Ik ben afgelopen week even weggeweest. U had dat waarschijnlijk al begrepen. In stijl met mijn hobby, militaire geschiedenis en strategie, heb ik de Westhoek in Vlaanderen bezocht. Weer even wat musea bezocht en de slagen van 1914 en 1917 bestudeerd.
Uiteraard ook genoten van wat de streek nog meer te bieden heeft.
Wat opviel, was dat in Ieper de herontwikkeling van de stad al binnen enkele jaren gerealiseerd was. De meeste huizen die een jaartal vermelden laten al 1921 tot 1923 zien.
Dat is goed nieuws voor de steden en dorpen in Oekraïne. Ook die kunnen binnen enkele jaren weer herbouwd zijn, zodra de oorlog er voorbij is.
Wat wel zaak is, is om de herbouw goed doordacht te doen. In Ieper besloten ze heel bewust om in stijl van de vernietigde huizen en gebouwen te herbouwen. De Lakenhal in Ieper is zoals deze was voor deze in de oorlog verloren ging. Veel huizen in het centrum werden ook heropgebouwd in de oude stijl. Het geeft de stad karakter.
In Oekraïne hoop ik dat de bijvoorbeeld Bachmut bewust NIET gaan heropbouwen in de oude stijl. De stad was namelijk een stad die na de Tweede Wereldoorlog was opgebouwd in de Sovjet stijl. Grote lompe gebouwen zonder veel karakter. Triest en troosteloos. Ik kende de stad vanuit een Engelsman die Russisch spreekt en vele reizen maakte, onder andere naar Bachmut (Bold and Bankrupt) Hij was ook in Oekraïne toen de oorlog vorig jaar uitbrak.
Overigens ben ik op de terugweg uit de Westhoek ook even naar Waterloo gegaan. Naast het museum bij de leeuw was er ook een groep mensen aanwezig die geheel in stijl van die tijd gekleed ging en demonstraties gaven.
Fieldtrip naar Westhoek
200
previous post