neo finance

Bij het Duitse p2p leenplatform Mintos dat is gevestigd in Letland beleg je als particulier in leningen die door andere leningverstrekkers (loan originators) in het netwerk zijn geplaatst.

In feite zetten die dus leningen die ze zelf zijn aangegaan vervolgens weer bij particulieren uit.

De eerste vraag die ik dan al heb is… Waarom?

Is het risico te hoog? Is het dus een mooie manier om het risico weer te verleggen, terwijl ze ondertussen wel een procentje van het verschil opstrijken? Zetten ze alle leningen door, of alleen leningen waarbij ze het risico hoger inschatten? De site geeft er geen helderheid over. Hoe dan ook, er blijft bij deze opzet altijd extra geld aan de strijkstok zitten want nu moeten er twee bedrijven afromen. Bij Neo Finance is dat maar één bedrijf.
Je hebt door deze constructie geen rechtstreekse link met de lener. Je link is richting de leningverstrekker waarvan jij de lening weer overneemt. Er is echter wel een terugkoop garantie. Er zijn nu 70 leenbedrijven op het netwerk actief, uit 33 landen.
Het voordeel van Mintos is daarmee dat het in veel landen actief is in veel soorten leningen. Het is ook een groot netwerk.
Omdat er in feite sprake is van een extra laag (de oorspronkelijke leningverstrekkers) is er een lager rendement dan bij Neo Finance.
Ik heb geen account en moet dus uitgaan van wat ik op de site kan vinden. Wat mijn opvalt, is dat 16% van de accounthouders al binnen een jaar stopt met dit netwerk.
Iedere leningverstrekker (loan originator) is in Mintos voorzien van een rating, zoals we dat ook bij Neo Finance kennen. (Maar daar is het bij de lener zelf)
Het lijkt er op dat je als klant van Mintos dus in feite twee risico’s loopt. Namelijk het risico dat de lener niet langer betaalt en het risico dat de leningverstrekker niet langer betalingsmachtig is. Zo was er eind mei een leningsbedrijf dat in de problemen kwam.
Mij komt het over dat hierdoor het risico voor de particuliere klant hoger is dan bij Neo Finance. Immers, daar heb je geen risico richting een tussenlaag. Die bestaat daar immers niet, want je hebt zelf het leencontract met de lener. Neo Finance is in de opzet slechts administrateur.
Bij Mintos is de loan originator de contracthouder. Als zo’n loan originater failliet gaat, dan neemt Mintos die rol over waarna ze een alternatieve loan originator gaan zoeken. Gaat Mintos failliet, dan is de vraag hoe het dan loopt. Je hebt immers zelf geen contract, maar de loan originator heeft het. Dan kan dan even een issue worden.
Net als bij Neo Finance is een automatisering van het koopproces (Auto Trade) mogelijk. Je kan dus leningen geautomatiseerd aangaan.

Ook bedrijven kunnen hier een account openen. Wel moet het bedrijf dat klant wordt meer gegevens sturen. Mijn ervaring is dat je als bedrijf een hoop ellende op je nek haalt. Zo moet ik bij andere netwerken vaak ieder jaar bijgewerkte gegevens over mijn bedrijf leveren. Dat moet weer door een notaris afgetekend worden en kost ieder jaar weer tijd en geld. Bij Neo Finance kan je alleen als particulier aanmelden.

Ook Mintos kent een Secundaire Market.

Bij Mintos worden extra kosten voor incasso (bij slechte leningen) in rekening gebracht bij de klanten. Bij Neo Finance niet. Daar neemt het incassobureau alle kosten voor eigen rekening en wordt deze uitgekeerd vanuit de boedel. Bij Mintos kan je dus voor een akelige verrassing komen te staan.

Nu is een vergelijking tussen Neo Finance en Mintos niet eerlijk door mij te maken. Ik ben immers tevreden klant van Neo Finance en heb geen contract bij Mintos.
Hou daar dus rekening mee. Neo Finance ken ik heel goed, Mintos heb ik slechts de site doorgeakkerd.
Kijk ik puur naar de voorwaarden en opzet, dan is Mintos veel breder, maar is er in mijn ogen meer risico voor minder opbrengst. Ik ben een groot voorstander van de opzet van Neo Finance waarbij je als klant zelf rechtstreekse contracthouder bent. Mintos heeft een mooie opzet staan, maar in mijn ogen is Neo Finance, hoewel kleiner en smaller, hier toch zonder twijfel de betere aanbieder.