Een stevige daling voor de DAX, maar nog geen verandering van de trend voor de Duitse beursindex.

Gisteren een leerzame presentatie van Peter Meijburg hier in ons kantoor in Best. Hij liet de aanwezigen zien hoe je met minder investering en minder risico meer procentuele winst kan behalen. Het is een heel andere aanpak en zeker het feit dat het risico veel lager wordt is interessant. Ik ga snel een nieuwe datum plannen, want ik denk dat meer lezers hier veel aan kunnen hebben.
PostNL heeft zo waar een hogere omzet geboekt. Helaas viel de winst wel iets tegen en was lager dan vorig jaar. Over heel 2019 verwacht het bedrijf een hogere omzet te gaan boeken.
Kendrion heeft haar omzet met 10% zien dalen. Een aanzienlijke stap terug. Met name de zwakke automotive sector speelt het bedrijf parten.
De consumentenprijzen waren in Nederland in april 2,9% duurder dan een jaar geleden. Vooral vakantieparken, benzine en vliegtickets waren duurder. Nederland staat met deze stijging op de eerste plaats in Europa. Let wel, dit is inflatie en het vreet aan de koopkracht van uw spaargeld.

Er is een wettelijke leidraad voor hypotheekverstrekkers. Ze moeten helder zijn over de oversluit boetes. 75% van de aanbieders houden zich niet aan de wettelijke leidraad. De AFM heeft nu een enorme foei naar de banken gestuurd. De banken zijn verplicht om alle oversluitboetes van na juli 2016 na te rekenen. De vraag is nu of de banken dit eigenlijk wel gaan doen. De verwachting is namelijk dat veel klanten dan geld terug moeten krijgen. Heeft u al (ooit) spontaan geld van uw bank teruggekregen?
De druk op China wordt ernstig opgevoerd door de VS. Of dat echt gaat helpen? De Chinezen willen geen toezegging te veel doen en realiseren zich ook wel dat het Trump alleen om de handtekening onder een verdrag gaat. Daarin heben ze de Amerikaanse onderhandelaars iets te veel getergd door terug te komen op eerdere afspraken. De onderhandelaars gingen naar hun top baby en die heeft er maar weer eens een tweet over uitgestuurd. De knuppel is weer in het hoenderhok gegooid en alle partijen proberen nu hun gezicht te redden. De onderhandelingen zijn terug bij af.
Multi-billionaire hedge fund manager Ray Dalio recently published a 7500-word call to reform American capitalism. Noting that the nation’s wealth gap is the “highest since the 1930s,” Dalio wrote that rather than distributing income equally, capitalism is “producing self-reinforcing spirals up for the haves and down for the have-nots” which “pose existential threats to the United States,” and amount to a “national emergency.”
Parts of Dalio’s message sound eerily close to another article authored by another uber-successful capitalist, John J. Raskob. In his piece “Everybody Aught to Be Rich,” Raskob writes:
“A man is rich when he has an income which is sufficient to support him and his family in a decent and comfortable manner. That amount of prosperity aught to be attainable by anyone. … It is quite true that wealth is not so evenly distributed.”
Incredibly, Raskob’s piece was published 90 years ago in the July 31 issue of Ladies’ Home Journal — in the year 1929! The two men’s ideas on how to reconcile their generation’s income inequality couldn’t be more different. But they share one important commonality — each sounds the alarm about wealth disparity. And throughout history, that warning has signaled an end to the boom that begot the very wealth disparity in dispute. Case in point, the year of Raskob’s article — 1929 — saw the greatest stock market peak to date and subsequent period of wealth destruction known as the Great Depression.
This chart shows how broad the wealth gap has become in not just the U.S., but also across the pond in the U.K. It divides each country’s stock market by average earnings. In 2019, it takes the average U.S. citizen 123 hours of labor to buy one S&P share. In the U.K., it’s 305 hours to buy one share of the FTSE All-Share Index.

The chart also shows how the greater the wealth gap becomes, the closer the instrument of that wealth — the stock market — gets to significant peaks. Note the last two times when hours needed to buy one share reached a similar extreme. The first time was in 1999-2000. That year marked the peak in both measures, when it took 407 hours for the average Brit to buy one share of the FTSE All-Share and 108 hours for an American worker to buy one share of the S&P 500. That period also saw a wave of Dalio-esque rebukes of capitalism with a raft of articles like “New Politics of Inequality” (Sept. 22 NYT), “Globalization Widens Rich-Poor Gap” (July 13 NYT), and a 1999 United Nations report warning “the world is heading toward grotesque inequalities, neither sustainable nor worth sustaining.” In November 1999, we cited the “growing gulf between haves and have-nots” as a profound signal of a boom cycle nearing its end and wrote:
“A bear market is nature’s way of redistributing wealth, but apparently, at a trend change as big as this one, people just cannot wait to get in there and lend a hand.”
Two months later, the dot.com bubble bust and the Dow Jones Industrial Average dropped 40%, 2-year long bear market.
The second extreme in hours needed to buy one share came near peak territory in 2006-7. Again, main street cited corporate America’s failures, as the widening wealth gap became a “chasm” and social media became a soap box for anti-capitalist rebukes:
“Wealth Gap Has Widened More than 50%” (August 29 CNN Money)
“Haves and Have-Nots: Income Inequality in America” (Feb. 5 NPR)
“The Rich, the Poor and the Growing Gap Between Them” (June 15 Economist)
By year’s end, the December 2006 Elliott Wave Financial Forecast went on bearish red alert and said:
The timing of the last wealth disparity alarm makes a more important point. They tend to arrive at big peaks.” (See the full commentary here.)
Two months later, the KBW Bank Index peaked, heralding in the global financial meltdown — in October 2007 came the deepest stock market decline since the Great Depression. At the February 2009 bottom, the hours-work-per-share in the U.S. and U.K. dropped to 184 and 39 respectively.
Today, the lint of acrimony over the widening gulf between the 1% and everyone else is smoldering once again, as these 2019 headlines evince:
“America’s 1% Hasn’t Controlled This Much Wealth Since Before the Great Depression” (Feb. 24 MarketWatch)
“Wealth Inequality is Way Worse Than You Think” (Feb. 29 Forbes)
“Richest 1% on Target to Own Two-Thirds of All Wealth by 2030” (April 7 The Guardian)
But as Dalio himself observed: “Most everything happens over and over again through history, and by observing and thinking through these patterns, one can better understand how reality works and acquire timeless and universal principles for dealing with it better.” I couldn’t agree more. Dalio himself is both observer and part of the boom-bust pattern underway now, one in which I fully anticipate the concerns over inequality to disappear as the playing field becomes inexorably leveled.
Ik kreeg terecht reactie afgelopen vrijdag op het feit dat elektrisch op dit moment een voorsprong op waterstof heeft.
De vraag is of bij een groeiend aantal elektrisch rijdende auto’s deze voorsprong wel blijft bestaan.
Immers, hoeveel laadpunten gaan er komen?
De huidige elektrische infrastructuur kan het nét aan. Maar zeker in de stad moet het aantal laadpunten dramatisch omhoog, willen we serieus een haalbare elektrische oplossing bieden.
Dat terwijl bij waterstof de huidige benzine pomp slechts waterstof i.p.v. benzine hoeft te leveren.
Op dit moment zijn er nog bijna geen waterstof pompen, maar er daar meer van aanleggen is aanzienlijk minder omvangrijk dan de helft van de bestaande parkeergelegenheid in de steden aanpakken om elektrisch laden mogelijk te maken.

Daarbij… Tesla geeft nu al aan dat ze een probleem zien bij de beschikbaarheid van metalen voor de batterijen. Nu rijdt er nog bijna niemand elektrisch!
De toekomst van autorijden is nog uiterst onzeker en de kans is toch wel aanwezig dat de combinatie benzine en LPG ook nog lang blijft bestaan. Relatief is er dan weinig benzine nodig, maar LPG kan eventueel vervangen worden door andere soorten gas.
Overigens gaat nu ook Audi een waterstof auto ontwikkelen. Die techniek is zeker niet kansloos, ook niet voor auto’s.
Eerder dit jaar besloot ik met Mooie Beursdag in een Amerikaanse ETF te handelen. Ik kon dat moeiteloos omdat ik mijn rekening vanuit de VS geopend had. De abonnees van Mooie Beursdag konden dat niet. Een prima ETF, alleen verboden voor Europeanen.
Sinds 2018 geldt de Europese verordening PRIIP. Deze verplicht aanbieders van ETF’s tot het leveren van informatie in de taal waarin zij hun producten aanbieden. Deze regel, bedoeld om beleggers te beschermen, heeft er toe geleid dat de beste Amerikaanse ETF’s van de Nederlandse markt zijn gehaald.
Dit moet weer veranderen!
Wij
Nederlandse particuliere beleggers.
constateren
Het aanbod van exchange-traded funds (ETF), ook wel indextrackers genoemd, voor Nederlandse particuliere beleggers is verschraald.
Als gevolg van de Europese wetgeving zijn beleggers verplicht om de duurdere en minder goede ETF’s te kopen dan voorheen, met als gevolg een lager rendement.
Beleggers willen dat de Europese Unie haar burgers in staat stelt om te beleggen in de beste ETF’s.
en verzoeken
dat de Europese Unie haar burgers in staat stelt te beleggen in de beste ETF’s. Daarom eisen wij dat de ETF’s die in de VS minstens een miljard dollar onder beheer hebben weer beschikbaar worden voor de landen van de Europese Unie.
De gesprekken met China lopen weer helemaal spaak nu Trump weer heeft getweet over het toepassen van 25% invoerheffing ‘omdat de gesprekken niet de gewenste kant op gaan’. De kans bestaat dat de Chinezen het nu helemaal laten zitten.

De Amerikaanse marine stuurt een eskader oorlogsschepen waaronder een vliegdekschip richting Iran. Een uitbrekende oorlog met Iran is één van de grootste risico’s deze maand.
Hamas en Israël zijn vol in oorlog geraakt nadat Hamas honderden raketten op Israël afschoot. Waarom ze hiermee begonnen is onduidelijk. Het zal ongetwijfeld niet spontaan zijn gebeurd, maar in de westerse pers geen woord over de reden.
Het bod van Euronext op de beurs van Noorwegen is in zwaar weer geraakt nu enkele Noorde aandeelhouders bezwaren hebben laten horen.
Wederom is het verzoek gedaan om het 500 euro biljet uit roulatie te nemen. Het wordt eigenlijk alleen nog gebruikt door criminelen omdat het biljet de hoogste waarde heeft van alle papieren geldbiljetten.
Volgens Donald Tusk vormen de grote tech bedrijven als Google, Apple, Amazon en Facebook een groot gevaar voor de samenleving. Deze bedrijven zijn in staat om het gedrag van grote groepen mensen te controleren. Het is een keizerrijk onder de samenleving en als zodanig behoorlijk gevaarlijk.
In de VS hebben enkele tech bedrijven de sites en groepen van enkele ultra rechtse publicisten offline gehaald. Ik kan me er iets bij voorstellen, maar het is maar niet zo maar goed. Alex Jones heeft toegegeven dat hij volslagen gek is, dan heb je een legitieme reden. Bij anderen is de lijn minder duidelijk. Wat zijn precies de regels waar je je aan moet houden? Is kritisch zijn straks ook voldoende? Is kritiek hebben op de grote tech bedrijven zelf ook voldoende? Hoe ver mogen ze gaan in hun censuur?
Is het vleesvervanger of nepvlees? In het nieuws vandaag twee benamingen voor Beyond Meat dat in de VS een droomdebuut kende op de beurs. De journalisten geven niet zo heel subtiel met de benaming van het product aan hoe ze er over denken.
Berkshire Hathaway heeft aandelen Amazon gekocht. Het is één van de vooraankondigingen van Warren Buffett die dit weekend zijn jaarlijkse Omaha feestje weer geeft.
Gisteren is de Mooie Beursdag Nieuwsbrief weer verstuurd. Enkele personen kregen de lijst per ongeluk ook toegestuurd. Ik had een vinkje te veel aangeklikt. Ik had een waardeloze april maand met de service. Twee stop loss drama’s mee moeten maken.
Gisteren zijn door mij definitief drie huizen naast elkaar in Detroit aangekocht. Signed, sealed and delivered. Eindelijk, want het had de nodige voeten in aarde. Het was een pakketje van drie woningen tegen een heel erg mooie prijs.

Tesla heeft aangegeven dat het verwacht dat het verkrijgen van de benodigde grondstoffen voor het maken van autobatterijen wel eens een probleem kan gaan vormen. Nikkel, koper en andere metalen zijn niet in voldoende mate aan te leveren.
Er is een heftige strijd losgebarsten over de vraag of we naar een elektrische toekomst gaan, of naar een waterstof toekomst.
Het lijkt daarbij wel of het een of/of situatie moet worden, in plaats van een en/en.
Elektrisch staat nu op voorsprong, maar in een prille markt als de huidige stelt dat nog niet veel voor.
Beide technieken hebben voordelen en nadelen.
Het nadeel van elektrische auto’s is dat hun accu vol zit met zeldzame metalen die bij de winning een enorme milieuschade geven.

Waterstof heeft als nadeel dat de druk waaronder het opgeslagen moet worden extreem hoog is. Het is zeer vluchtig spul, dus lekkage is makkelijker dan bij regulier gas.
Kijken we puur naar verwerking in auto’s, dan zijn beide technieken te gebruiken en kosten ze ongeveer even veel. Elektrisch heeft echter een voorsprong en dat zit hem onder meer in de beschikbaarheid van tankmogelijkheden. De infrastructuur voor waterstof is er nog amper.
Waar is waterstof heel goed voor?
Juist in grote toepassingen, bijvoorbeeld de opslag van overtollige duurzame energie zou waterstof een uitkomst kunnen zijn. De overtollige energie zou grootschalig opgeslagen kunnen worden en dan bijvoorbeeld bij grootgebruikers of elektriciteitscentrales of warmtenetten ingezet kunnen worden. Er is een verlies bij de omzetting, maar het voordeel is dat je in de zomer energie kan opwekken die dan in de winter gebruikt kan worden.
In de zomer gooien we energie weg omdat we te veel opwekken. Is dat dan geen verlies? Nu we steeds meer duurzame energie opwekken zullen we in de zomer steeds vaker tegen overcapaciteit aanlopen. Daar kan waterstof een enorm succes worden. Of de waterstof auto ooit grootschalig ingezet gaat worden, ik moet het nog zien. De energiemarkt is meer dan alleen de automobiel markt. Dat vergeten we nog wel eens in de discussie over de toekomst.
Ooit kochten mijn ouders de uitvaartverzekering af. Indertijd veel geld, maar uw kind hoeft dan een leven lang niet meer om te kijken naar deze verzekering…
Tot een jaar of vijfentwintig geleden de polis omgezet werd naar een vasteprijs polis. Met inflatie die er op in werkt mag duidelijk zijn dat die polis na vijfentwintig jaar hopeloos te weinig uit zal keren. De polis werd vervolgens weer aangepast omdat je nu jaarlijks wel een premie moet betalen om de rechten op die hopeloos te lage polis te mogen houden.
Ik ben dus hopeloos onderverzekerd en ik overweeg zelfs om die restpolis ook maar te laten vervallen.
Wat is namelijk het geval:
Ik ben verzekerd bij Yarden.
De laatste maanden kreeg ik verschillende brieven van hen waarbij ze me opriepen om mijn polis te verhogen. In feite NOG een keer te betalen waarvoor mijn ouders ook al betaalden.
Naar nu blijkt komt Yarden veel geld tekort. De kans bestaat dus dat polishouders NOG weer gekort gaan worden op hun rechten.
Je zal dus maar recent je polis aangepast hebben en dan binnenkort nog weer bij moeten verzekeren omdat dit bedrijf er financieel een potje van maakt.
Ik ben er onderhand wel klaar mee. Schuif mijn lichaam na mijn overlijden maar in de oven ergens op een industrie terrein. Als je zo nodig een feestje wilt, dan moet je dat doen nu ik nog leef. Als je zo blij met me bent, dan laat je dat maar weten nu ik nog leef. Als ik eenmaal dood ben is het te laat. Zonde van het geld om er dan nog een grote happening van te maken.