LADEN

Typ om te zoeken

De politieke toekomst ligt bij steden (Tom Lassing)

Beleggers Nieuws Laatste Nieuws

De politieke toekomst ligt bij steden (Tom Lassing)

Daar waar de 19e eeuw de eeuw van de koloniale wereldrijken was, was het de natiestaat in de 20e eeuw. Ondanks de hang naar samenwerkingsorganisaties zoals VN, EU en de nodige handelsverdragen tussen landen en blokken landen, ligt de politieke toekomst in mijn ogen in deze eeuw vooral bij de steden.
We zien dat goed in bijvoorbeeld de VS, alwaar burgemeesters uit ontevredenheid met het landelijke opgelegde beleid een eigen route lopen met betrekking tot milieu, armoede- en vluchtelingenbeleid. Men zet zich af tegen de veel te abstracte en onmenselijke regels die uit het verre Washington komen en die niets, maar dan ook niets te maken lijken te hebben met menselijk handelen. Natuurlijk is het makkelijk om vanuit Washington te bepalen dat je kinderen van ouders scheidt als het illegale vluchtelingen betreft. Maar zo’n makkelijk genomen besluit is onmenselijk en gelukkig zijn er dan mensen EN instituten die zich daar tegen verzetten. Zo ook de behandeling van illegalen in de steden. Landelijk moet iedere illegaal opgepakt en uitgeleverd worden. Reëel gezien leveren de meeste illegalen een aanzienlijke economische bijdrage aan de VS. Waarom een illegaal met een baan uitzetten? Dat werk wil de gemiddelde Amerikaan echt niet doen. Wat is het nut dan van uitzetting?
In Duitsland zien we dat steden gewoon besluiten dat ze niet langer bezocht mogen worden met vervuilende dieselmotoren in auto’s. Was dat de zeggenschap van steden? Niemand die het wist. Ze hebben die zeggenschap opgepakt en gewoon het besluit genomen.
Een stad als Tokio heeft 30 miljoen inwoners. Als dat niet democratisch op een leefbare manier wordt opgepakt, dan loopt het uit de hand. We zien dat laatste in Parijs, alwaar hele wijken, zo groot als een grote stad in Nederland amper nog bestuurd kunnen worden. Daar schiet bij het minste of geringste de vlam in de pan. Zelfs de viering van een wereldkampioenschap is tot een orgie van geweld geworden in Parijs.
De democratie zal op stedelijk niveau opgebouwd en geborgd moeten worden. De stadsbesturen gaan steeds meer zeggenschap krijgen omdat de landelijke regering zich meer en meer richt op internationale samenwerkingen. Maar wie bekommert zich dan nog over de inwoners? Dat zullen de stadsbesturen moeten zijn, die vervolgens hooguit zullen samenwerken met andere stedelijke verbanden, maar die vanuit hun functie feite omlaag naar de bevolking kijken, daar waar de landelijke politiek steeds omhoog naar andere landen zal kijken. Verwacht dan ook geen menselijke regelgeving vanuit die landelijke politiek, maar eis dat alles wat direct met mensen van doen heeft op stedelijk politiek niveau geregeld gaat worden en geef steden daarin de nodige vrijheid.


Daarvoor moet je die stedelijke politiek wel volwassen laten worden. Ik kijk daarbij bijvoorbeeld naar een Eindhoven dat maar niet in staat is om de stad een sluitend budget te geven. Altijd is het de schuld van anderen, maar het bestuur van Eindhoven zelf is ronduit onbetrouwbaar gebleken. Zo werd rond 2011 de randstedelijke gemeenten keihard de opdracht gegeven om fors te bouwen, juist toen dat door de huizencrisis totaal niet rendabel was. Vervolgens trekt de huizenmarkt aan en ineens gaat Eindhoven het in 2018 toch alsnog zelf doen, daarbij de randgemeenten met de rekening opzadelend. Dat is niet alleen onbetrouwbaar beleid, maar het is in feite crimineel beleid. Zo moet het dus niet.
Geen wonder dat de randgemeenten rondom Eindhoven niets voelen voor een samengaan met die slechtbestuurde stad. Het gemeentebestuur daarvan is simpelweg onbetrouwbaar gebleken.
We zijn er dus niet door simpelweg het beleid in handen te geven van de stedelijke besturen. Die politieke en bestuurlijke laag moet goed opgebouwd gaan worden via degelijke opleidingen voor burgemeesters, wethouders, raadsleden, burgerraadsleden en beleidsambtenaren.
Daarbij moet naar mijn idee ook gekeken worden of het systeem van partijpolitiek nog wel wenselijk is.
Een politicus, werkt die voor het volk, of voor de partij? Hoe kan je nu twee meesters hebben?
Ook op dat vlak zou de macht van de politieke partij opnieuw bezien moeten worden. Het nut van ‘samen onder één noemer’ moet niet verworden tot een partij die bepaalt wat jij als gekozen functionaris gaat doen en zeggen. Bij vooral landelijke partijen die ook lokaal werken is het vaak wel zo dat ieder raadslid de partijlijn dient te volgen. In mijn ogen is dat stuitend en extreem slecht voor de kwaliteit van besluitvorming. Je haalt daarmee de menselijk maat uit de gemeentepolitiek omdat je de landelijke lijn ineens naar de gemeente trekt. Zo moet het dus niet. Dat moet veranderen.

Tags

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *