LADEN

Typ om te zoeken

Teveel nivelleren en niemand doet nog wat

Laatste Nieuws

Teveel nivelleren en niemand doet nog wat

Het modewoord is in de lage landen tegenwoordig nivelleren. De inkomstenverschillen moeten kleiner worden.
Deels klopt dat. Immers zijn de topinkomens er de laatste 15 jaar extreem op vooruit gegaan, terwijl de ‘gewone’ inkomens in feite zijn afgenomen.
Ik ben dus blijkbaar toch een linkse rakker.
Echter, wat is een topinkomen en hoeveel mensen genieten zo’n topinkomen?
In mijn ogen is meer dan een miljoen per jaar verdienen zonder meer een topinkomen. Het lijkt me toe dat we weinig medelijden hoeven te hebben met iemand die zo’n enorm inkomen weet te verdienen. De vraag is uiteraard of iemand wel zoveel geld waard is.
Maar wat als het inkomen lager is. Is bijvoorbeeld een inkomen van 250.000 euro per jaar ook al een topinkomen? Of is het slechts een stevig inkomen?
En als we dan toch nivelleren, iemand die 120.000 euro per jaar verdiend, is dat een topverdiener?
Het probleem is dat we ‘ergens’ de grens moeten trekken. Iemand met 20.000 euro jaarloon zal een ander die 120.000 euro weet te verdienen al een topverdiener vinden. Toch kijkt die op zijn beurt weer naar de 1.000.000 verdiener als extreem over de top.
Zelf vond ik de oude verhouding van 40 x de laagst betaalde medewerker wel een mooie voor de CEO. Het is nu vaak 400 keer. Is het zo erg om terug te nivelleren naar 40 keer?
Ik vind van niet. Als we met die verhoudingen gaan werken, dan is er nog wel wat te halen bij de werknemer grootverdieners, zonder dat we bepaalde inkomensgroepen extreem raken.
Het doet iedereen pijn als je inkomen omlaag gaat. Daar kan niemand wat aan veranderen.

Als de pijn echter te groot wordt en ambitie en succes altijd afgestraft worden, dan gaat op een gegeven moment niemand nog iets doen. Uiteindelijk is dat nog veel erger dan het feit hebben dat enkele personen in feite veel te veel verdienen.

Dat die topverdieners zoals CEO’s hun geld niet waard zijn, dat hebben de schandalen van de laatste jaren wel bewezen. Die discussie hoeft niet meer gevoerd te worden. De vraag is slechts hoe we die te hoge beloningen netjes verlagen zodat iedereen aan de nieuwe realiteit kan wennen. De realiteit dat je als medewerker, hoe hoog in de bavianenberg dan ook, een loon hebt, dat een beperking kent. Wil je het anders, dan moet je zelf ondernemer worden. Dan loop je immers ook het risico. Dat laatste zijn de CEO’s nogal uit beeld verloren.

Nog wel een nagekomen vraagje… Nu betalen we de toppers in het bedrijfsleven veel te veel. Echter betalen die dan weer loonbelasting. Als nu de top minder mag verdienen, dan gaat het bedrijf winstgevender zijn. Dan verdienen aandeelhouders uiteindelijk dus meer… Maar die aandeelhouders, dat zijn vaak weer die rijken… Is het hier uiteindelijk niet ook een geval van vestzak, broekzak?

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *