De ruzie tussen Polen en Oekraïne gaat over graan. Oekraïne is in staat om tegen veel lagere kosten graan te verbouwen. Polen ziet daar de winst niet van, want 100.000 Poolse boeren verbouwen ook graan en zien hun inkomsten in gevaar komen als Oekraïne haar graan in Polen mag verkopen.
Daarbij is het nu verkiezingstijd in Polen. Politici willen nu dus graag stoer overkomen en komen met heftige uitspraken. Ze proberen wat felle uitspraken uit, kijkende wat bij kiezers het beste ligt.
Voor Oekraïne is het echter ook belangrijk. Graan is procentueel een enorm belangrijk product voor het land en de prijs die Europa kan betalen ligt veel hoger dan wat men er in Afrika er voor wil en kan geven. Voor de overheidsinkomsten van Oekraïne is het dus een belangrijk punt. Vandaar dat Oekraïne de zaak wil voorleggen aan de WTO.
Normaal gesproken kom je hier als vrienden onderling wel uit, maar zoals ik al aangaf, de verkiezingen komen er aan en de Poolse politici willen bij de Poolse bevolking scoren.
De soep gaat niet zo heet gegeten worden als ze nu wordt opgediend. Polen heeft er geen enkele baat bij als Oekraïne er in de oorlog met Rusland slechter voor komt te staan en eventueel die oorlog gaat verliezen. Immers, dan is de kans groter dat Polen één van de volgende slachtoffers van Ruslands expansiedrift is en Oekraïne dan aan de kant van Rusland mee aan het vechten is. Het is ook voor Polen beter als de ambities van Rusland al in Oekraïne gesmoord worden.
Ik verwacht dus dat ze er binnenkort wel uitkomen.
Tag:
oorlog
De Russische militaire elite is nu serieus aan het discussiëren over het eventueel als eerste inzetten van kernbommen.
Ze willen de oorlog winnen en er zijn er die denken dat het met kernwapens wel kan lukken. Daarbij hopen ze dat de NAVO vanwege ruzie over de in te zetten reactie uiteen zal vallen.
In mijn ogen een ijdele hoop. De NAVO kan namelijk zonder inzet van kernwapens al van Rusland winnen.
We hoeven dus niet met kernwapens te reageren.
De vraag is dan natuurlijk wel waar Rusland toe gaat slaan.
Een bom op het front in Oekraïne zou ook hun eigen soldaten schaden. Dat is dus eigenlijk geen optie.
Een bom op Kiev heeft militair gezien weinig waarde. Het zou echter wel landen als China, India en Brazilië in het harnas jagen. Dat is geen strategische winst voor Rusland. Tevens blijft dan het Oekraïense leger intact.
Een bom op Kiev EN op Londen dan? Zou dat helpen? Zou dat de NAVO uiteen doen vallen?
Zo zijn er meerdere scenario’s mogelijk, maar blijft het feit dat de NAVO (of eigenlijk de VS al helemaal alleen) Rusland al zonder kernwapens militair kan verslaan.
De oorlog in Oekraïne wint Rusland er dus zeker niet mee.
Dus wat is het nut?
Zie mijn video over dit onderwerp:
We zien nu al daadwerkelijk hoe drinkwater in een oorlog een bepalende factor kan worden. Op De Krim is nu door toedoen van Rusland zelf ineens een drinkwater tekort ontstaan. Gelukkig voor de inwoners van De Krim is het aantal toeristen dit jaar extreem laag, anders had het nu al echt een probleem geworden. Zonder drinkwater wordt De Krim voor Rusland op termijn een onhoudbare situatie.
Landen als China en India zijn ook kwetsbaar. Een enorme bevolking en forse delen van het land waar het extreem warm is en water steeds schaarser wordt.
Als dan een buurland wel drinkwater heeft en het niet vrijwillig wil afstaan, dan wordt een oorlog om dat drinkwater ‘haalbaar’. In feite kan je de oorlog in Oekraïne ook toewijzen aan het watertekort dat De Krim had voor de Russen de landbrug veroverden. Hun angst voor het offensief van Oekraïne bracht ze er recent toe de dam te laten springen en nu hebben ze dat watertekort opnieuw.
Zelfs Amerikaanse staten onderling maken al forse ruzie over drinkwaterrechten. Nu zullen ze binnen de VS niet snel tegen elkaar ten strijde trekken, maar als de nood hoog wordt, dan moeten we maar eens zien hoe vriendelijk de strijd om het beschikbare water blijft.
De komende tijd is het een fantastische markt voor de wapenindustrie. Ze kunnen nu zo veel ze kunnen leveren aan Oekraïne. Daarbij realiseren ook de westerse legers zich dat ze heel andere wapens en veel meer munitie op voorraad nodig hebben. Nederland bijvoorbeeld bezit nu nog maar 12 stukken artillerie en heeft slechts een paar drones.
Je bereid je altijd voor op de vorige oorlog. Voor Nederland en België is de huidige oorlog in Oekraïne de ‘vorige oorlog’. We hebben veel artillerie en veel drones nodig. We lopen hopeloos achter op de nieuwe ontwikkelingen.
We zijn nu op een oorlog zoals nu in Oekraïne pertinent niet voorbereid.
De wapenindustrie kan dus nog tot een paar jaar na het conflict profiteren van de nieuwe inzichten.
Daarna is een nieuw conflict nodig, anders gaan er massaontslagen vallen.
Dat willen ze niet, dus de lobby zal straks worden ingezet om politici te bewegen nieuwe conflicten te starten.
In de VS is rechts al begonnen door aan te geven dat ze bij een nieuwe Republikeinse president in 2024 Mexico willen bombarderen en binnenvallen. Nu lijkt dat nog onzin en retoriek van MAGA politici, maar het oorlogszuchtig beestje wordt al gevoed. Het idee van oorlog in en met Mexico wordt al binnen bepaalde bevolkingsgroepen in de week gelegd.
Ook het nog slepende conflict tussen China en Taiwan wordt gevoed. Het mag niet te snel uit de hand lopen, de wapenindustrie heeft het het liefst na afloop van het conflict in Oekraïne, maar niet direct aansluitend.
Dat zou niet goed voor de omzet zijn, want na het conflict in Oekraïne moeten de westerse legers eerst voorzien worden van wapens uit het afgelopen conflict. Dan na een paar jaar mag Taiwan uit de hand lopen en zijn er vanwege de andere aard van dat conflict weer heel andere wapens nodig.
Ik ben van mening dat veel conflicten ‘gemaakt’ zijn. Bewust gecreëerde oorlogen die ambitieuze politici ingefluisterd worden en die daarna via slinkse wegen verkocht worden aan de bevolking. De tweede Irak oorlog was daar een walgelijk voorbeeld van.
De macht achter de macht heeft zeggenschap over geld, media en wapens. Vraag je altijd af wat hun belang is en heel veel blijkt ineens makkelijk te verklaren te zijn.
Ik heb gisteren een video gemaakt waarin ik aangeef wat een Rusland uit de Russische propaganda nu het beste kan doen.
Ik ga er even vanuit de de Russische propaganda gelijk heeft. Rusland is nog extreem machtig en heeft zich extreem ingehouden.
Maar ondertussen zeggen ook de Russische leiders wel dat er zaken misgaan.
Tijd dus om aanpassingen te doen. Tijd om de luchtmacht in te zetten en tijd om Oekraïne te kleineren.
Enfin, kijk de video maar eens om te bezien hoe ik denk dat een machtig Rusland deze oorlog weer volledig naar haar hand kan zetten.
Vorig jaar had Putin het idee dat hij met een soort van chirurgische ingreep de macht in Oekraïne kon grijpen. Hij hoefde slechts het regeringscentrum in Kiev te veroveren, de topmensen van de Oekraïense regering te liquideren en het land zou in chaos vervallen en een makkelijke prooi voor Rusland worden.
Hooguit drie dagen zou het duren. Dit vanwege het verrassingseffect en de enorme numerieke overmacht van de Russen.
Een jaar later weten we dat van die Russische hoogmoed weinig over is.
Oekraïne wist de aanval op Kiev te pareren en de voormalige acteur die nu president van Oekraïne is bleek een geboren leider te zijn die zijn land wist te motiveren om de strijd met de Russen aan te gaan.
Nog altijd zijn er mensen die denken dat Rusland nog niet eens begonnen is, maar die mensen zitten er naast. In de eerste maanden van de oorlog heeft Rusland de kern van haar beroepsleger verloren. In het eerste jaar van de oorlog heeft het land de helft van haar materiaal verloren.
Rusland heeft nog altijd een groot leger, maar de kracht daarvan is heel fors kleiner geworden, terwijl het Oekraïense leger veel sterker is geworden.
Oekraïne verloor ook veel mensen, maar wat Oekraïne heel goed deed, was eerst de opgeroepen burgers vier maanden opleiden voor ze de gevechten in gestuurd werden. Oekraïne zag dus haar soldaten in aantal en in kennis toenemen, terwijl Rusland haar soldaten wel zag toenemen, maar de kennis van die soldaten liep hard terug.
We zagen dat recent bij een aanval van de Russen in het zuiden. De chauffeurs bleken niet in staat de voertuigen goed te besturen. Ze reden over hun eigen soldaten heen en uiteindelijk verlieten ze de voertuigen en renden allemaal in paniek terug naar de eigen linies.
Helaas is de oorlog nog niet voorbij.
Het is nu wachten op het voorjaar. De velden drogen dan uit en dan wordt het weer mogelijk om zonder gebruik te moeten maken van wegen te bewegen. Dat hebben vooral de Oekraïners nodig, want die hebben nu veel meer gemotoriseerd materiaal.
Later deze week is het al weer een jaar geleden dat Rusland met een groot leger Oekraïne binnen viel.
Hoe is het toch mogelijk dat zo’n klein en kwetsbaar land als Oekraïne het grote onverslaanbaar geachte Russische leger tot staan wist te brengen?
Ik denk dat het niet zo zeer was dat Oekraïne Rusland versloeg, maar dat het eerder zo was dat Rusland zichzelf de das om deed.
Als eerste de inval.
Het was de bedoeling om met een enorme overmacht Kiev binnen te rijden. De regering zou gevangen genomen worden, lees geliquideerd worden, en het land zou puur vanuit de ontstane chaos net als Afghanistan in een paar dagen tijd overrompeld worden door het Russische beroepsleger.
De Russen vielen over meerdere fronten aan en waren er totaal niet op voorbereid dat Oekraïne in staat zou zijn om weerstand te bieden.
Dat laatste gebeurde wel en dat was de oorzaak dat de Russen enorme klappen kregen. Het punt is namelijk dat het leger van Rusland bestaat uit een kern beroepsleger een aanvullende kern dienstplichtigen en als er een oorlog is wordt dat aangevuld door oud-dienstplichtigen die als infanteristen dienen.
Rusland sloeg die laatste stap over en reed dus met gevechtswagens de oorlog in, zonder dat al die benodigde infanteristen er waren.
De gevechtswagens en taks werden dus bemand met beroepssoldaten en niet extern beschermd.
Ieder voertuig dat dus vernietigd werd, kostte een aantal beroepssoldaten het leven. In enkele weken tijd werd de kern van het Russische beroepsleger vernietigd.
Een mooi voorbeeld is het 155e mariniersbataljon. Dat werd zo geraakt dat 65% van de mannen omkwamen. Toch kwam die eenheid terug. In het zuiden werd ze recent nog weer keihard verslagen. Wat toen bleek, was dat de soldaten in paniek raakten en totaal niet wisten waar ze mee bezig waren. De chauffeurs konden zelfs amper de voertuigen besturen zo slecht ging het. De naam van de eenheid bestond nog wel, maar het zijn nu allemaal opgeroepen soldaten die amper opleiding gekregen hebben. Tientallen tanks en gevechtsvoertuigen gingen verloren in een aanval die op zijn best nogal naïef was. Het was zo’n eenzijdig gevecht dat Rusland honderden manschappen verloor terwijl Oekraïne op dat moment daar geen enkele soldaat verloor.
De huidige Russische opmars is vooral een opmars te voet. Dat komt omdat de Russen honderdduizenden burgers hebben opgeroepen. De Russen hebben de tijd niet om die op te leiden op voertuigen en ingewikkelde wapens. Ze krijgen een geweer en val maar lopend aan. De Oekraïense strijdkrachten vallen heel rustig terug en per dag worden momenteel zo’n 1000 Russen omgebracht.
Het is wachten op het moment dat de bodem geschikt is voor zware voertuigen.
Ik verwacht dat er dan weer beweging in het front gaat komen. Ik vraag me dan wel af hoe de Oekraïners om gaan met de uitgebreide mijnenvelden. De Russen gaan de komende weken tienduizenden tot misschien wel honderdduizenden net opgeroepen burgersoldaten ten aanval sturen. De Russen willen een doorbraak forceren en daarmee de voorbereidingen van de komende Oekraïense aanval verstoren. Die aanval van Oekraïne verwacht ik in april.
Ik hoop van harte dat deze enorm succesvol gaat zijn. Zo succesvol dat Rusland uiteindelijk toch wil onderhandelen over hun terugtrekking uit heel Oekraïne.
Ik vrees echter dat de Russen geen verlies willen accepteren en de oorlog blijven rekken in de hoop dat iedereen de oorlog moe zal worden en de Russen alsnog, via welke weg dan ook, een machtswisseling in Oekraïne bewerkstelligen.
In het westen moet de productie van wapens en vooral munitie fors omhoog.
Dat is een probleem omdat energie en grondstoffen duur zijn en personeel niet snel gevonden is.
Bedrijven kunnen maar niet ‘even’ een extra productielijn openen, terwijl de bestaande lijnen puur uit efficiency overwegingen al maximaal ingezet werden.
Extreem efficiënt werken heeft zijn nadelen en één zo’n nadeel is dat productie uitbreiding dan niet makkelijk is.
Toch moet het gaan gebeuren, want als Oekraïne de Russen niet snel weet te verslaan kan deze oorlog nog jaren gaan duren.
In dat geval komt er een acuut tekort aan bepaalde munitie.
Het westen was niet ingesteld op een zo’n groot conflict als nu in Oekraïne.
Bedrijven in de wapenindustrie durven de enorme investeringen in nieuwe fabrieken en productielijnen niet te doen.
Immers zijn de investeringen enorm en als de vrede in oktober 2023 getekend wordt, houdt de toegenomen vraag na de aanvulling van de voorraden al snel op.
Overheden zullen dus in mijn ogen wel met zekerheden moeten komen. Zelfs dan is het geen eenvoudige zaak de productielijnen uit te breiden. De machines die nodig zijn, zijn heel ingewikkeld en weinig bedrijven kunnen die snel maken.
We moeten naar een oorlogsindustrie, terwijl we zelf niet in oorlog zijn. Dat is ook zo’n punt.
Voor ons als beleggers is dus het punt… durven wij, willen wij, investeren in bedrijven die eerst een enorme investering moeten doen voor een toekomstige winst die op zijn best onzeker is?
Al maanden voeren Rusland en Oekraïne een verbeten strijd om het plaatsje Bachmut. Dan zou je denken dat Bachmut voor de Russen, die dag na dag aanvallen, strategisch enorm belangrijk is.
Het gekke is dat dit dus totaal niet het geval is.
Als Bachmut zou vallen, dan maakt dat voor het totale strategische militaire plaatje niets uit. Het is slechts een kleine stad (Voor de oorlog 71.000 inwoners) die dan zou vallen. Meer niet.
Waarom verdedigt Oekraïne deze onbelangrijke plaats dan zo verbeten?
Dat heeft alles te maken met de verdeling van de Russische troepen. Door Bachmut te verdedigen moet Rusland verhoudingsgewijs veel soldaten bij Bachmut hebben liggen. Soldaten die dan dus niet elders kunnen zijn. De verdediger is numeriek altijd de partij die het voordeligst uit is. Een aanvaller moet tussen de drie tot zes keer meer mensen aanwezig hebben en die lijn kan je doortrekken naar het aantal slachtoffers. Het is dus voor Oekraïne interessant om de plaats zo lang mogelijk te blijven verdedigen. Zo blijft het Russen trekken en kost het Rusland enorm veel.
Bachmut heeft de Russen ondertussen al enorme aantallen aan soldaten gekost en dan kom je op het punt dat de investering zo groot is geworden dat je het niet meer los kan laten.
Rusland blijft aanvallen, omdat weggaan zou betekenen dat de investering voor niets was.
Strategisch dus van geen waarde, maar de leider in Moskou wil nu, letterlijk koste wat het kost, het plaatje alsnog veroveren.
Gisteren heb ik een nieuwe video geplaatst over de oorlog in Oekraïne. In die video mijn idee over de volgende stap die Oekraïne gaat nemen en wat Rusland gaat doen.
Tot nu toe zijn mijn ideeën over het verloop van de oorlog behoorlijk goed uitgekomen, met her en der een leuke verrassing die vanuit Oekraïne aan Rusland werd verstrekt.
Ook nu verwacht ik dat Oekraïne de nodige verrassingen voor Rusland in petto heeft.
Je kan hier de video bekijken. Je bent dan weer helemaal ‘bij”.