Ik kwam via een nieuwsbrief uit Zeist die ik wekelijks lees op het spoor van Stichting LOU. LOU staat voor “Leegstand Oplossers Utrecht”.
Wat ze doen, is een overeenkomst sluiten met pand eigenaren.
Ze nemen het beheer van de locatie over met een opzegtermijn van slechts vier weken.
In het pand kunnen lokale kunstenaars, ondernemers, stichtingen, verenigingen een deel van het pand in bruikleen nemen. Het is bruikleen, geen huur, de opzegtermijn is ook hier vier weken.
Je moet dus een bruikleenvergoeding betalen.
Via deze weg wordt leegstaand (kantoor of zakelijk) vastgoed dan toch tijdelijk weer gebruikt en komt het ten goede aan de lokale gemeenschap.
Stichting LOU pakt dit dan ook op vanuit lokale initiatieven die ruimte zoeken.
Nu woon ik in een dorp en het nadeel daarvan is dat er eigenlijk te weinig initiatieven zijn om zoiets als dit levensvatbaar te krijgen. Ik zeg daarmee niet dat het onmogelijk is, want ook wij hebben een bedrijven verzamelpand, maar die huren en het is dus geen tijdelijk gebruik.
Dit gaat echt om tijdelijke voorzieningen die mogelijk zijn omdat een pand enige tijd leeg komt te staan.
De eigenaar kan bijvoorbeeld in een procedure zitten voor herontwikkeling en gedurende die tijd die deze procedure kost, kan het pand dan wel nuttig gebruikt blijven worden en voor de eigenaar toch wat omzet opleveren. Leegstand is achteruitgang, ook voor kantoorpanden.
Kijk hier om er meer te weten over te komen.
leegstand
Ik heb al vaak geschreven over het feit dat China niet de nummer één economie van de wereld kan worden als het land niet eerst de eigen vastgoedmarkt puinhoop opruimt.
Wat is er aan de hand?
In China is een enorme luchtbel rondom vastgoed ontstaan. Iedere regio in het land moest de afgelopen twintig jaar een bepaalde economische activiteit en groei laten zien, anders ging er bij de communistische top van die regio de kop er af.
Men loste dat probleem op door op een enorme schaal overal in het land vastgoed te ontwikkelen. Het is letterlijk zo dat er steden zijn gebouwd met daarin ruimte voor miljoenen mensen, terwijl er nu vrijwel niemand woont.
Puur omdat men die economische activiteit diende aan te tonen.
Er was altijd geld voor, dus men ontwikkelde en ontwikkelde. Door de massale leegstand ging de kwaliteit van die hoogbouw fors achteruit. de bouwers wisten namelijk ook dat alles leeg zou blijven staan. De kwaliteit ging omlaag tot het niveau van karton met een verfje er op.
Flatgebouwen die letterlijk omvallen en na drie jaar leegstand er uit zien alsof de al vijftig jaar oud zijn.
Twee weken geleden werd bekend dat één van de grootste vastgoedbedrijven in China een cashtekort heeft. Ze gaven dus aan vastgoed te gaan verkopen om weer aan cash te komen.
Na twee weken moesten ze constateren dat niemand die leegstaande rommel van hun wil overnemen. Het cashprobleem wordt nu acuut EN het is zo dat de kans groot is dat als ze omvallen er een domino-effect gaat ontstaan en China de langverwachte en terecht vastgoedcrisis gaat krijgen.
In mijn ogen een onoverkomelijke en noodzakelijke stap om de economie te schonen van een berg lucht waar je u tegen zegt.
Die luchtbel moet leeg en gaat een enorm leed in China geven, want heel veel Chinezen hebben hun zuurverdiende spaargeld in dit vastgoed gestopt. Het leek immers een loterij zonder nieten.
Nu, dan weet je het wel…