Wat mij betreft is het advies voor de DAX op dit moment negatief voor long posities. De DAX noteert onder de dalende MA20 lijn.

Een staking in het openbaar vervoer maakt het niet leuk om vandaag in Nederland te moeten reizen. Het is druk op de weg, dat is wel duidelijk.
De ECB kan geen geschikte vrouwelijke kandidaten vinden en heeft daarom de sollicitatietermijn verlengd. De vraag is hoe lang je dat kan volhouden. Immers kunnen we ons ook afvragen of die functies dan wel vervuld moeten worden als je zo lang zonder functie invulling kan.
President Trump heeft gisteren nog weer laten weten dat de Chinezen zich krom betalen aan de Amerikaanse importtarieven. Er is niemand die de man kan uitleggen dat het Amerikanen zijn die deze tarieven betalen. Diep triest dat je een president hebt die de basis niet eens snapt, maar die je het dus ook niet kan uitleggen.

Alibaba overweegt een beursnotering in Hong Kong om via die weg een extra 20 miljard dollar op te kunnen gaan halen bij investeerders.
China lijkt zich steeds harder op te stellen richting de VS nu de handelsoorlog geëscaleerd is tot het punt dat het eigenlijk niet veel erger kan worden voor de Chinezen.
De Smartphone fabrikanten hebben het probleem dat consumenten massaal besloten lijken te ebben geen nieuwe Smartphone te kopen. De vraag is of ze wachten op 5G of dat ze de huidige kwaliteit als voldoende beoordelen. Ik heb zelf tot volle tevredenheid mijn Samsung S7 en heb ook geen plannen deze te vervangen met een telefoon die weliswaar nieuwer is, maar grotendeels hetzelfde kan.
Volkswagen is als een dolle haar batterij deals aan het veranderen nu de al gemaakte deal met Samsung op losse schroeven dreigt te staan. Het gaat om een bedrag van 56 miljard euro aan deals die definitief gemaakt moeten worden.
De prijs van een bitcoin is gisteren tot 7.900 euro gestegen. Mijn nieuwe cryptotrading service loopt als een trein met deze perfecte timing.
De VS lijkt de troeven in handen te hebben in de handelsoorlog. Het machtigste land ter wereld heeft inderdaad wel het overwicht, maar dat komt mede omdat China haar twee dodelijkste troeven (gelukkig) nog niet heeft ingezet.
De eerste troef is het feit dat China de grootste houder van Amerikaanse staatsobligaties is.
Als China besluit om zowel haar staatsobligaties alsmede de door haar gehouden dollars op de markt te dumpen, dan kan dat enorme gevolgen voor de wereld hebben. Het probleem is dat niemand kan weten wat er dan gaat gebeuren. Het kan een sisser worden, maar het kan ook de dollar in een vrije val brengen. Niemand die het weet.
De andere troef in de handen van China is het feit dat China de handel in Rare Earth metalen domineert. Die metalen zijn nodig voor computers, smartphones, windmolens, accu’s en batterijen, maar ook geavanceerde wapens.
Zou China de uitvoer van die metalen staken, dan ontstaan er enorme verstoringen in de wereldhandel. Ook hier is het dan onduidelijk wat de gevolgen kunnen zijn. De kans bestaat dat heel veel tech bedrijven dan simpelweg heel snel failliet gaan omdat ze al heel snel geen producten meer kunnen leveren. Gaat zo’n bedrijf failliet, dan is de hele keten gebroken en gaan ook toeleveranciers onderuit. Het domino-effect kan enorm zijn en het zou de wereldeconomie een enorme dreun kunnen geven.
Daag de Chinezen genoeg uit en maak het individuele bedrijven als Huawei lastig genoeg en voor China maakt het niet meer uit. Als China echt onderuit gaat op de Amerikaanse sancties, dan zal het land haar troeven gaan uitspelen. Immers is het land relatief machtiger als heel de wereldeconomie instort en niet alleen de Chinese economie.
Dat we vanwege het milieu en de economie moeten overstappen op duurzame energie is iedereen wel duidelijk. De meeste mensen zijn het er roerend mee eens. Zeg ze vervolgens dat het allemaal tien kilometer verderop gerealiseerd kan worden en iedereen is voor.

Helaas echter wonen er tien kilometer verderop ook mensen en ook die zijn het er ook helemaal mee eens, mits het maar tien kilometer verderop gerealiseerd gaat worden.
Zo werkt dat uiteraard niet.
Nu is het punt dat mensen in het algemeen geen verandering willen. Als het geen pijn doet, laat het dan zo.
De dijken kwamen er omdat overstromingen zo veel pijn deden. De pijn van de lelijke dijken die het uitzicht ontnamen was minder erg dan ieder jaar het huis weggespoeld zien worden.
Ouderwetse molens kwamen er om het water binnen de dijken weer weg te halen. Ongetwijfeld zullen indertijd omwonenden ook niet blij geweest zijn met zo’n molen. Waarom kan die niet 500 meter verderop staan?
Tegenwoordig voelen we die pijn van een energieprobleem niet zo. Wie werk heeft realiseert zich niet dat duurzame energie veel meer werk in Nederland en België verschaft dan grijze energie. Wil je licht, dan is de knop zo ingedrukt en we hebben licht. Benzine is er zat aan de pomp. Geen centje pijn nog.
Voor Nederland en België is het beter als energie hier meer werk oplevert. In plaats van olieboor medewerkers ergens in de woestijn of velden in Rusland hebben we met windmolens en zonnepanelen technici in Nederland en België nodig. Iedere kWu die hier is opgewekt hoeven we vervolgens niet duur te importeren vanuit grijze energie leverancier landen. Dubbele winst dus.
Maar dát is allemaal voor “het grote goed”. Dat moet tien kilometer verderop maar gerealiseerd worden.
Er is één voordeel van zonneparken waar ik nog bijna nooit iets over hoor. Als zo’n park er 25 jaar ligt en dan vervangen moet worden, dan is de grond er onder weer volledig beschikbaar voor wat je er maar mee wilt doen. 25 jaar lang kan je die gronden niet gebruiken voor stadsontwikkeling, industrie terreinen of het maken van pretparken.
Met die 25 jaar ontwikkelrust geven we de generaties na ons ook ruimte om “hun” wereld nog vorm te geven.
Een ruimte die ze niet krijgen als we de ruimte nu leeg laten, want dan is de kans groot dat over enkele jaren de eigenaar met een ander idee komt. De eigenaar weet immers nu al hoeveel de grond kan opleveren. Die gaat nu heus niet meer stilzitten en ieder jaar met lede ogen aanzien hoe flink geld met de grond verdiend had kunnen worden.
Bij mij achter willen ze naast het net ontwikkelde parkeer terrein een groene poort met daarin een grand café realiseren. Ik ben er niet blij mee, maar ik heb het niet absoluut tegen willen houden. Ook komt er nu mogelijk een zonnepark. Dat laatste zie ik veel liever dan het Grand Café dat in die Groene Poort gerealiseerd gaat worden. Was het maar allemaal zonnepark geworden… De pijn van een café achter mijn huis is groter dan de pijn van een zonnepark, dat kan ik al wel zeggen. Ik zou graag opteren voor een zonnepark achter mijn tuin… Dus doe het maar in mijn backyard.
Wilt u investeren in zonneparken, kijk dan eens hier
We doen bijna allemaal enorm onze best om afval te scheiden. Toch is het één grote oplichting.
Afgelopen weekend ging er weer een recycling/compostering bedrijf in Twente in vlammen op. Niet toevallig lag alles ramvol.
Ze weten immers niet waar ze met dat gescheiden materiaal naar toe moeten. Niemand wil het hebben, want metalen uit de bodem zijn goedkoper en kennen veel minder milieurestricties. Ook plastics heel leuk, maar we kunnen er niets mee want de milieuwetgeving is te streng. Compost is ook zo wat. Wie wil dat hebben? Af te lezen aan de brandbaarheid van die bedrijven, ook niemand.
Kortom, als de opslag van je bedrijf vol is, dan moet de vlam er in.
Dan betaalt de verzekering je uit en via die weg kan je je bedrijf levensvatbaar houden.
Dat is blijkbaar de enige weg om je recyclingbedrijf levensvatbaar te houden… Althans, die indruk begint nu toch wel te bestaan. De brandbaarheid van recycling bedrijven wordt namelijk onderhand legendarisch.
Moeten we niet gewoon toegeven dat recycling geld kost en moeten we dat niet subsidiëren?
Niet omdat het nu iets helpt, maar omdat we het dan gescheiden kunnen opslaan tot het moment er komt dat het wel interessant is om het te gaan gebruiken.
We weten immers dat er een tijd komt dat we plastics gaan hergebruiken of zo gaan behandelen dat we het weer terug naar de olievorm brengen. Hetzelfde met metalen. We hebben in de toekomst die metalen hard nodig, maar tot die tijd zouden we het het beste netjes gescheiden kunnen opslaan. Misschien zelfs toch alvast smelten en dan gewoon netjes opslaan tot het moment er is dat we er een schreeuwend te kort aan gaan hebben. Bedrijven blijken het niet te kunnen, dus misschien moet dit dan toch door een niet commerciële overheid gebeuren.
Hoe dan ook, nu nemen we elkaar in de maling, want op papier doen we het goed voor het milieu, maar ondertussen verbranden we alles ongefilterd bij iedere ‘spontane’ brand bij recycling bedrijven.