LADEN

Typ om te zoeken

Social Mood extreem belangrijk, oorlog onafwendbaar

Laatste Nieuws

Social Mood extreem belangrijk, oorlog onafwendbaar

Hoe voelen we ons, hoe gaan we met elkaar om? Wat spreken we met elkaar af en hoe communiceren we daar naar elkaar toe over?
Vraag u eens af in wat voor tijd we leven.
Mogen we ‘alles’, leven we in een vrij land? Of mogen we de laatste jaren steeds minder en neemt de overheid ons steeds meer vrijheden af? Laten we onszelf ook steeds meer vrijheden afnemen?
Hoeveel vrijheid gunnen we elkaar?
Als we kijken naar het aantal ‘verboden’ dat we elkaar opleggen, dan wordt het er allemaal niet leuker op.
Werkelijk de gekste dingen worden tegenwoordig verboden verklaard.
“Doe maar, niemand heeft er last van” is verdwenen en is geworden, “Het mag niet, want iemand zou zich er aan kunnen storen”. Of één waar ik me dan vreselijk boos over kan maken: “Het mag niet, want er staat niet dat het wel mag…”
Het is een trend. Het is in mijn ogen een heel duidelijke negatieve trend.
Het is een teken van de tijd. De Marx Brothers in 1932 konden het zo mooi zeggen… “Whatever it is, I’m against it.” Het was 1932, de donkerste tijd van de depressie.
Zonder dat we het ons al bewust zijn, leven we al in de volgende depressie. Het gebrek aan ‘live and let live’ geeft het goed aan.
Vaak lijkt het zo logisch. Immers hebben bijvoorbeeld bankiers er een puinhoop van gemaakt. In plaats van ze failliet te laten gaan, hebben we ze geholpen en nu willen we ze dan alsnog ‘straffen’ met een enorme lading regeltjes. Er moet een bankierseed komen en er moeten allemaal straffen verzonnen worden. Het zijn alleen maar lapmiddelen voor wat veel effectiever met een faillissement had kunnen worden opgelost. We zijn echter als de dood voor economische neergang, dus liever slechte bankiers redden dan de kans lopen op economische neergang. Dat die bankiers uit het economische leven gesneden hadden moeten worden, laten we maar onbesproken.
Het is toch van de zotte dat je banken laat bestaan die geen enkel bestaansrecht meer hebben? Hoe kan je de economie gezond maken als je de rotte appels in de mand extra water, warmte en vocht geeft?

Op alle fronten bemoeien mensen zich overal mee. We hoeven daarvoor niet te wijzen naar moslims die zich opwinden over een obscuur filmpje in Amerika. Ook wij in het Westen bemoeien ons overal mee, zijn overal ‘tegen’ en willen anderen op welke wijze dan ook beknotten. Dat filmpje over de Islam is er doelbewust gekomen. Ze wisten donders goed dat ze daarmee op lange tenen gingen staan. Dat was het doel dan ook. Amerika moet immers dezelfde vijanden als Israël houden.
Het Westen zit tot haar nek in Libië, Irak, Afghanistan, Syrië. En dan zijn we verbaasd dat die mensen boos op het Westen zijn. Onze geheime diensten draaien overuren in die landen. Wij hebben onze geheime diensten niet meer in de hand en weten ook niet meer wat die allemaal uitvreten.
De overlast van hackers, waar zoveel bedrijven last van hebben, blijkt ook steeds vaker uitgevoerd te worden in opdracht van eigen (Westerse) geheime diensten.

Het is onafwendbaar dat er oorlog komt. Uiteindelijk is dat namelijk waar we met zijn allen naar toe werken. Ieder nieuw verbodsbord, iedere nieuwe beknellende wet of regel, iedere misstap van een geheime dienst of een politicus is weer een stapje naar die onafwendbare oorlog die we onderhuids allemaal zo graag willen hebben… Het was in 1914 niet de moord op de Oostenrijkse kroonprins die de oorlog deed ontstaan. Dat was slechts de druppel in in overvolle emmer. Al die opvolgende verboden en beknellingen die we onszelf opleggen zijn de losse druppels. We maken dezeldfde fouten als een eeuw geleden.
Het zal wel in onze genen zitten.
Helaas ontkom je er ook niet aan. Immers kan je jezelf er wel los van willen maken, maar dan zal die ander je daarom nog niet met rust laten. Eenzijdig ontwapenen houdt dan namelijk niets anders is dan zonder een schot terug te kunnen lossen overwonnen worden.
In Haren weten ze nu dat je niet hoeft te rekenen op een overheid als de pleuris uitbreekt en de meute begint te plunderen. De politie houdt de straat waar ze staat schoon en verder niet. Als de meute op zo’n moment bij je binnenbreekt sta je er echt helemaal alleen voor. Je hebt de keuze, de boel de boel laten, of vechten op leven en dood voor je ‘eigen’ huis en haard. De bejaarde man koos voor het laatste. Hij vecht nu voor zijn leven.
Pas als de daders gevlogen zijn komt de politie bij zo’n volksopstoot de schade opnemen. Als je geluk hebt, heb je het overleefd.
Israël-Iran, Japan-China, Amerika-Moslimlanden, EU-Griekenland, het zijn allemaal conflicthaarden en het wordt vooralsnog alleen maar erger, want aan oplossingen wordt nog niet gedacht, laat staan gewerkt. Niemand wil een vreedzame oplossing. Men eist bloed. Men wil strijd. Politici voldoen graag aan die roep om bloed. Een buitenlandse vijand kan het volk weer één maken en regeren een stuk makkelijker maken. Je hoeft je dan ook geen zorgen meer over de economie te maken. Je hoeft slechts die oorlog te winnen.

—–

Een prachtig (dubbel) boek over Social Mood is geschreven door Robert Prechter. U leest er hier meer over.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *