Normaal koop ik in Detroit alleen huizen om te verhuren. Ik kreeg echter de kans om een huis tegen een aanzienlijke korting te kopen. De eigenaar wilde er snel van af. Hij was al naar Florida vertrokken en het was hem niet gelukt het huis te verkopen.
Hij vroeg $80.000 maar was bereid ook tegen $37.000 te verkopen.
Hij was al lang blij nog ‘iets’ te krijgen, want eigenlijk had hij het al opgegeven.
Het was een gigantisch groot huis, met zelfs een toren met torenkamer er bij.
Toch is de waarde ook vanuit de banken bezien slechts 80.000 dollar. Het huis ligt namelijk in de verkeerde wijk. Een paar straten verderop zou het letterlijk 400.000 dollar kunnen zijn.
De apartheid in Detroit is zo ver doorgevoerd dat de wijk voor wat betreft de waarde van een huis allesbepalend is.
Ik heb ruim 6.000 dollar moeten investeren in het opknappen van wat zaken.
Daarnaast had ik de afspraak gemaakt dat mijn manager, die alles verder heeft geregeld, voor de helft zou delen in de netto winst. Ik nam het financiële risico, hij zou het werk doen en voor zijn uren geen vergoeding krijgen.
We hebben nu netto 69.300 dollar ontvangen. Toch voor ieder van ons een mooie winst van 50% van 26.300 dollar. We hebben het huis uiteindelijk zo’n 5 maanden in ons bezit gehad.
Geheel in Amerikaanse stijl heeft de eerste beoogde koper ons laten zitten, waarna we opnieuw de onderhandelingen in moesten. Er ging 6% makelaarskosten van de bruto prijs af. Wij hebben als verkopers deze kosten op ons genomen.
