Veel tegenstanders zeggen dat het niets heeft uitgehaald. Rusland weet nog altijd aan spullen te komen en er is een omvangrijke smokkel gaande waardoor er nog altijd heel veel in en uit Rusland gaat.
Dat is waar.
Maar dat op zich houdt niet in dat het embargo niet werkt.
Smokkel blijft mogelijk, maar is altijd minder effectief dan open handel.
De spullen kosten Rusland meer en leveren Rusland bij uitvoer minder op. India koopt weliswaar iedere liter olie die Rusland kan uitvoeren, maar wel met een aanzienlijke korting. Rusland maakt de omzet, maar niet de winst en dat is dus een succes voor het embargo.
Maar er speelt veel meer.
Het embargo gaat ook over services.
De olie industrie van Rusland is voor de moeilijke olievelden afhankelijk van het westen. Gaat er iets stuk, dan is er steeds meer kans dat de kennis en het materiaal niet meer voorhanden is. Dan zal dus de productie dalen.
Daar kan China ook niet bij helpen, want China heeft die specialistische kennis ook niet.
Daarbij komt dan nog dat Oekraïne nu doelbewust drones afstuurt op olieraffinaderijen. Oekraïne hoeft de olievoorraad niet te raken. De controls zijn belangrijker. Als ze het technische hart van de raffinaderij raken, dan houdt het daar ook al op.
Alleen de laatste maand waren de aanvallen van Oekraïne op de olie industrie al goed voor een beperking van de Russische olie export van 4%.
De inkomsten lopen voor Rusland steeds verder terug. We zien nu ook dat treinverkeer lastiger wordt en vliegverkeer in Rusland is nu ronduit gevaarlijk geworden. Ze moeten steeds meer onderhoud uitstellen en steeds meer materiaal kan niet meer ingezet worden.
Ook dat heeft op termijn gevolgen voor de mate waarin Rusland in staat is deze oorlog vol te houden. Het is een soort verroting van binnen uit. Het verlies van steeds meer mannen helpt ook niet mee. Je studenten rechtstreeks de oorlog in sturen, werkt niet ergh handig naar de toekomst toe.
onderhoud
Ik had deze week via de e-mail een interessant gesprek met een woningen-expert.
U weet, ik investeer in woningen in Detroit. Ik koop woningen die in niet zo’n beste staat zijn en laat ze opknappen. Als dat gedaan is, verhuur ik de woningen.
In Detroit werkt dat. Ik heb er geen behoefte om nieuw te bouwen. Dat zou veel te duur zijn, als je materialen en mensen al kan vinden om de woning(en) te bouwen. Het enige wat je daar op grotere schaal wel nieuw gebouwd ziet worden, zijn appartementen.
In Nederland is er een heel andere markt. Hier hebben we behoefte aan woningen waar je je hele leven kan blijven wonen. De woningen die gebouwd werden in de jaren vijftig voldoen daar niet meer aan.
Ze zijn niet alleen qua bouw verouderd. Ze voldoen ook niet meer aan wat we tegenwoordig van een huurwoning verwachten.
Zeker in de sociale huurmarkt moeten woningen ook tegen een stootje kunnen. Dat kunnen die oude woningen niet, waardoor onderhoud duur is.
Helaas lijkt dan slopen en nieuwbouw de betere optie. Weg is dan de sfeer die in die wijk hing. Dat verlies je. Maar de woningen moeten wel leefbaar én commercieel haalbaar blijven.
Levensloopbestendige woningen zijn het antwoord. Het voordeel is dat ze energiezuiniger zijn, een beter leefklimaat bieden en minder onderhoudskosten kennen.
De sfeer moeten de bewoners er zelf terug in brengen. Daar kan een slimme opzet van de wijk bij helpen, maar uiteindelijk bepalen mensen de sfeer.
Architecten kunnen, door slim te tekenen en het creëren van gezamenlijke ruimtes, de sociale cohesie enorm ondersteunen. Helaas blijken niet alle architecten en alle opdrachtgevers daar al van overtuigd. Het is dan misschien door gezamenlijke ontmoetingsruimtes te creëren iets duurder in aanvang, maar gezellige wijken trekken mensen aan en dat is weer goed voor de vastgoedprijzen. Op de lange termijn wint dan iedereen want in een gezellige wijk zijn ook minder problemen.
Dat wil zeggen, te koop staande woning… Het is de villa/landgoed van de in 2019 overleden Ben Pon… U weet wel, van de Volkswagen en Porsche importeur.
Landhuis “De Veentjes” staat nu te koop voor 4,3 miljoen en gezien het landgoed er omheen is dat geen overdreven prijs.
Toch zie ik mezelf eerder in het gastenverblijf wonen, dan in de villa.
Ik heb niets met de gigantische ruimte die het biedt.
Ik heb nu al een groot huis, met een lengte (inclusief bijgebouwen en aaneengesloten opstallen van 60 meter, maar deze villa biedt ook enorme ruimtes. Ruimtes die je dan moet vullen… of bewust leeg houdt, met als gevolg altijd een echo in huis.
Naar mijn idee moet het onderhoud op het landgoed enorm veel geld kosten. Hele weilanden aan gazon, een volgroeid bos. Denk eens aan de hoeveelheid bladeren iedere herfst op dat enorme gazon…
Daar huur je dan bedrijven voor in, maar dan heb je steeds weer vreemd volk over de vloer.
Neen, dat is op die manier geen droom van me.
Kijk hier de foto’s
De Vereniging van Huiseigenaren van VvE Osdorp is bijna failliet. Een ramp, want de koopflat heeft dringend noodzakelijk onderhoud nodig. Enkele balkons zijn al tot verboden gebied verklaard. Het is simpelweg te gevaarlijk geworden.
Naar verwachting 3500 miljard dollar moet er in de VS worden uitgegeven om bruggen en tunnels veilig te krijgen en veilig te houden. In de EU zal de rekening op ongeveer 1000 miljard liggen. In landen als Griekenland, Nederland en Duitsland is de rekening laag. Daar is veel geïnvesteerd in dit soort onderhoud. In landen als België en Italië is het echt een ander verhaal. Daar moet echt fors geld ingestopt gaan worden.