bankencrisis

Daar waar het westen in 2008 bijna volledig onderuit ging in de toenmalige bankencrisis heeft het westen er wel iets, maar nog altijd veel te weinig van geleerd…
Erger nog is de situatie in China.
Die hebben alleen helemaal niets geleerd, maar ze staan er ondertussen nu net zo voor zoals het westen in 2007.
In China is de eeuwige groei verplicht. Lokale overheden hebben er maar voor te zorgen. De straf op het niet halen van de doelen is verlies van aanzien en eventueel zelfs verplichte heropvoeding en verlies van je vrijheid.
China is een enorm grote economie en het land is de fabriek van de wereld. Toch is het door de schuldencrisis enorm kwetsbaar geworden.
De groei van slechts enkele succesvolle reusachtige bedrijven verbergt slechts het feit dat het helemaal zo goed niet gaat. Veel mensen kijken niet verder dan bijvoorbeeld Alibaba.
Van de tien grootste bedrijven in de wereld zijn er vijf Chinees en deze vijf zijn grotendeels door de staat gecontroleerd.
De grote Chinese banken zijn verplicht om geld uit te lenen in andere Chinese (staats)bedrijven.
Klinkt het bekend?
In Europa werden de banken voor 2007 verplicht te investeren in derde wereldlanden. Dat geld ging keer op keer verloren en dat holde de banken volledig uit.
In China zien we hetzelfde. De leningen worden verstrekt aan staatsbedrijven die in feite al failliet zijn en nog puur kunnen draaien op basis van de verstrekte leningen.
De Chinese overheid wil die bedrijven laten voortbestaan, want faillissement leidt tot werkloosheid en werkloosheid leidt tot toestanden zoals we in Hong Kong zien.
De overheid doet er dus alles aan om de zaak draaiende te houden…
Hoe slechter het gaat, des te strakker zal de overheid de touwtjes aandraaien. Niet voor niets heeft Xi zich voor het leven laten benoemen.