Superkleine behuizing (Tom Lassing)

Als je in de binnensteden kleiner bouwt, dus bijvoorbeeld hele kleine appartementen creëert door nieuwbouw of verbouw, dan hou je er wonen betaalbaar. Dan hou je dus een levendig centrum waar ook de nodige middenstand kan overleven.
Zo gezegd is het natuurlijk een fantastische zaak om kleiner te gaan bouwen.
De vraag is slechts, hoe ver ga je ermee, want in Hong Kong is er het voorbeeld van de kooiwoningen, waarbij reguliere appartementen worden voorzien van stalen kooien van ieder twee kubieke meter alwaar dan één persoon in kan ‘wonen’.
Zo kan je tot wel 28 man kwijt in één bestaand appartement. De allerarmsten en de alleenstaande ouderen hebben dan ook een dak boven hun hoofd, maar niet veel meer dan dat. Er is één toilet en één badkamer voor 28 personen. Het is mensonterend.
Met steeds kleiner bouwen voorzie je in een behoefte, maar het is ontegenzeggelijk ook zo dat je inboet aan kwaliteit in de vorm van levensruimte.
Studenten, ouderen, vluchtelingen, hebben allemaal mogelijk behoefte aan in ieder geval een dak boven hun hoofd en daarbij dan de minimale voorzieningen zoals je die in Nederland en België mag verwachten. De vraag is dus slechts hoe ver je weer terug wilt gaan naar oude normen qua kubieke meters per persoon of per huishouden.
Als je huisvesting piepklein is, dan zal je sneller overdag en in de avond elders willen vertoeven. Dat is in de zomer al snel de straat en in de winter mogelijk een gemeenschappelijke ruimte of een plaatselijke kroeg of en lokaal buurthuis. Zo’n verandering van gedrag kan in een bestaande wijk verstorend werken, zeker als er ineens veel van die (piep)kleine woningen bij komen.
De vraag is ook of de eigenaren van de kleine appartementen ook een auto hebben. Het hoeft namelijk niet zo te zijn dat ze arm zijn. Het kan ook een praktische keuze zijn om extreem klein te gaan wonen. Juist misschien wel omdat je thuis alleen maar slaapt en er verder vanwege werk, of sociale verplichtingen of een actief sociaal leven weinig bent. Die auto’s zouden dan ook een probleem kunnen vormen want daarmee verdubbeld de benodigde ruimte per bewoner en de vraag is waar in de binnenstad al die auto’s moeten blijven en hoe het verkeer gaat zijn in de spitstijden.
Mag dan zo’n bewoner van een piepklein appartement ook al geen auto bezitten? Puur omdat het het centrum onleefbaar zou maken? Hoe ver wil je als samenleving gaan?
Alleen marktwerking? Dan krijg je uiteindelijk kooiwoningen zoals in Hong Kong. Dat is namelijk puur marktwerking.
Ik mag er toch vanuit gaan dat we zo ver echt niet willen gaan?