel van het vermogen lange tijd onaangeroerd zal blijven. Een vreselijk idee voor een bank, want dat voor hen ‘dode’ kapitaal levert geen omzetprovisie etc. op en kan niet als onderpand voor de bank dienen.
De grootbanken, die ons geld bewaren, zitten voor miljarden in foute leningen, verloren beleggingen etc. Het is om gek van te worden, want het is in de basis wel ons spaargeld dat ze verkwanselen. De vraag roept zich op, in hoeverre we als klanten en mogelijk ook als aandeelhouders niet meer openheid moeten eisen.
Van de Romeinen is bekend dat ze hun staatshuishouding mede financierden met "vrijwillige" leveringen van geld en goederen door de bewoners van veroverde gebieden. Rechtvaardiging daarvoor was de door Romeinse legioenen geboden bescherming tegen barbaren van buiten.
