Er is een hele simpele reden voor waarom in het huidige geldsysteem de rijken steeds sneller rijker worden.
Stel even, je hebt een miljard euro.
Je hebt dat geld vooral in aandelen van bedrijven zitten. Immers, wat moet je anders met een miljard euro doen?
Die aandelen leveren dus een rendement op.
Je krijgt ieder jaar een paar procent dividend. (en dan rekenen we even de potentieel veel grotere koerswinsten niet mee)
Maar 4% van 1 miljard is een bedrag van 40 miljoen.
Wat ga je doen met die 40 miljoen, want wie heeft er jaarlijks 40 miljoen nodig?
Daar koop je land, vastgoed en kunst van…
En doordat jij dat land en het vastgoed opkoopt, is er minder beschikbaar voor anderen. De prijs loopt dus op. Er ontstaat schaarste voor de rest. Want volgend jaar sta jij er weer met 40 miljoen. Sterker nog, je extra bezittingen leveren ook een extra 8 miljoen op, dus volgend jaar sta je er met 48 miljoen. Het jaar daarna met …
En je ziet, je koopt samen met die andere miljardairs in feite heel de wereld op en je hoeft er niets meer voor te doen. Het rolt gewoon je kant op en blijft je kant op rollen.
Hoe hard het gaat, zien we aan Elon Musk, die eerder dit jaar al een biljoen dollar waard was. 4% daarvan is 40 miljard, waarmee hij bezittingen kan kopen.
Dit gaat inhouden dat we over een jaar of dertig zullen zien dat een ultrarijke elite van minder dan 1000 personen in feite de wereld bezit.
Tenzij de wereldbevolking inziet dat dit geen prettig vooruitzicht is en we deze gang van zaken tegenhouden.
Dat kan door terug te gaan naar een goudenstandaardsysteem, waarbij we geen geld meer ‘verzinnen’. Het kan ook door de miljardairs en hun families stuk voor stuk hun bezittingen af te nemen door bijvoorbeeld nationalisaties.
Het punt is alleen, en dat beschreef ik al in dit artikel: “Stel je geeft 100 mensen ieder 100.000 euro”, dat ze snel weer rijk zullen worden in het fiatgeldsysteem, omdat ze precies weten hoe dit werkt.
Wát we dus ook doen: ik ben van mening dat we het best uiteindelijk terug kunnen keren naar een systeem met een vorm van een gouden standaard in het geldsysteem. Gewoon omdat het naar iedereen toe eerlijker is.
