LADEN

Typ om te zoeken

Twee uitersten in de economie

Laatste Nieuws

Twee uitersten in de economie

Als we kijken naar het economische systeem dat we nu hebben, dan noemen we het kapitalisme, maar het is dat pertinent niet (meer).
Immers, het zuivere kapitalisme stelt dat de markt zichzelf reguleert. Er is daar geen overheid regulatie op nodig. De enorme groei van in Nederland een instituut als de AFM laat zien dat er van marktregulatie door de markt zelf hier totaal geen sprake meer is. We zitten dan ook al lang niet meer in een kapitalistisch systeem. In een kapitalistisch systeem waren de banken ook al heel lang geleden over de kop gegaan.

In feite is wat er nog over was van het kapitalistische systeem in 1971 volledig om zeep geholpen, nadat het in 1913 in Amerika eigenlijk al dood verklaard was. In Nederland is eigenlijk sinds 1813 al geen sprake meer van kapitalisme. Alleen in de eeuw voor de Franse overheersing was er mogelijk sprake van een systeem dat kapitalistisch genoemd mag worden.

In Amerika werd in 1913 de FED opgericht. De FED werd als privé onderneming vertrouwd met het uitbrengen van Amerikaans geld tegen rente. Vanaf dat moment was er binnen de Amerikaanse economie een valsspeler actief. Niet de economie zelf bepaalde hoeveel geld er was, maar één commerciële partij in de markt bepaalde dat. In feite een valsspeler die nooit heeft kunnen voorkomen dat boom and bust scenario’s zich uitspeelden. (Dat was officieel de hoofdreden voor de oprichting van de FED)
Boom and bust is op zich niet slecht, maar door het valsspelen in de economie (geldcreatie uit lucht en het onterecht vragen van rente op verzonnen geld) werden de boom and bust crisissen steeds talrijker en vooral ook extremer. Dat gaat zo door tot het op een kwade dag volledig misloopt.

In mijn ogen zou in een echt kapitalistisch systeem de boom and bust economie blijven voortbestaan, maar zouden zowel economische opleving als krimp beperkt van omvang blijven. Wat we immers nu doen, is door overheidsingrijpen de groei overstimuleren waarmee de uitwassen binnen de economie enorm toenemen. Dat gaat vervolgens mis, waarna de klap ook veel harder wordt. Vervolgens gaan we weer met valsspelen die klap weer opvangen en uiteindelijk heeft heel de economie weinig meer met economie van doen.
Het lijkt nu meer op een groot bal waarbij de keizer naakt aan het dansen is en we allemaal roepen hoe mooi zijn kleren wel niet zijn. De ‘rijke’ landen roepen het hardst. Die hebben het meeste te verliezen als ineens de keizer zich realiseert dat deze naakt is. De keizer is in dat geval de wereldbevolking die massaal opgelicht wordt door wat we nu de ‘vrije markt economie noemen, maar die amper ‘vrij’ te noemen is.

Willen we totale regulatie, zoals nu. Wat in feite door de geldcreatie uit lucht een totale fraude en oplichting is, of willen we serieus een vrije economie, die nu totaal niet bestaat?
In beide systemen komt fraude voor. Het is een utopie te denken dat fraude en oplichting ooit niet meer zouden bestaan. In de ene economie laat je dit los en laat je de markt het oplossen. In de andere creëer je een overheid die steeds machtiger wordt en uiteindelijk zelf de grootste oplichter wordt. Dat laatste is waar we nu voor gekozen hebben.
Ook dat is een cyclische boom and bust beweging. Die overheid gaat ook weer een keer zwaar onderuit en dan keren we terug naar het kapitalisme. Niet omdat we daar uit vrije wil voor kiezen, maar omdat blijkt dat alle andere systemen (ook) niet werken.

Het is slechts de vraag hoeveel jaar daar voor nodig is. Anders gezegd, ik vraag me af of ik dat moment van waar kapitalisme nog ga meemaken. Ik vrees namelijk van niet.

Volgend artikel

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *