LADEN

Typ om te zoeken

Ponzi fraude

Laatste Nieuws

Ponzi fraude

Dit is een opzet, waarbij deelnemers (beleggers) een hoog rendement wordt voorgespiegeld. Die rendementen lijken te worden gehaald omdat de eerste deelnemers betaalt worden met de inleg van latere deelnemers. Zolang er nieuwe deelnemers komen, blijft dit systeem werken en wordt dus een prachtige performance voor de bestaande deelnemers opgebouwd. Op basis daarvan worden dan weer nieuwe deelnemers gevonden, die gretig ook graag zulke mooie rendementen willen halen.
Op deze manier worden steeds grotere bedragen ingelegd, waarmee de eerste deelnemers dus onwaarschijnlijke rendementen halen etc etc.
Uiteindelijk loopt dit natuurlijk een keer stuk, want er is vrijwel geen geld waarmee daadwerkelijk rendement gehaald wordt.
De naamgever van dit piramidespel was Charles Ponzi, een Amerikaan van Italiaanse afkomst. Hij werd geboren in Lugo (Italië) en deed een poging te studeren aan de universiteit van Rome. Het werd vooral feesten, en hij maakte dan ook geen studie af.
In 1903 ging hij naar Amerika. Hij begon te werken in een restaurant, maar werd ontslagen vanwege fraude.
Hij ging in Canada werken in de Zarossi bank, maar dat liep niet best af. Zarossi zelf nam het geld uit de kluis en ging naar Mexico. Ponzi was slechts toeschouwer bij dit geheel, maar hij leerde veel. Hij werd twee keer tot jarenlange gevangenisstraffen veroordeeld en leerde zo enkele criminelen kennen.
De originele ponzi fraude begon in 1920. Het was als volgt opgezet:
Bij Internationale verzendingen werd vaak een International Postal Reply Coupon (IRC) meegezonden. Dat is een coupon die kan worden ingewisseld voor postzegels met dezelfde waarde. Deze IRC’s werden gebruikt door bedrijven die de portokosten bij internationale betalingen voor hun rekening namen. Je moet de postzegels van het land waarin je verzend gebruiken en met die coupon kon je dus de lokale postzegels kopen.
Door de enorme geldontwaarding in Italië was de coupon één dollar waard, maar dezelfde coupon werd wel steeds meer lires waard.
Het was dus interessant om die coupons te kopen en er postzegels van te kopen en die weer te verkopen.
Dat was wat Ponzi met zijn "Securities Exchange Company" ging doen.
Ponzi beloofde een rendement van 50% in 45 dagen.
Pozi huurde wervers in, die op commissie basis voor hem werkten. Iedereen die investeerde, kreeg keurig de rendementen uitgekeerd en er werden snel heel veel nieuwe klanten gevonden. In enkele maanden tijd verdiende Ponzi in totaal 9,5 miljoen dollar. Hij had kunnen vluchten en met de winst ergens in een ver land kunnen leven in alle weelde die hij zich maar kon wensen.
Hij deed dat echter niet omdat hij, naar eigen zeggen, hoopte op een mega-investering waarmee hij alles in één keer goed had kunnen maken.
Ponzi wist op meesterlijke wijze zijn kritische klanten voor de gek te houden. Hij was daar zo bedreven in, dat sommigen tot het einde in hem bleven geloven.
In november 1920 werd Ponzi tot gevangenisstraf veroordeeld en hij kwam pas weer in 1934 vrij. Ponzi ging terug naar Europa en probeerde verschillende keren opnieuw een Europese versie van een dergelijke opzet neer te zetten. Hij faalde keer op keer. Net voor de tweede wereld oorlog uitbrak, ging Ponzi naar Brazilië. In 1948 overleed Ponzi in grote armoede in Brazilië.
Hij had heel zijn leven gelogen en waarschijnlijk wist hij zelf ook op een gegeven moment niet meer wat nog echt en wat fictie was.

Vorig artikel

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *