Trump heeft laten weten dat Oekraïne wat hem betreft ‘voor vrede’ grondgebied aan Rusland moet afstaan. Dat is een standpunt dat lijnrecht ingaat tegen het eerdere Amerikaanse beleid en bovendien volledig indruist tegen het Europese standpunt.
Het waren nota bene de Verenigde Staten die Oekraïne in de jaren negentig veiligheidsgaranties gaven. Wat die garanties vandaag nog waard zijn, laat Trump inmiddels wel heel duidelijk zien.
Oekraïne denkt er zelf niet aan om definitief grondgebied af te staan. Dat zou Rusland immers belonen voor zijn agressie. Oekraïne wil wel een staakt-het-vuren, om vervolgens vanuit een situatie van vrede te onderhandelen over de teruggave van het bezette Oekraïense grondgebied.
Een saillant detail: militair gezien gaat het aan het front momenteel juist beter voor Oekraïne. De kans bestaat dat Rusland binnenkort opnieuw bezet gebied moet prijsgeven, omdat het Russische front steeds meer moeite heeft stand te houden tegen de voortdurende Oekraïense droneaanvallen.
De manier waarop Trump Zelenski nu onder druk wil zetten, is door Poetin, Trump en Zelenski met elkaar aan tafel te krijgen. Trump en Poetin kunnen vervolgens samen druk op Zelenski uitoefenen.
In de fantasiewereld van Trump gaat dat ongetwijfeld werken.
In werkelijkheid verwacht ik er weinig van. Zelenski weet, anders dan Trump en Poetin, precies wat hij wil en waar zijn grenzen liggen. Hij weet bovendien als geen ander dat de woorden en toezeggingen van beide mannen weinig waard zijn.
Zelenski weet ook dat hij er militair gezien bepaald niet slecht voor staat. Deze oorlog verloopt allerminst volgens de Russische plannen. De afgelopen week was er zelfs een dag waarop Rusland naar verluidt bijna 3.000 militairen verloor.
Rusland heeft op dit moment geen realistisch perspectief om Oekraïne militair volledig onder de voet te lopen. Sterker nog, Oekraïne voert de druk op Rusland steeds verder op. Niet alleen aan het front, maar ook diep in de Russische economie.
De gevolgen daarvan worden steeds zichtbaarder. Het internet in Rusland wordt instabiel, post en pakketjes komen niet meer aan en zelfs olieproducten worden in Rusland – nota bene een van de grootste olieproducenten ter wereld – steeds schaarser.
Trump kan proberen Zelenski aan de onderhandelingstafel tot concessies te dwingen, maar daarmee verandert hij niets aan de militaire en economische realiteit. En die realiteit is voor Rusland bepaald niet rooskleurig.
