Bankiers ontlopen straf, maar niet de dood

In de periode maart 2013 en december 2014 zijn er maar liefst 50 topbankiers omgekomen. Dat zijn er veel meer dan er op basis van de statistiek verwacht mochten worden. Daarbij zijn een aantal van die sterfgevallen opmerkelijk in die zin, dat ze niet echt logisch verklaard konden worden.
Waarom springen superrijke bankiers die van de overheid geen enkele sanctie te verwachten hebben van een flat?
Hoe kwam het dat de keel van Shawn D. Miller, directeur bij CitiGroup opengesneden was? Uitgeschoten bij het scheren?
Grote kans dat het moord was, maar wie kwam hem vermoorden en waarom zijn zo veel van zijn collega’s nu ook dood?
Zoals David Rossi, die ‘uit het raam springt’. Of David William Waygood, die in april 2013 voor de trein springt. Maichael Burdin doet hem in juli 2014 na.
De lijst is lang en het betreft bankiers die op een hoog niveau acteerden. Misschien niet altijd het allerhoogste niveau, maar daar zaten ze wel mee aan tafel.
Tim Dickenson bijvoorbeeld, was communicatie en marketingchef bij Swiss Re. Hij ging dood en zo ver mij bekend is nog altijd niet duidelijk hoe dat zo gekomen is. Sterker nog. Zijn werkgever Swiss Re heeft nergens ook maar een verwijzing naar het overlijden geplaatst. Geen briefje met steunbetuiging naar de nabestaanden, niets. Swiss Re doet net alsof deze bankier nooit heeft bestaan.
Waarom nu de (zelf)moorden? Waarom niet op het hoogtepunt van de bankencrisis?
Kan het zijn dat er nog altijd een enorm probleem bij de banken en verzekeraars ligt en dat de leugens deze managers te veel worden? Of hebben ze informatie die zo belangrijk of schadelijk is dat ze omgebracht moeten worden?