Toen Arjan Lubach recent bij de VPRO een lans brak voor kernenergie brak dat met de traditie dat links tegen is en rechts voor.
Na tientallen jaren oppositie tegen kernenergie is links blijkbaar bereid om over de streep te stappen.
Dan kunnen we daar flauw over doen, maar ik wil juist heel serieus kijken naar wat die ommezwaai bij links heeft veroorzaakt.
De grootste uitdaging van tegenwoordig is namelijk de opwarming van de aarde mede omdat de mens een enorme hoeveelheid CO2 in de atmosfeer pompt. Om die opwarming minder snel te laten verlopen zou het goed zijn als we minder CO2 de atmosfeer in jagen of de CO2 er bewust uit halen.

Dat kunnen we doen door meer duurzame energie te gebruiken, maar het is zonneklaar dat dit proces niet alleen te langzaam gaat, maar ook nog de nodige uitdagingen kent. Zo is ons stroomnetwerk er niet klaar voor en we hebben nog geen afdoende oplossing voor het opslaan van de overtollige energie in de zomer die we dan in de winter kunnen gebruiken.
Ondertussen moet er wel dringend wat aan die CO2 uitstoot gebeuren, want de versnelling van de opwarming is alarmerend. Eén oplossing voor de korte termijn is kernenergie.
Onze huidige kerntechniek is er gekomen omdat we met de verrijkte uranium ook kernbommen konden maken. Het zou mooi zijn als we met een nieuwe atoomtechniek gaan werken die het onmogelijk maakt om er bommen van te maken en die ook minder kernafval oplevert. Die methode is er al, maar ze is nog niet rijp voor commerciële toepassing. Dat is namelijk de thorium kerncentrale.
Theoretisch werkt het, maar de praktijk geeft nog de nodige uitdagingen. Tot we de oplossing hebben gevonden voor de opslag van duurzame energie (bijvoorbeeld in waterstof) zou kernenergie een interessante tussenoplossing kunnen vormen (*1). Dan nog moeten we de elektriciteitsnetwerken aanpassen, want hoe meer we elektrisch gaan doen, des te zwaarder moeten de netwerken uitgevoerd worden.
Waar ik me bij Lubach niet in kans vinden is zijn idee over de schade naar aanleiding van de twee ergste kernrampen.
Volgens Lubach valt de schade door de kernramp in Japan wel mee. Er waren amper menselijke doden door te betreuren. Diep triest is dat hij volkomen negeert dat heel de pacific nu besmet is met radioactiviteit. Vissen die volkomen misvormt ter wereld komen zijn voor hem totaal geen issue, want… Zijn woorden: er is maar één mens bij die kernramp omgekomen en dus is het niet zo ernstig.
Naar mijn idee heb je dan echt wel een ernstige vorm van tunnelvisie.
(*1) De massale opvang van CO2 en omvorming daarvan in energie of opslag in de bodem is OOK een alternatief. Massale toepassing van waterstof id ook een alternatief. Kernenergie is dus zeker niet zaligmakend, ondanks de omslag bij politiek links.