In een voor mij toch enigszins verrassende stap heeft Energy Fuels (UUUU) aangekondigd de Duitse magneetfabrikant VAC over te nemen voor een bedrag van ongeveer 1,9 miljard dollar.
Energy Fuels is zelf actief in de winning van uranium en zeldzame aardmetalen (rare earths). Met die zeldzame aardmetalen worden onder meer hoogwaardige permanente magneten geproduceerd. Normaal gesproken zou je verwachten dat een mijnbouwbedrijf vooral langdurige afnamecontracten afsluit om zijn grondstoffen te verkopen. Energy Fuels kiest echter voor een andere strategie: het koopt ook de fabrikant die deze grondstoffen verwerkt.
Het voordeel daarvan is duidelijk. Door verticale integratie verdwijnt een deel van de tussenhandel en blijft een groter deel van de waardeketen binnen het eigen bedrijf. Daar staat echter tegenover dat Energy Fuels nu ook te maken krijgt met het ondernemersrisico van een industriële producent.
Het bedrijf moet zich immers niet langer alleen bezighouden met het winnen van grondstoffen, maar ook met het produceren en verkopen van magneten. Daarbij rijst de vraag of de benodigde expertise aanwezig is om op lange termijn technologisch concurrerend te blijven. De ontwikkelingen binnen de magneetindustrie staan niet stil. Is Energy Fuels in de toekomst vooral een mijnbouwbedrijf of een technologie- en productiebedrijf? Dat is een vraag die beleggers zich mogen stellen.
Daarnaast is Energy Fuels momenteel ook in gesprek met een Australische mijnbouwer die beschikt over aanzienlijke voorraden zeldzame aardmetalen. Dat past binnen de ambitie van het bedrijf om een volledig geïntegreerde toeleveringsketen voor kritieke grondstoffen op te bouwen.
Energy Fuels behoort inmiddels tot een kleine groep westerse bedrijven die een serieus alternatief kunnen bieden voor de dominante Chinese positie in de markt voor zeldzame aardmetalen en magneten. Daarmee ontwikkelt het bedrijf zich steeds meer tot een strategische speler voor westerse industrieën en overheden.
Naar mijn mening wordt die strategische waarde op dit moment nog onvoldoende weerspiegeld in de beurskoers.
Ik ben momenteel aandeelhouder van Energy Fuels en bezit rechtstreeks meer dan 1.000 aandelen. Mijn voornemen is om die positie verder uit te breiden zodra er technisch gezien een nieuw koopsignaal ontstaat.
Opvallend genoeg reageerde de markt na de bekendmaking aanvankelijk negatief. In de voorbeurshandel daalde de koers van UUUU, wat erop wijst dat beleggers de overname vooralsnog met enige terughoudendheid beoordelen.
Voor VAC kan deze overname op termijn grote gevolgen hebben. Het is goed mogelijk dat een deel van de activiteiten geleidelijk naar de Verenigde Staten wordt verplaatst. De productiekosten liggen daar doorgaans lager dan in Duitsland en Energy Fuels beschikt er bovendien al over verwerkingsfaciliteiten voor zeldzame aardmetalen. Vanuit operationeel oogpunt zijn er dus duidelijke argumenten om productie en verwerking dichter bij elkaar te brengen.
