Via de rechtbank in Detroit kreeg ik bericht dat er voorlopig geen nieuwe asielzaken meer in behandeling worden genomen. Ik had daar niet eens naar gevraagd, maar doordat ik regelmatig contact met hen heb, sta ik blijkbaar op hun verzendlijst.
Feitelijk liggen nieuwe asielaanvragen in de Verenigde Staten nu stil.
Frankrijk zou het Vrijheidsbeeld bijna kunnen terugvragen; het symbool van vrijheid lijkt in de VS steeds minder op zijn plaats.
De Verenigde Staten kiezen hiermee steeds nadrukkelijker voor een vorm van isolement.
Op het journaal zien we vaak de allerarmste vluchtelingen die alles achter hebben moeten laten. Wat daarbij gemakkelijk wordt vergeten, is dat ook veel welgestelde mensen hun land ontvluchten. Ondernemers, wetenschappers, artsen en andere hoogopgeleiden slaan eveneens op de vlucht wanneer hun veiligheid of vrijheid in gevaar komt. Voor hen is de meest voor de hand liggende vluchtroute simpelweg een vliegticket naar een veilig land.
Door de deur voor vrijwel alle asielzoekers te sluiten, zegt de VS in feite ook nee tegen deze groep. Daarmee loopt het land mogelijk talent, ondernemerschap en kennis mis.
Het beeld dat veel mensen van vluchtelingen hebben, wordt bovendien sterk bepaald door wat in de media en de politiek wordt getoond. De aandacht gaat vrijwel altijd uit naar de allerarmsten. Daardoor blijft onderbelicht dat een aanzienlijk deel van de vluchtelingen juist beschikt over opleiding, ervaring, ondernemerschap of financiële middelen. Dat kan ertoe leiden dat het algemene beeld van vluchtelingen eenzijdiger is dan de werkelijkheid.
