Ik ben me heel bewust van het feit waar ik sta in de samenleving. Ik heb het geluk gehad dat mijn ondernemerschap succesvol was.
In heel mijn werkzame leven ben ik letterlijk één dag officieel werkloos geweest. Dat was de eerste dag dat ik klaar met studeren was. De dag erna werkte ik al en was ik op een kantoor post op alfabet aan het leggen. Ik pakte letterlijk alles op. Binnen een paar jaar was ik manager van een afdeling. Dertien jaar na mijn eerste dienstverband werd ik zelf full-time ondernemer. Na de eerste mislukking heb ik daar nooit spijt van gehad.
Het ging namelijk in eerste instantie begin 2001 helemaal mis. Op een haar na ging ik failliet. In april 2001 begin ik opnieuw en vrijwel op nul.
Deze tweede keer was mijn poging echter wel duurzaam succesvol.
In mijn ondernemerschap werkte ik met heel veel verschillende mensen samen. Helaas zaten daar soms ook oplichters tussen. Zodra ik dat constateerde confronteerde ik ze er mee en liet ik ze publiekelijk ook vallen zodra bleek dat hun activiteit bewust als oplichting opgezet was.
Er is echter een verschil tussen oplichting en mislukte initiatieven. Helaas mislukken sommige initiatieven wel eens.
Ook dan zijn er slachtoffers, alleen is het niet vanwege oplichting, maar gewoon omdat iets niet zo liep zoals het vooraf bedacht was.
Naast mijn ondernemerschap ben ik ook altijd heel actief als vrijwilliger geweest. In april van dit jaar kreeg ik daarvoor mijn lintje.
In het kader van waarom zou je niet goed doen ben ik ook niet bang voor buitenlanders, drugs etc. Nederland is groot geworden dankzij haar vrijgevochtenheid. Hoe vrijer we waren, des te beter ging het. Repressie en angst is dus slecht voor ons. Het beperkt ons en verkleint kansen.
Daarom ben ik niet blij dat een erkende moslimhater nu de grootste partij in Nederland is geworden. Zulke angst is niet nodig, maar het creëren van die angst en er van profiteren heeft Wilders gebracht waar hij nu is. We moeten niet leven in een wereld van ‘ons tegenover de rest’. Ik vind dat een heel verdrietige zaak. Die angstcultuur en haat helpt niets en niemand. Het stimuleert niet om beter te willen worden.
De ruk naar (ultra) rechts is veel meer een conservatieve beweging om angstvallig vast te houden aan wat men maar vast wenst te houden. Het is een angst voor verandering, een angst voor ook eventuele verbetering.
In mijn ogen een beweging richting de verkeerde kant. We zijn groots geworden door veel ontwikkelingen en kennis te omarmen. De beweging die we nu maken is de eigen geschiedenis (ons) op een voetstuk zetten en nieuwe dingen (de rest) verketteren.
Ik hoop dat we daar snel van terug gaan komen en dat deze beweging nu niet te veel kapot gaat maken.
Voor heel wat mensen in de samenleving begint er nu een angstige periode. Hoe welkom ben je nog als (voormalige) vreemdeling in een land waar de PVV de grootste is? Waarom zouden we niet gewoon goed blijven doen? Een samenleving is ‘wij’ niet ‘ik zonder jou’.
