Tom Lassing

Vorig jaar had Putin het idee dat hij met een soort van chirurgische ingreep de macht in Oekraïne kon grijpen. Hij hoefde slechts het regeringscentrum in Kiev te veroveren, de topmensen van de Oekraïense regering te liquideren en het land zou in chaos vervallen en een makkelijke prooi voor Rusland worden.
Hooguit drie dagen zou het duren. Dit vanwege het verrassingseffect en de enorme numerieke overmacht van de Russen.
Een jaar later weten we dat van die Russische hoogmoed weinig over is.
Oekraïne wist de aanval op Kiev te pareren en de voormalige acteur die nu president van Oekraïne is bleek een geboren leider te zijn die zijn land wist te motiveren om de strijd met de Russen aan te gaan.
Nog altijd zijn er mensen die denken dat Rusland nog niet eens begonnen is, maar die mensen zitten er naast. In de eerste maanden van de oorlog heeft Rusland de kern van haar beroepsleger verloren. In het eerste jaar van de oorlog heeft het land de helft van haar materiaal verloren.
Rusland heeft nog altijd een groot leger, maar de kracht daarvan is heel fors kleiner geworden, terwijl het Oekraïense leger veel sterker is geworden.
Oekraïne verloor ook veel mensen, maar wat Oekraïne heel goed deed, was eerst de opgeroepen burgers vier maanden opleiden voor ze de gevechten in gestuurd werden. Oekraïne zag dus haar soldaten in aantal en in kennis toenemen, terwijl Rusland haar soldaten wel zag toenemen, maar de kennis van die soldaten liep hard terug.
We zagen dat recent bij een aanval van de Russen in het zuiden. De chauffeurs bleken niet in staat de voertuigen goed te besturen. Ze reden over hun eigen soldaten heen en uiteindelijk verlieten ze de voertuigen en renden allemaal in paniek terug naar de eigen linies.
Helaas is de oorlog nog niet voorbij.
Het is nu wachten op het voorjaar. De velden drogen dan uit en dan wordt het weer mogelijk om zonder gebruik te moeten maken van wegen te bewegen. Dat hebben vooral de Oekraïners nodig, want die hebben nu veel meer gemotoriseerd materiaal.