LADEN

Typ om te zoeken

Hoe ingewikkeld is beleggen (2)

Laatste Nieuws

Hoe ingewikkeld is beleggen (2)

Het zou niet ingewikkeld hoeven te zijn, immers, u koopt laag en verkoopt hoog.
Een kind kan de was doen. Echter dan beginnen de problemen, want geheid gaat zich nu iemand afvragen, wat is ‘laag’?

Als dan eenmaal ‘laag’ vastgesteld zou zijn, dan worden uitzonderingen daarop bepaald. Immers dit bedrijf groeit zo hard, daar telt een bepaalde waardering niet voor…
Kortom iets dat in de kern enorm simpel is, wordt steeds ingewikkelder gemaakt.

Het gekke is, bijna alle particuliere beleggers hebben ‘wat is laag’ naast zich neergelegd. Ze kijken er niet meer naar! Dat mag u misschien gek in de oren klinken, maar het is wel waar.
Wanneer heeft U voor uw belegging in een aandeel het laatste jaarverslag doorgenomen om te kijken naar hoeveel een onderneming daadwerkelijk waard is?
Hoe kunt u bepalen of een aandeel van een bedrijf ‘laag’ gewaardeerd is, als u de waarde van het bedrijf niet kent?
De meeste particulieren kopen aandelen en geen bedrijven. Maar aandelen zijn deeltjes van bedrijven en daarom zou u het bedrijf moeten kopen en niet het aandeel.

Als uw buurman komt vragen om 50.000 euro, dan vraagt u aan die buurman enige zekerheid dat u het geld terugkrijgt.
Als u echter tien aandelen in portefeuille heeft van ieder 5000 euro, dan is de kans groot dat u feitelijk van de bedrijven vrijwel niets weet. U weet hoe de beurs de aandelen waardeert, maar de beurs bestaat uit honderdduizenden beleggers die de jaarverslagen ook niet inzien.
U zou echter moeten kijken naar de waarde van het bedrijf, naar de mogelijkheden van het bedrijf om goede zaken met uw 5000 euro te doen. Stel dat het bedrijf verkocht gaat worden, wat is dan de waarde van het onroerend goed, de voorraden, de machines? Dat alles is belangrijk om te kunnen onderkennen of uw geld daar wel veilig is. We weten immers maar al te goed dat het niet altijd prachtige beurstijden zijn.

De meeste beleggers hebben er geen idee van wat de ‘waarde’ van hun aandelen is. Ze beleggen niet op waarde, ze beleggen als gok.

Laten we dan eens gaan kijken naar ‘wat is laag?’

Kijken we bij laag naar het bedrijf, of kijken we naar de koers op de beurs? Of moeten we misschien naar de combinatie van die twee kijken?

Wie zien hier al een aantal mogelijkheden die er voor zorgen dat beleggers daarover fundamentele keuzes maken. De ene belegger vindt de fundamentele keuze van de ander al onjuist en dus is die ander een slechte belegger, een gokker, een speculant.

Laat ik hier al vast verklaren, er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden en dus ook meerdere manieren om goed met beleggen bezig te kunnen zijn. Ik ga hier dus niet verklaren dat value beleggen de enige goede weg is.
Het enige dat echter wel opvalt, is het feit dat in het rijtje van de allerrijksten ter wereld alleen beleggers te vinden zijn die kozen voor de waardering van het bedrijf. (fundamentele analyse, value beleggen)
Voor de beleggers die kijken naar de koersen (technische analyse) spreekt dan weer dan de hoogste beloningen ter wereld weggelegd zijn voor Hedge Fund managers, die vooral op TA basis werken. Zijn we bij topmanagers van het bedrijfsleven in België en Nederland al in alle staten als ze tien miljoen euro per jaar verdienen, er zijn Hedge Fund managers die meer dan een miljard dollar per jaar verdienen!

Beleggen is zo ingewikkeld als u het maar wilt maken.
De vraag roept zich echter op, waarom zijn er zoveel deskundigen die het zo ingewikkeld maken? Is het zo ingewikkeld, of is het een ego kwestie en maken ze het zo ingewikkeld omdat ze dan zelf belangrijker lijken.
Ik sluit niet uit dat het laatste wel eens kan gelden. Er zijn nu eenmaal zat mensen die als ‘de tovenaar’ gezien willen worden.
Echter zijn er ook mensen die hun wiskunde knobbel graag aan het werk zetten. Welke voldoening dan voor gaat, geld op de beurs verdienen, of een mooi systeem bouwen? Het antwoord op die vraag wil ik hier niet bepalen. Wel heb ik wel eens het idee dat winstgevend beleggen soms wat op de achtergrond raakt.

Om goed te kunnen beleggen, heeft u vooral een helder inzicht en gezond verstand nodig. U moet uw geld ‘los’ kunnen laten.
Kunt u dat niet, dan zult u op enig moment in paniek gaan raken en dat is in alle gevallen duur.

Inzicht verkrijgt u door ervaring, maar ook door kennis te vergaren. De vraag is echter, waar u die kennis zoekt.
Fundamenteel ingestelde beleggers zoeken vooral kennis en gegevens in de bedrijven die hun aandelen op de beurs noteren. Wat maakt bedrijven succesvol en kan je vanuit die bedrijven een beurskoers voorspellen of voorzien? Die beleggers leren graag jaarverslagen lezen, want daar haal je de waarde van bedrijven uit.

Technisch ingestelde beleggers weten niet veel of zelfs niets van de bedrijven, maar zetten in op kennis van de beurs. Hoe werkt daar het spelletje, hoe kan ik als belegger grafieken en indicatoren beoordelen en zie ik wat mijn mede beleggers aan het doen zijn. Deze beleggers kijken naar grafieken en indicatoren en er zijn er die zeer ingewikkelde wiskundige berekeningen maken om op basis van de koersen in het verleden een te verwachten koerspad in de toekomst uitzetten. Hun insteek is dat de koers en daarmee de waarde wordt bepaald op de beurs en niet in het bedrijf. Ze letten meer op hun mede beleggers (via de koersen) dan op de bedrijven.

Dit laatste is nog wel eens onderwerp van een vreemde discussie. Fundamentele beleggers noemen de Technische beleggers wel eens personen die in de achteruitkijkspiegel kijken om vooruit te rijden.
Het opmerkelijke is, dat fundamentele beleggers hetzelfde doen. Die kijken in jaarverslagen van voorgaande jaren om de verwachtingen voor de aankomende jaren te bepalen. De pot verwijt hier de ketel.

Het is belangrijk te weten dat we deskundige beleggers grosso modo in twee groepen kunnen verdelen.
– Technische beleggers
– Fundamentele beleggers

Niets mis mee, maar ga ze niet met elkaar vergelijken, want hun insteek is compleet verschillend.

Ik wil u wel dit meegeven.
De laatste twintig jaar is het beleggen met behulp van de personal computer enorm toegenomen. Niet veel beleggers kunnen zich nog herinneren dat je als belegger dagelijks op ruitjespapier de koersen bij zat te houden.
Evenzo is het echter zo dat het percentage particuliere beleggers dat geld op de beurs verliest, is toegenomen en wel tot 90% van alle beleggers.

Mijn conclusie daar dus uit, is dat de computer geen hulp voor meer winst is gebleken. Particuliere beleggers zijn het slechter gaan doen en de professionele sector heeft nooit eerder zoveel winst kunnen maken.
Als u blijft doen wat u al deed, dan blijft u krijgen wat u al kreeg.
Vanaf 2000 kregen particuliere beleggers erg weinig. Blijft u dus doorgaan op die weg, dan zult u weinig blijven krijgen.

Daarom pleit ik er voor om een andere weg in te slaan. Om te stoppen met het spelletje van de financiële sector te spelen.
Dat spelletje maakt hen rijk en u arm.

Dat spelletje is u te laten traden in hype aandelen en u te laten zitten in te dure aandelen als de beurzen dalen.

De meeste particuliere beleggers beleggen op dit moment op basis van Technische Analyse. We kijken naar grafieken en kopen ‘iets’ omdat de indicatoren interessant staan en in de grafiek duidelijk te zien is dat er een koopsignaal staat.
Vervolgens gaan we traden. We doen dit zeer frequent en bij iedere trade blijft er een stukje aan de strijkstok hangen.
Soms winst, soms verlies, maar de bank wint altijd.
Uiteindelijk constateert 90% van de particuliere beleggers dat ze na enkele jaren beleggen simpelweg geld verloren hebben.
Vrijwel al die beleggers zijn beleggers die gebruik maken van Technische Analyse, die dus geen jaarverslagen lezen en geen idee hebben waar ze eigenlijk posities in kopen.

Mijn pleidooi is, dat u het anders gaat doen en dat u vanaf nu stopt met traden, stopt met Technische Analyse en dat u zich gaat richten op de echte waarde achter de aandelen.

We kennen dus in hoofdzaak twee soorten beleggers:
– Fundamentele beleggers die niet veel traden
– Technische beleggers die veel traden

De verdeling houdt in dat ze een keuze gemaakt hebben en dat is in de kern een goede zaak.

De één ziet de basis van winst in de bedrijven en de ander ziet het in de beurs. Laten we vooral niet vastlopen in discussies over wat juist is, maar neemt u een besluit welke basis u het liefst van uit gaat. Waar voelt u zich het prettigst bij.

Het probleem is wel als een belegger gekozen heeft voor een methode en deze dan ondoordacht aan het toepassen is.
Een fundamenteel ingestelde belegger die vervolgens niet naar de waardering van een bedrijf kijkt, is in feite verkeerd bezig. Die kan beter dan naar het Technische plaatje van het aandeel op de beurs kijken.

Andersom is een technische belegger die ineens de winstgevendheid van een bedrijf belangrijk gaat vinden ook vreemd bezig. Als hij echt technisch bezig is, dan zou de winstgevendheid van het bedrijf erachter hem niets moeten doen. Hij moet naar zijn medebeleggers kijken, niet naar het bedrijf.

Ik hou zelf van simpele oplossingen. Wiskundige berekeningen, formules en ingewikkelde instellingen om de analyse te te perfectioneren zijn aan mij niet echt besteed. Ik kies daarom in mijn beleggingen vooral voor de bedrijven weg.
Ik kijk voor het grootste deel van mijn beleggingen in de basis naar de bedrijven en kijk hoe de aandelen van die bedrijven op de beurs gewaardeerd worden. Als het bedrijf op de beurs in mijn ogen (veel) te weinig waard is, dan wil ik onder voorwaarden de aandelen. Is de waardering al hoog, dan pas ik. Daarvoor heb ik ook een trendvisie ontwikkeld. Hiermee beperk ik me dus ook nog eens tot alleen de trend die ik interessant vind.

Dat uitgangspunt voor de fundamentele weg, houdt voor mij ook in dat ik dus niet kies voor duur kopen en duurder verkopen. Er zijn beleggers die daar heel succesvol in zijn. Ik doe daar echter niet aan mee, want ik vind de kans dan te groot dat het feest op een gegeven moment dan over is en ik ineens kom te zitten met aandelen die veel te duur zijn.
Immers is de ervaring van velen dat je beursdips niet altijd kunt ontwijken. Soms lukt het, soms niet.
Als het je niet lukt met peperdure aandelen in bezit, dan heb je een probleem.
Als je in een beursdip vast komt te zitten met laaggewaardeerde aandelen, dan nog verlies je op dat moment waarde, maar bij het er op volgende beursherstel is je leed snel geleden.

Warren Buffett schreef al eens, de belangrijkste regel van beleggen is, maak geen verlies.
Wie in te dure aandelen blijft steken, zal mogelijk toch een keer besluiten verlies te moeten nemen. Dat is heel duur, want dat verlies zal een keer ingelopen moeten worden.

Daarmee is duur kopen om duurder te kunnen verkopen dus wel een systeem dat kan werken, maar ik werk er niet mee. Het risico van uiteindelijk in veel te dure aandelen te blijven zitten is me te groot.
De kern van beleggen is, en daar begon ik dit verhaal mee: ‘laag kopen en hoog verkopen’.
Waarom wil toch steeds iedereen vooral afwijken van de basis?

Is die basis niet goed?

De basis van laag kopen en hoog verkopen is prima, alleen is ze vaak saai. Het kost namelijk nogal wat tijd. Aandelen zijn vaak slechts kort ‘laag gewaardeerd’ en dan vooral in tijden van groot pessimisme. Beleggers kopen dan juist niet en missen zo de kans om laag te kopen, omdat ze bang zijn te verliezen in de algehele beursmalaise.

Daarmee is ook duidelijk dat door het beurssentiment de simpele beleggingsmethode van ‘laag kopen en hoog verkopen’ ineens veel moeilijker wordt. Immers aandelen staan op een gegeven moment niet voor niets ‘laag’ gewaardeerd. Het komt omdat andere beleggers het vertrouwen dan kwijt zijn.
Het beurssentiment bevindt zich dan vaak ook op het dieptepunt. Juist dan moet je toeslaan en dat maakt dat de meest succesvolle fundamentele beleggers vaak een beetje ‘dwars’ zijn.
Iedereen is het er op een gegeven moment over eens dat je moet verkopen en dan zijn er een paar beleggers die tegen alle kudde-logica van dat moment wél kopen. Durf op zo’n moment maar te zeggen dat je de waardering voor het bedrijf ‘laag’ vindt, terwijl op de beursvloer dag na dag lagere koersen te vinden zijn en dus alle anderen ene andere mening toegedaan zijn.
Je koopt als belegger dan op basis van je waardering die je de aandelen geeft en niet op basis van de irrationele beurskoers van dat moment.

Beleggen op die manier is simpel, je moet je namelijk niets van je medebeleggers aantrekken… tenminste, als je fundamenteel ingesteld bent.
Je moet kopen als JIJ vindt dat het bedrijf tegen die koers koopwaardig is. Een fundamenteel ingestelde belegger trekt zich daarbij niet veel van het beurssentiment aan. Is soms zelfs een tegendraadse belegger die er dan dus dwars tegenin gaat.

Een technische belegger daarentegen wil juist weten wat het sentiment is. Die rijdt mee op de sentimentsvlagen, of ze nu terecht of onterecht zijn. Tot vreugde van de fundamenteel ingestelde beleggers is een steeds groter deel van de beleggers (door de beschikbaar gekomen personal computers) gaan kiezen voor het technische beleggen. Beleggers laten in grote getale de techniek voor zich werken en gaan met computersystemen de beurs te lijf. Via deze weg hoeven ze niets van het bedrijf te weten en de meeste beleggers hebben dan ook geen idee waar ze in beleggen.
Het gekke is, dat ook de introductie van de computer de beurs niet makkelijker gemaakt heeft. 90% van de particuliere beleggers verliest nu geld. In feite is het percentage verliezers de laatste twintig jaar alleen maar toegenomen, maar beleggers worden nog niet massaal wakker.
Ook de winsten van beursbedrijven, die de handel afromen met hun kosten, provisies etc, zijn alleen maar enorm toegenomen. Daar zit een causaal verband tussen, maar bijna niemand die er wakker van ligt.

Wat zijn de fouten die fundamenteel ingestelde beleggers maken:

– Bedrijven niet kennen
– Aandelen te duur kopen
– Geen goede indruk hebben van de waarde die in het bedrijf zit
– Te ongeduldig zijn
– Afwijken van het eigen systeem

Wat zijn de fouten die Technisch ingestelde beleggers maken:

– Wel op het koopsignaal reageren, maar niet op het verkoopsignaal als dat een verlies nemen inhoudt
– Reageren op een ‘koop’ signaal dat onbewezen is.
– Reageren op een signaal dat niet uit hun eigen systeem komt. (Bijvoorbeeld een gekregen tip, of een tip van TV).
– Niet houden aan het eigen handelssysteem
– Te laat onderkennen dat hun systeem niet (meer) werkt

Hoe dan ook zien we vaak dat beleggers de verliezers houden en te snel winst nemen op de winnaars. Een opmerkelijk gegeven, maar kijkt u vooral uw eigen portefeuille er op na.
Alle praat over of je een aandeel van een bedrijf nu zou willen kopen en dan bepalen of je het zou moeten houden op basis van de gegevens van het bedrijf is alleen gericht aan fundamenteel gerichte beleggers. Wetende dat bijna alle particuliere beleggers tegenwoordig technisch zijn ingesteld, worden deze tips dus aan de verkeerde beleggers gegeven. Technische beleggers zouden niets met het bedrijf moeten hebben. Die moeten alleen kijken of het signaal uit hun systeem nog gunstig is. Al die nieuwsfeeds zijn dus in feite pure onzin.
Heel veel nieuwsitems zijn daarbij van zeer gering belang voor fundamenteel ingestelde beleggers, maar tot mijn verbazing zijn het vooral de technisch ingestelde beleggers die er op traden.

Het is deze ‘vervuiling’ van de methodes die beleggers de das om doet. Dat en te veel (te snel) handelen.

Vrouwen beleggen beter dan mannen, maar niet omdat ze betere posities kiezen. Vrouwen traden minder en zijn in hun beleggingen minder impulsief. Dat levert naast kostenvoordeel ook meer winst op.

Mijn raad aan u, stelt u zichzelf de volgende vragen:

1. Kijk eens eerlijk naar uw performance van de laatste jaren.
De AEX ging van 218 in 2003 naar waar ze nu staat. Deed uw portefeuille het minstens net zo goed?

2. Denkt u dat u het beter gaat doen als u hetzelfde blijft beleggen? Zo ja, waarom?

3. Kent u de uitgangspunten van www.beursaccent.nl? Kunt u nu verklaren waarom deze service wel structurele winsten blijft tonen?

4. Wilt u beleggen om de spanning, blijft u dan doen wat u doet. Het is duur, maar autoracen is ook spannend en ook duur. Wilt u beleggen om structureel en serieus geld te verdienen, gaat u dan na of uw huidige methode wel voldoet.

Ieder jaar 20% rendement lijkt niet hard te gaan, maar het is wel de juiste weg.
Met een rendement van +50%, gevolgd door een rendement van -50% etc, gaat u uiteindelijk failliet. Dit is wat particuliere beleggers vaak zien. Ze doen het een jaar goed, denken dat ze het door hebben en verliezen het volgende jaar. Ze worden voorzichtig, doen het dus weer een jaar goed en denken dan dat ze het weer door hebben… Ondertussen houden ze de verliezers en verkopen ze de winnaars. Wat overblijft is een portefeuille vol met verliezers en een enorm totaal verlies op de beleggingen.

Beleggen is voor velen als gokken geworden.
Gokkers houden niet op als ze 20% verlies hebben.
Ze houden niet op als er 50% verlies is.
Ze houden pas op als al het geld verloren is.

Wanneer gaat u zich realiseren dat u als belegger een verkeerde weg aan het belopen bent?

Neemt u vandaag nog een abonnement op www.beursaccent.nl
Een service die bewezen heeft het juiste antwoord wel te kennen en structureel winsten te kunnen maken.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichten velden zijn gemarkeerd met *