woningbouw

In Nederland is er een soort permanente woningnood. Altijd al vanaf de Tweede Wereldoorlog hebben we een tekort aan woningen of wooneenheden. Daarbij lijkt het ook wel alsof politiek en bouwers nog nooit van bevolkingsopbouw gehoord hebben.
Ze willen alleen maar de meest lucratieve woningen bouwen en de minst lucratieve wooneenheden komen alleen tot stand dankzij onderhandelingen waarbij de gemeenten eisen stellen en er uiteindelijk een slap compromis uitkomt.
Kan dat niet anders?
Ja, het kan anders, maar het houdt in dat vooral de bouwwereld zich moet aanpassen. Er moet veel meer met modulaire bouw gewerkt gaan worden. Natuurlijk bestaat dan de kans dat het ook saai wordt, maar als je weet dat juist dat het gevaar is, dan kan je met je onderhandelingen als politiek daar op inzetten. Modulair bouwen houdt in dat in de fabriek de onderdelen gemaakt worden. Op de bouwplaats is het in feite één groot lego project waarbij de platen en blokken in elkaar gezet worden.
Het vergt andere bouwvakkers. Het vergt andere apparatuur.
Het vergt ook andere bouwtekeningen en een andere manier van produceren.
Op dit moment is het een kip/ei situatie.
Er is geen fabrikant die het aanbiedt en er is geen bouwbedrijf die het wil/kan bouwen.
Als maar één partij er mee begint, dan loopt het spaak voor het goed en wel begonnen is. Er zal dus mogelijk een grote partij moeten opstaan die begint met beide kanten aan te bieden. Een modulair fabrikant die OOK project ontwikkelaar is.
Als zoiets eenmaal staat, kunnen andere partijen aanhaken.
De politiek zal er op moeten inspelen door op andere onderdelen dan voorheen te onderhandelen.