Tom Lassing

Tijdens de Corona crisis is de overheid het open contact met maar liefst zo’n 20% van de bevolking kwijtgeraakt.
Dat meen ik op te kunnen maken uit een rapport van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).
Die organisatie is van mening dat de overheid veel meer moet luisteren naar kritiek op het overheidsbeleid.
Tijdens de Corona crisis was de Nederlandse overheid heel erg zeker van haar beleid, of althans, zo moest het bij het volk overkomen.
Achteraf bezien was men juist heel erg onzeker over de juistheid en degelijkheid van het gevoerde beleid en juist door die onzekerheid werd men extra star in de uiteindelijke uitvoering daarvan. Kritiek op het beleid werd gezien als een dolkstoot in de rug van de overheid. Als een soort “als je niet voor ons bent, ben je tegen ons” werd kritiek min of meer verboden. Protesten werden verboden en/of met grof geweld uiteengeslagen. Grondrechten werden daarbij (onterecht) afgenomen. Dat alles alleen maar omdat de overheid gelijk moest krijgen en men bij de overheid doodsbang van al die misschien wel terechte kritiek werd.
Zelfs wetenschappers en artsen die met onderbouwde kritiek kwamen, werd het zwijgen opgelegd, desnoods door ze te cancelen via een kwakzalver aanduiding. Het gevoerde beleid werd heilig, de waarheid en wetenschap ondergeschikt.
Zonder degelijk onderzoek werden in een soort van paniek maatregelen afgekondigd. Het was totaal geen zekerheid of die maatregelen wel terecht waren, of ze wel nuttig waren. Hoeveel mensen zijn volkomen onnodig eenzaam gestorven in de Corona periode?
Het was dus vooral ONZEKERHEID over het eigen beleid die de overheid er toe bewoog star op te treden tegen iedereen die er kritisch op was.
Zo moet het een volgende keer dus niet.

Ondertussen is dus helaas een deel van de bevolking al afgehaakt. Die mensen zien nu de overheid en alles wat te maken heeft met overheid als hun grote vijand.

Maar wie is dan nog je vriend?

Voor veel van die mensen is dat Rusland geworden. Gesteund door Moskou, al dan niet moreel of financieel, zien we nu propaganda outlets en politieke bewegingen die onbeschaamd het Russische wereldbeeld promoten. In feite bewegingen vergelijkbaar met de NSB en NSB’ers van de jaren dertig. Toen was de NSB ook nog een ‘gewone’ politieke partij die zich hooguit spiegelde aan de Nazi partij in Duitsland. In de jaren dertig was de NSB in Nederland nog een geaccepteerde politieke partij, net zoals bijvoorbeeld FvD dat nu nog is. Pas toen Duitsland Nederland bezette en de NSB actief de bezetter hielp, werd de NSB officieel fout.

De boze, zichzelf verstoten voelende, bewoners vinden zichzelf de “echte Nederlanders” en zonderen zich af van de bestaande structuren in de samenleving. Daar waar ze bijvoorbeeld tot voor kort nog vrijwilliger waren via bijvoorbeeld welzijnsinstellingen zien ze die instellingen nu als kinderverkrachtende overheidsinstellingen. Met hun nieuwe wereldbeeld kunnen ze daar niet meer terecht als vrijwilliger en ze zien dus ook daar nu hun nieuwe vijand in.
Hun sociale wereldje is heel klein geworden en ze zoeken online gelijkgestemden op. Alleen daar kunnen ze nog ‘open’ mee communiceren.

Ieder nieuwsfeit is tegenwoordig een complot en is aldus een afleiding van wat er volgens hun écht gaande is. Dat is dus ook een thema dat constant terug komt.
Maar wat is er dan écht gaande?
Dat beperkt zich tot allemaal ‘enge’ dingen waar ze bang voor zijn en gemaakt blijven worden.

Er is namelijk één ding wat ze allemaal gemeen met elkaar hebben. Dat is angst!
Die ultra rechtse media en hun volgers hebben overal angst voor. Niets is nog leuk of mooi, het is allemaal gloom and doom. Alles wat slecht is komt voort uit onze eigen overheid, de EU, de NAVO, de VN en vergeet ook niet de Bilderberggroep en instituten zoals het Economisch Forum in Davos en de G7. Gemene deler is de Corona aanpak, maar de oorlog in Oekraïne is ook de schuld van de NAVO en vooral hier zien we de hand van Moskou sterk in beeld komen.

Het is die constante zwartgalligheid die al die mensen psychisch rijp voor de sloop maakt.

Hun enorme angst in combinatie met nog altijd de boosheid richting de overheid en het onbegrip voor hun standpunt dat ze ondervinden bij de in hun ogen ‘volgzame’ Nederlanders, maakt dat ‘waarheid’ ineens een heel andere dimensie krijgt. Niets is nog waar. Alleen wat ze zelf geloven is nog waar. Maar wat ze zelf geloven komt voort uit de ultra rechtse pro Moskou media outlets die ze constant bang blijven maken. Bang met onzin, maar die onzin is nu hun waarheid, hun werkelijkheid geworden.
Het is de wereld waarin ze nu leven, alsof het een echte wereld is. Ze ervaren het als een echte wereld.

In dat potje zit Moskou graag te roeren en dat maakt dat onze overheid de complotdenkers nu zelf ook als de vijand gaat zien. Zo krijgen ze alsnog hun gelijk… De overheid is de vijand… de cirkel is rond.
De vraag is nu, kunnen we die cirkel, of eigenlijk die spiraal omlaag, nu nog doorbreken, of gaan we als samenleving verder met de verzuiling, tot we elkaar met wapens gaan bestrijden?
Het extremisme neemt immers toe. Hun werkelijkheid loopt steeds verder uit de pas met wat de rest van Nederland als werkelijkheid aan het ervaren is. Als je op rechtse media kijkt (doe het maar niet) dan lees je compleet andere dingen dan wat je elders ziet. Het is écht een andere wereld aan het worden. En heel enge wereld met overal kinderverkrachters, massamoordenaars een heel enge overheid en angst, vooral heel veel angst.