De vastgoed sector is momenteel bij Private Equity fondsen en grotere institutionele investeerders totaal niet in trek. Dat is geen goede zaak, want het geeft aan dat die markt ronduit onaantrekkelijk geworden is.
Ontwikkelaars en verhuurders worden in de politiek neergezet als profiteurs en oplichters. De verhuurder is de boeman die tegen veel te veel geld veel te slechte huizen in de verhuur heeft.
De politiek doet daar een schepje bovenop door met allemaal (bescherm) maatregelen voor de huurders te komen die het verhuren van woningen nog onaantrekkelijker maakt. Ook fiscaal doet de overheid er alles aan om investeringen in vastgoed tegen te werken.
Dat terwijl er een enorme bouwopdracht ligt.
Daar komt zonder geld weinig van terecht, dat is zonneklaar voor iedereen, behalve voor de politiek.
Beleggers zijn dus min of meer in staking gegaan. Er wordt geen nieuw geld in vastgoed gestoken en ontwikkelingen liggen stil of komen simpelweg niet van de grond. Verschillende projecten zijn ondertussen letterlijk stiel komen te liggen omdat de ontwikkelaar geen heil meer ziet om nu nog meer geld in het project te stoppen, omdat het simpelweg niet meer winstgevend te krijgen is.
Vooral Private Equity heeft genoeg geld liggen, maar ze zetten het nu niet in. De rendementen die behaald kunnen worden zijn simpelweg te laag of zijn zelfs onmogelijk geworden.
Men overweegt nu elders in Europa te gaan zoeken naar betere beleggingsmogelijkheden. Die overweging is er al wel, maar men heeft het nog niet actief ingezet. Er ligt een enorme berg geld momenteel helemaal niets te doen, terwijl de vastgoedcrisis door te weinig woningen er in Nederland niet beter van wordt.
Twaalf jaar geleden werden beleggers gevraagd te investeren in de vastgoedmarkt die toen uit de crisis probeerde te komen, en nu reguleert de overheid die sector helemaal naar de knoppen.
regulering
In de staten Florida en Californië kost het woningbezitters steeds meer moeite om hun woning verzekerd te krijgen. Steeds minder verzekeraars bieden daar hun services aan. Ook de verzekeringsmaatschappijen van Berkshire Hathaway trokken al vrijwel geheel uit die staten weg. Dat is een slecht teken.
De reden is dat de overheid steeds meer regels opstelt. Bijvoorbeeld regels over de maximale jaarlijkse premieverhoging. Dat alles met de beste bedoelingen, namelijk bescherming van de consument.
We weten allemaal van het graaigedrag van de verzekeraars.
Hun winst gaat boven alles en hoe meer winst, des te hoger de bonus voor de topmanagers.
De insteek van de overheid is dus wel duidelijk. Maar als risico’s toenemen, door klimaatverandering of sociale onrust in de maatschappij, dan moet je je als bedrijf wel kunnen aanpassen aan die veranderingen. Die beschermende regels van de overheid kunnen dan wel eens serieus de winst doen verdwijnen als sneeuw in de zomerzon. Dan komen die bedrijven dus al snel in de problemen, want hun reserves zijn al aan het management uitgekeerd.
Kortom, wat ze dan doen, is de markt verlaten. Ze willen immers geen verlies maken, maar zeker ook niet failliet gaan.
De gemiddelde kostenpost om je woning in de VS te verzekeren is 1.700 dollar. In Florida is het al meer dan 7.000 dollar en nog trekken verzekeraars hun producten terug uit de markt. De claims lopen de spuigaten uit en zelfs met die hoge premie is het voor de verzekeraars niet te doen.
Het is geen Democraten of Republikeinen probleem. Het is een Amerikaans probleem.
Overregulering en de claimcultuur maken het steeds moeilijker om in de VS winstgevend als verzekeraar op te treden.
Wij zien in Nederland zoiets in de woningmarkt gebeuren. Vooral de huurmarkt staat nu zwaar onder druk omdat het door de overheid steeds lastiger gemaakt wordt om huurwoningen aan te houden. Veel verhurende particulieren verkopen nu ook hun huurhuizen. Daar komen dan grotere huisjesmelkers als kopers, of het wordt gekocht door een particulier die er gaat wonen. Dat laatste is voor de koophuizenmarkt prima, maar er is ook een markt voor huurhuizen. Die markt staat nu dus extra onder druk. Er is steeds minder beschikbaar en dat is puur terug te leiden naar overheidsingrijpen. Met de beste intenties creëert de overheid een steeds grotere puinhoop.
Nederland blijkt één van de grootste water vervuilers in Europa te zijn.
Het gaat in feite om een twaalftal bedrijven die enorme hoeveelheden vuil water met zware metalen lozen.
De bedrijven werken met vergunningen en zeggen dus niets verkeerd te doen. De wereld veranderde sinds die vergunning werd afgegeven en de vergunningen werden daarop nooit aangepast.
Nederland was ooit één van de voorvechters van schoon water, maar door deze twaalf dossiers blijken we in Nederland NERGENS de beoogde open water kwaliteit te halen.
Ons open water is vuil en ieder jaar komt er vuil bij.
Europa gaat hierop ingrijpen, want wat er al aan regulering ligt wordt door Nederland met voeten getreden.
Dat gaat dus geld kosten en we lopen de kans dat ook voor waterkwaliteit het land op slot gaat.
Puur omdat twaalf bedrijven een oude vergunning hebben en sindsdien nooit gecontroleerd of gecorrigeerd werden.
We vergiftigen onszelf er mee.
Overigens zorgt ook de landbouw voor een enorme vervuiling van de waterkwaliteit. Te veel gif en kunstmest spoelt uit en komt vervolgens in sloten en beken. De boeren hoeven echter minder snel Europese sancties te verwachten. Europa richt zich op de industrie.
In het totaal bezien zijn de boeren echter wel de grootste vervuilers van het open water.
(Bron: Groene Amsterdammer)
Het jaarlijkse economische event van de elite in Davos zag een oproep van de Indiase premier voor wereldwijde samenwerking om crypto handel te reguleren.
Dat die oproep van Modi komt, is geen verrassing. Hij is in India al heel actief met een herstructurering van het monetaire bestel. Zo heeft hij een heel populair bankbiljet ineens uit de roulatie genomen, hetgeen voor een enorme ophef en veel economische schade heeft gezorgd.
Daarop zijn heel veel Indiërs overgestapt op crypto’s, omdat ze de overheid niet meer met geld vertrouwen. Dat laatste was dan weer tegen het zere been, want de overheid wilde met het wegnemen van het biljet meer invloed op geld en verkreeg er uiteindelijk juist minder invloed op.
Het alternatief crypto’s hadden ze te weinig rekening mee gehouden.
In feite zegt Modi dat hij Crypto’s liefst zou verbieden, maar hij is politicus genoeg om dat zo niet hardop te zeggen. Regulering is het toverwoord. Dat voelt als positief, terwijl het hem in werkelijkheid gaat om wereldwijde verboden.
De soep wordt echter niet zo heet gegeten. Zou je crypto’s echt willen verbieden, dan kom je snel in een juridisch mijnenveld. Het zijn immers aan de ene kant geen munten (want dat stel je als overheid) en waarom wil je ze dan verbieden? Airmiles zijn ook te sparen en geen munten. Je kan er wel wat mee kopen.
Wil je het als overheid verbieden, dan moet je het in feite eerst officieel munten maken EN DAN kan je reguleren.
Maar als je het munten maakt, dan ontstaat een nieuwe dimensie… Dan gaan ontwikkelingen nog veel sneller, want welke wel en welke niet?
Kortom, puur vanuit die hoek zie ik niet snel een algeheel verbodem voor crypto’s komen.
Beleg nu in een crypto index!
De CEO van één van de cryptomunt bedrijven heeft er bij Amerikaanse toezichthouders op aangedrongen dat ze met regelgeving moeten komen.
Een slimme zet, want tot op heden is het een wild west, maar dat geldt bij zowel de aanbieders als bij de toezichthouders.
Die laatsten hebben namelijk eigenlijk ook nog niet goed in beeld wat ze dan wel toe willen staan en wat niet. Het is makkelijker ’tegen’ iets te zijn, dan dat je vooraf al moet bedenken wat je niet wilt zien. In dat laatste geval maak je je namelijk kwetsbaar, want dan moet je je agenda laten zien.
Bankiers en toezichthouders willen namelijk liever helemaal geen concurrentie op de bestaande fiat munten, maar dat hardop zeggen, dat kan niet. Nu dus een CEO van een cryptomunt aanbieder ze uitdaagt om met regelgeving te komen is dat een heel vervelende zaak.
Ze willen dat helemaal niet. Ze willen namelijk alleen maar tegen zijn, zodra iets een te groot succes dreigt te worden. De ontwikkelingen binnen de cryptomarkt zijn namelijk ook interessant voor de aanbieders van de fiat munten. Je houdt immers de ontwikkelingen toch niet tegen. Door de ontwikkelaars nu wat ruimte te geven, en ze kan kort te wieken als ze succes krijgen, kan je ze failliet maken. Daarna jat je hun ideeën en pas je die toe op munten die je zelf gaat ontwikkelen.
Die strategie gaat niet op als ze nu zelf al vragen om regulering… Dat was dus niet verwacht en niet gewenst.
De strategie moet nu opnieuw bezien worden…
De Chinese acties tegen Crypto’s lijken vooral ingegeven te zijn om meer regulering in die markt te brengen. De waarde van veel Crypto munten heeft er even schade door opgelopen, maar de opkomst van die munten is daarmee niet ten einde. Met de regulering komt er ook een einde aan veel wildgroei en dat is weer heel gunstig.