LADEN

Typ om te zoeken

Modern (Grieks) sprookje

Laatste Nieuws

Modern (Grieks) sprookje

Anders gezegd;  QE3 = you and me
Er was eens een caféhoudster die droevig constateerde dat de clientèle in haar schamele kroeg voornamelijk bestond uit werklozen en andere minder draagkrachtige consumenten. Er werd dus bescheiden gedronken door een gebrek aan financiële middelen, en de omzet bleef daardoor onder het niveau om de zaak nog veel langer overeind te houden.

De waardin kwam toen op een lumineuze gedachte om de zaak te redden en haar klanten niet te verliezen. Ze kondigde aan dat er nu op krediet geconsumeerd kon worden, en dat men pas later hoefde te betalen. Haar omzet steeg daardoor naar grote hoogte en ze moest haar drankvoorraden voordurend aanvullen, tot grote tevredenheid van de leveranciers (die haar ook op krediet leverden). Met dit gegeven stapte ze naar een buitenlandse bank en wist de geldschieter, door de grote omzet, te overtuigen van haar goed lopende zaak. Ze kreeg zo een grote lening, waarmee ze haar zaak verbouwde en de leveranciers in eerste instantie betaalde en overtuigde van haar gezonde onderneming. Echter toen na verloop van tijd, bleek dat haar klanten hun rijkelijk geconsumeerde dranken, niet konden betalen en om uitstel vroegen, kwam er een kink in de kabel. De zaak draaide nog een tijdje door, totdat de bank zich begon af te vragen waar de verwachte geldstroom bleef, waarmee de lening moest worden afgelost.Het idee van de caféhoudster had inmiddels een enorme keten in werking gezet , die wanneer hij zou breken, grote economische gevolgen zou hebben. Er waren vele tevreden klanten die nu niet over straat zwierven. Er waren dankbare leveranciers die regelmatig hun handel afzetten met een fikse winstmarge.

De eigenaar van het pand kon de huur verhogen en zag de waarde van zijn bezit met de dag toenemen, etc. De economie draaide ogenschijnlijk op volle toeren en niemand durfde te zeggen dat de ‘keizer helemaal geen kleren aan had’. De bank die aanvankelijk het spel mee speelde en haar collega banken (tegen beter weten in) kon overtuigen van de enorme winsten die er gemaakt zouden gaan worden, deed de economie (op papier) floreren. Er waren nl inmiddels vele slimme ondernemers die op dezelfde manier hun zaakjes dreven en zolang iedereen vertrouwen in elkaar had en niet meteen ‘en masse’ zijn geld opeiste, kon dit (poker)spel eindeloos door gaan. Toen bleek dat de klanten nooit zouden kunnen betalen, trachtten de banken hun gezicht te redden door de schuld bij de staat te leggen, en vroegen deze om (gemeenschap)geld. Dit kon hen rijkelijk toegezegd worden, omdat de staat de belangen van de burgers toch diende met hun eigen geld dat via belastingen geïnd was. Zo konden de banken hun lucratieve beleggingen in (dubieuze) ondernemingen hervatten en de traders vorstelijk belonen, die voor hen miljoenen per dag binnen haalden (of verloren!) met (risicovol) speculeren op de beurs.

Toen echter de consument er eindelijk achter kwam dat hij uiteindelijk de rekening aan het betalen was, was het hek van de dam, waarover de andere ‘schapen’ volgden. De pleinen liepen vol en de mobiele eenheid werd ingeschakeld om deze mekkerende bende weer achter het hek te krijgen. Maar de wakkere burgers, die eindelijk ontwaakt waren, lieten zich niet meer met zoete liedjes in slaap wiegen. Het uur van de waarheid was aangebroken.

De moraal van dit verhaal: ‘Ontwaakt handelen kan de wereld veranderen’.

 

Jeroen Koning  Terra Nova 12 juli 2011

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *