vastgoed

Hoe staat het met de aanpak van armoede in één van de armste steden van de VS?
In 2013 ging de stad failliet. Er was geen geld meer voor eigenlijk van alles.
Er leek geen licht te schijnen aan het einde van een oneindige spoortunnel. De armoede onder de bevolking was enorm en leek onoplosbaar. Echter, in 2020 ziet het er heel anders uit.
In 2013 woonden er 680.250 mensen in de stad. In 1950 woonden er 1,8 miljoen mensen in de stad.
Na 2013 kwam er nog weer een exodus uit de stad en die laatste exodus is een zegen gebleken.
In 2014 kreeg de stad van de regering Obama 2 miljard dollar. Met dat geld moest op verschillende fronten orde op zaken gesteld gaan worden. Er mocht niet worden doorgegaan op de oude (kansloze) weg.
Als eerste werd corruptie vanaf dat moment keihard aangepakt. Op alle fronten was de stad corrupt. Politie, ambtenaren, de ondernemers… iedereen was te koop.
De FBI kwam met het geld mee om er eindelijk korte metten mee te maken.
Er kwam daarom ook een nieuw stadsbestuur.
Er werden twee besluiten genomen die eruit sprongen…

1. Er kwam een regeling om de talrijke ruïnes in de stad structureel op te ruimen
2. Er werd een nieuwe stadsverlichting met LED lampen aangelegd.

Het gevolg was dat criminelen minder werkplekken kregen en hun werk kwam in het licht te liggen.

Daar waar huizen gesloopt werden, verdween de criminaliteit. Het aantal inwoners nam hierdoor rap verder af. De criminelen trokken vooral naar Chicago. (Hetgeen de huidige problemen van die stad verklaard)

De extreme armoede nam af, want de meest extreme probleemgevallen trokken weg. Er is nog steeds armoede, maar nu is deze in beeld en veel beter gereguleerd. Probleemgevallen komen in beeld en blijven in beeld. Er is betere begeleiding en de overheid functioneert beter en dus ook efficiënter.
Daarbij is het zo dat de dure gepensioneerden van de auto industrie voor een flink deel al gestorven zijn. Mensen worden in Detroit gemiddeld minder oud. Zwarte mensen zelfs nog minder. Het grote probleem van de te dure gepensioneerden is dus goeddeels vanzelf opgelost. Nog slechts 10% van de bevolking is ouder dan 65.

Wat de overheid nu veel beter doet, is de begeleiding van zieken, veteranen en armen. Deze worden gevolgd en veel beter dan vroeger ook geholpen. Daartoe is er ook een Section 8 programma, waarbij de overheid helpt met de huur.
Voor mij als verhuurder is dat ook heel interessant. Weliswaar bemoeit de overheid zich dan ook met je woningen, maar je krijgt wel een hogere huur en die betaling is veel zekerder omdat die via de overheid loopt.

Helaas is het nu wel zo dat de huidige regering een nitwit aan het hoofd van huisvesting gezet heeft. In heel de VS kost het dus meer moeite de zaak draaiende te houden. Moet een huis gekeurd worden, dan kan dat soms maanden duren omdat ze de keurmeesters ontslagen hebben. Degenen die er nog zijn, zijn ook bang voor hun baan en keuren extreem streng. Dit levert herkeuringen op, waarvoor ze ook geen capaciteit hebben en je bent zo een half jaar verder.
We hebben verschillende huizen alsnog ‘gewoon’ in de markt gezet omdat het proces te lang duurde.

Vanavond 26 aug 2020 vertel ik in een webinar over mijn plannen in Detroit. Geef je hier gratis op