Tom Lassing

Vandaag zet ik weer een handtekening onder een koopcontract van een woning in de VS.
De foto’s waren schrikbarend.
Gelukkig maar, want dat was de reden dat ik kon toeslaan.

Wat is het belangrijkste bij huizen?
Locatie, locatie, locatie!
Geen vastgoedinvesteerder die dat zal ontkennen.
De foto’s die ik kreeg, lieten vooral de slechte kanten van de locatie zien.

Dit huis is namelijk de wrat van de wijk. De vorige bewoners waren een ramp. Allemaal meuk in de tuin, een oude pick up, een aftandse aanhanger vol met rotzooi. De fotograaf wist het keurig vast te leggen.
Die fotograaf had duidelijk niet de beste prijs voor de verkopers op het oog. Hij legde vast wat het was, niet wat het kon zijn.
Fotograaf voor makelaars zijn is ook een vak. Bij een huis dat je voor 25.500 te koop zet, neem je niet de beste fotograaf.

De rest van de straat is heel veel mooier. Als je dus die ene vuilnisbelt in de straat opruimt, zal dat de hele straat ten goede komen. Daarna is mijn huis dan ook ineens meer waard.
Het huis stond bijna twee maanden te koop. De vraagprijs 25.500 dollar.
Ik bood 17.500 en uiteindelijk met kosten verwacht ik onder de 20.000 te moeten betalen. Ik weet de exacte kosten pas na de overdracht later vanavond.
Heb ik nu de huidige eigenaar het vel over de oren getrokken?
Niet echt. Hij kocht het pand een jaar geleden voor 4.500 dollar. Hij heeft het opgeknapt en zette er een verkeerde huurder in.
Ik heb voordat ik een bod deed een keuring laten uitvoeren.
Er moet voor een kleine 5.000 dollar gerenoveerd worden. Een stukje dak vervangen en wat sanitair upgraden. Vervolgens muren een nieuwe verflaag en wat plakwerk her en der.
Ons vaste team zou dat in een week of twee moeten kunnen klaren. Helaas echter niet de komende twee weken, want ik heb nog zes andere woningen die opgeknapt moeten worden.

NU denkt u waarschijnlijk als u dit huis ziet dat het een klein hutje is.
Zo ziet het er immers uit.
Het huis heeft echter 4 slaapkamers en 2 badkamers! (De tweede badkamer is een WC plus)
Het is een bungalow, maar het pand loopt ver naar achteren door.
Het perceel is 5227 vierkant voet. Dat komt neer op 485 vierkante meter.

Rechts van het pand loopt de goederen aanvoerroute voor de bedrijven die daar gevestigd zijn en die met de achterkant naar de woning liggen. Je hebt als bewoner dus maar rekening te houden met één buurman van het losstaande huis naast je.
Dat geeft je als bewoner veel vrijheid.
Ik ga het huis na de renovatie voor $1000 per maand te huur zetten en ga akkoord met een bod van $900 als het een privé persoon betreft. Als het een Section 8 aanvraag is, dan wordt het $1000 of mogelijk zelfs meer dan $1000. Ik heb nog wel een appeltje te schillen met de Section 8 uitvoerders, dus die krijgen bij mij geen enkele korting.
Section 8 is huren onder een uitkeringsregeling van de overheid. Het voordeel is de hogere huur, het nadeel is de niet te vertrouwen overheid. In één van mijn huizen zit nu iemand die al zes maanden geen huur betaalt. De Section 8 uitvoerder heeft namelijk de uitkering ingetrokken zonder ons daarvan op de hoogte te brengen. De bewoner hield zijn mond, want die woont al zes maanden gratis in mijn woning. De uitzettingsprocedure is ingezet, maar ook dat lag maanden stil vanwege Corona. Ik ben nu in de VS zo’n slechte verhuurder omdat ik mensen niet gratis in mijn woningen laat leven…