In Nederland is zo’n enorme lap grond onmogelijk. Elders is er meer mogelijk. Ik heb zowaar nog wat gevonden ook!
En het is nog te koop ook!
Ga ik verkassen?
Neen…
Maar het prikkelt de fantasie wel al je je bedenkt dat je zoiets zou kunnen kopen en dan een compleet nieuw leven begint. Ik ben er alleen mogelijk al net iets te oud voor.
In het enorme terrein liggen enkele kleine buurtschappen met een bevolking van een paar honderd personen die graag betaalde arbeid willen hebben.
Dus wat kan je doen met zo’n lap grond gelegen aan de Atlantische Oceaan in West Afrika?
Een enorm zonnepark?
De vraag is of de energie daarvan dan ook echt ergens heen kan. Wij hebben hier een energie tekort, maar of je een enorme hoeveelheid elektriciteit ook kan vervoeren naar West Europa of naar de grote steden in West Afrika, dat is de vraag. Het zijn nogal afstanden daar.
Het land ligt direct aan de oceaan en was tot een paar jaar geleden geheel bebost, maar is nu kaal. De bomen zijn allemaal gekapt om er houtskool van te maken. Herplanten deden ze niet aan. Nu opnieuw bomen planten vergt toch weer enkele jaren voor de eerste houtoogst mogelijk is. Het zou voor de bodem een goede zaak zijn, want te lang kaal laten gaat alleen maar erosie opleveren.
Het gaan bebouwen als boer is wel mogelijk, maar dan moet je daar al snel aan de kunstmest en dat is ook niet gratis. Het is overigens wel zo dat het potentieel mogelijk is om er twee keer per jaar te oogsten. De haven is niet ver weg en vervoer naar elders is dus relatief goedkoop.
Je moet uiteraard wel een enorme ambitie hebben om er als grootgrondbezitter een bestaan op te gaan bouwen. Ik mis die ambitie.
Ik heb hier wel een aardige concept digitale brochure liggen. Ik blijf er toch een beetje over dagdromen.
grond
De rechter heeft een stokje gestoken voor de bedenkelijke praktijken van het bedrijf Grondzaken Nederland.
Ik heb heel wat jaren geleden indertijd als eerste aan de bel getrokken over de praktijken rondom speculatieve grondhandel in vooral landbouwgrond.
De kern van het verhaal is vaak een weiland dat vervolgens in kleinere delen gesplitst wordt. Die kleinere delen worden verkocht aan particulieren.
De kans dat die weiland delen snel omgezet gaan worden in bouwgrond is minimaal.
Daarbij gelden dan heel veel kleine lettertjes in het contract waarbij het bedrijf dat jou die grond verkocht eigenlijk medebepaler blijft met wat er gaat gebeuren. Jij bent eigenaar van dat lapje grond, maar het bedrijf bepaalt de stappen en met wie er in zee gegaan wordt.
Als dat niet een prachtige voedingsbodem voor fraude is…
De rechter heeft nu duidelijk gemaakt dat het handelen van in dit geval Grondzaken Nederland niet behoorlijk was.
De rechter heeft ook aangegeven dat handel als deze onder toezicht van de AFM moet komen.
Dat is het niet meer, omdat in de contracten werd opgenomen dat de koper het beheer van de grond op zich zou nemen. Onzin natuurlijk, maar daarmee kwam het wel onder AFM toezicht uit.
Mijn advies: Begin er niet aan!
Zoek hier op de Beursbox site naar Grondspeculatie en je zal oudere artikelen over dit onderwerp vinden. Mijn oudste artikel is volgens mij uit 2008.
Gisteren heb ik een bezoek mogen brengen aan het eerste zonneveld (zonnepanelen op een veld) die mijn woonplaats rijk is. Een veld naast de snelweg.
Een veld dat eigenlijk bouwgrond zou worden, maar de gemeente zag daar vanaf en bepaalde dat v/d Valk aan de overkant van de weg een nieuw hotel mag bouwen. De eigenaar van de grond had na de intrekking van het bouwbesluit dus een probleem. Midden in een industrieel gebied kan je niet één agrarische weide aanhouden. Bouwen mocht ineens niet meer en wat kan je dan nog?

Een veld vol zonnepanelen was een prachtige oplossing. Dat geeft een twintig jaar lucht en dan is er over 20 jaar nog grond vrij voor eventuele verdere uitbreidingen.
De ondernemer heeft veel geld uitgeven aan natuurcompensatie. Er is een prachtige tuin omheen gebouwd en samen met natuurorganisatie is er veel gedaan om vogels en bijen te trekken. Ook proberen ze het regenwater in het gebied te houden door sloten en poelen aan te leggen.
Er is echter één ding minder gelukkig en daar sprak ik hem op aan.
De panelen zijn laag geplaatst en vormen nu een dak over het veld. Waarom?
Het antwoord is heel simpel. De gemeente heeft de maximale hoogte vastgelegd en daarmee is het probleem ontstaan. De ondernemer wilde wel hoger, maar mocht niet. Met een hogere plaatsing van de panelen was de grond er onder makkelijker in goede conditie te houden. Nu is het een uitdaging.

De gemeente begrijpt ondertussen ook wel dat het ‘hun’ eis was die dit probleem heeft veroorzaakt. Het gevaar is namelijk dat de grond in feite volkomen uitdroogt en bij gebrek aan zonlicht ‘dood’ gaat.
Nu ben ik uiteraard onder de panelen gaan kijken en hoewel het beter kan, is het niet zo dat we nu, aan het eind van de zomer, een doodse boel onder de panelen aantreffen. Er valt genoeg water en hoewel er weinig licht valt, zijn er toch planten die er overleven. Het is géén dode vlakte.
De ondernemer wil nu bij mij schuin achter het huis nog weer een veld gaan aanleggen. Ook een terrein min of meer naast de snelweg. Mijn reden voor het gesprek met hem was dat ik als omwonende graag ook een financieel belang in zo’n ontwikkeling wil hebben. Ik moet er op kijken, mag ik er dan ook iets aan verdienen?
Dat wordt nu in overweging genomen.
Ik ben nu zelf ook begonnen met het maken van Bokashi. Dit is het fermenteren van groenafval. Het grote voordeel is dat het op een lagere temperatuur plaatsvindt dan composteren. Hierdoor blijven er meer voedingsstoffen in het restproduct aanwezig.
U heeft nog nooit van mandelige gronden gehoord? Bless your soul. In Amersfoort weten enkele bewoners er tot hun schrik nu alles van.
In mijn E-boek over de verschillende soorten van bedrog waarmee beleggers te maken hebben is ook een hoofdstuk dat over grondbeleggingen handelt opgenomen.
Tegenwoordig nog altijd actueel. Via een heel agressieve telefonische verkoop wordt grond aangeboden.