china

Ooit was China de rijkste natie in de wereld. Er kwam echter een ontwikkeling die China op achterstand zette en Europa kreeg de overhand. Die voorsprong verspeelde Europa door een redelijk zichtbare onderlinge verdeeldheid die we uitvochten in twee wereldoorlogen. In beide wereldoorlogen werd Duitsland tweede…
Maar door die vernietiging van de welvaart was een volgende wereldleider opgestaan en dat werd de Verenigde Staten.
Is dat voor eeuwig?
Wie naar de steden van de VS kijkt weet het antwoord al. Het wereldrijk van de VS is ernstig in verval. Een flink deel van de bevolking van de VS leeft in bittere armoede. De steden zien er afgeleefd uit.
Grote kans dat China wederom een kans maakt op de nummer één plek en vraag je maar eens af hoe de wereld er uit gaat zien onder Chinese leiding.
Europa profiteerde de laatste zeventig jaar vol mee van haar trouw aan de VS. Qua beleid liggen die twee elkaar wel, al zouden de meeste Europeanen pertinent niet in de VS willen wonen als ze écht wisten hoe het daar werkt.
Amerikanen zijn trots op hun land, maar 50% van de Amerikanen is nooit in het buitenland geweest. Ze denken dat de VS nummer één in alles is, terwijl de VS eigenlijk nog maar op heel weinig vlakken de nummer één in de wereld is.
De omvang van de economie is ze nog wel nummer één, maar dat duurt niet lang meer. De kracht van haar militaire macht is ook nog nummer één. Toch neemt de voorsprong af en kan de VS niet meer overal in de wereld haar macht zo tentoonspreiden dat ze lokaal de nummer één ook is.
Kijken we naar zaken die de bevolking zelf raken, dan is het voor de machthebbers in de VS misschien wel goed dat Amerikanen zichzelf opsluiten in eigen land. Scholing, geluk, gezondheidszorg voor de bevolking, het is allemaal maar droevig gesteld. Kunt u zich indenken dat uw 13 jarige kind niet alleen op straat mag zijn? Er moet altijd een volwassene bij zijn. Alleen naar school? Neen, mag niet. Als je je kind in de VS alleen naar school stuurt, dan kan je de ouderlijke macht verliezen als iemand daarover de politie belt. Kan je je kind zelf niet brengen, dan moet het maar met de schoolbus komen. Alleen over straat gaan is te gevaarlijk. Zoveel verantwoordelijkheid kan je kind niet aan.
De VS staat bol van de armoede. In zo veel zaken. Zelfs financieel. De helft van de bevolking is simpelweg arm te noemen. De andere helft kent schatrijke mensen die geen idee hebben wat ze met hun kapitaal moeten doen. Delen is echter geen optie. Ben je in de VS arm, dan heb je dat aan jezelf te danken.
De vraag is hoe die wisseling van de nummer één positie gaat verlopen. Voor ons is te hopen dat er, voor het zo ver is, een democratisering in China plaats gaat vinden, zodat we ook meer gemeen met China gaan krijgen. Uiteindelijk is samenwerken met de nummer één namelijk de beste optie. Maar samenwerken met een dictatuur is vragen om problemen. Dan ben je beter af met een grote afstand en een slechte relatie.