LADEN

Typ om te zoeken

Te mooi om waar te zijn-2 (Tom Lassing)

Bedrog en fraude Beleggers Nieuws

Te mooi om waar te zijn-2 (Tom Lassing)

Waarom zet ik naam en toenaam er niet bij als ik voor 99,9% zeker ben dat een bepaalde opzet een oplichting betreft?
Daar kan en wil ik graag heel duidelijk over zijn met een voorbeeld.
Dat voorbeeld is het gegeven dat enkele maanden voor dat de klassieke Ponzi Scheme ooit door de mand viel een Amerikaanse krant met naam en toenaam de Ponzi Scheme bekend maakte.
De krant had zware vermoedens van oplichting, maar geen keiharde bewijzen. Voor de keiharde bewijzen moet je uiteraard in de boeken kunnen kijken en dat stond de heer Ponzi natuurlijk niet toe.
Ponzi stapte naar de rechter en wist een enorme schadevergoeding los te krijgen. Nog voor de krant deze had uitgekeerd was de Ponzi Scheme al door de mand gevallen en bleek dat de keiharde vermoedens van de krant volkomen terecht waren.
Zo ver ik weet heeft de krant de schadevergoeding uiteindelijk nooit hoeven uit te keren.
Ook ik kan zelf wel de overtuiging hebben dat het een Ponzi Scheme is en ik kan uitleggen hoe ze het opgezet hebben en hoe het dus kan werken, maar zolang ik de boeken niet in kan zien, kan ik het niet kei- en keihard bewijzen.
Er zullen dus ontevreden deelnemers moeten opstaan die uitbetaling willen en nul op het rekest krijgen. Dan pas komt na aangifte van fraude en oplichting justitie in beeld en kan het bedrijf doorgelicht worden. Pas dan kan, net zoals bij One-Coin nu bezig is, de potentiële oplichting door de autoriteiten onderzocht worden en zullen er stappen genomen worden tegen het bedrijf, functionarissen van het bedrijf en klanten aanbrengers van het bedrijf.
One-Coin is één van de vorige oplichtingen waarvoor ik uitgebreid en uiteindelijk ook met naam en toenaam gewaarschuwd heb.
Zolang deelnemers aan een Ponzi Scheme zich gek laten maken met papieren winsten kan de oplichting lekker voortwoekeren.
Bij One-coin zijn er nu de nodige onderzoeken bezig en zijn er ook al verschillende invallen geweest. Ruja Ignatova de voormalige CEO is in India al aangeklaagd voor misleiding van deelnemers. Het bedrijf zelf is in meerdere landen in onderzoek maar is zo ver ik weet nog altijd niet aangeklaagd door een autoriteit. Blijkbaar wil niemand de eerste zijn om dit dooie paard nog aan te klagen. Het kost namelijk veel geld en naar verluidt heeft alleen China zo’n 30 miljoen kunnen confisqueren.


In Nederland zijn de grote jongens al lang weer overgestapt op de volgende ‘aanbieding’. Ze ontkennen daarbij dat de One-coin aanbieding een oplichting was en dat ze willens en wetens anderen er in hebben gebracht om er zelf beter van te worden. Helaas blijven mensne er keer op keer intuinen. De beloofde winsten zijn te mooi. En zoals ik dan zeg… Te mooi zelfs om waar te zijn.

Tags

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *