Gisteren kreeg ik van een lezer de vraag wat of ik dacht van wat er was gebeurd als we in 2008 de banken failliet hadden laten gaan.
We zullen het nooit 100% zeker weten, maar ik denk er als volgt over…
– Ik denk dat het positief had uitgepakt, maar dat het uiteraard een enorm diepe indruk had gemaakt. Een indruk die ik als meerwaarde zie, want omdat ze nu niet is gemaakt, zijn de bankiers dezelfde fouten weer aan het maken.
Zou de wereld ten einde zijn gekomen met het failliet van ING, ABNAMRO, Dexia, KBC?
– Neen, ik denk het niet. Waarom niet?
In Amerika zijn letterlijk honderden banken failliet gegaan sinds 2008. Heeft dat een zware impact gehad? Neen. Hun winstgevende activiteiten zijn overgenomen door anderen. Onder andere door banken die hun zaakjes wel op orde hadden.
ING, ABNAMRO, Dexia en KBC waren misschien uit het straatbeeld verdwenen, maar daar waren andere partijen voor terug gekomen.
Had het voor de aandeelhouders veel uitgemaakt? ING, om maar even een voorbeeld te noemen, daalde van 28 in 2006 naar 2 in 2008. Voor de beleggers van toen had een daling naar nul dus niet zoveel verschil gemaakt. Het aandeel ING herstelde in 2009 en 2010 terug naar 9 euro, maar dat deden veel aandelen, ook die van banken die geen steun ontvingen. De klappen zijn opgevangen door beleggers. Voor hen had een faillissement niet veel uitgemaakt, mede omdat hun huidige bezit van de banken enorm verwaterd is.
Natuurlijk was er een impact geweest op de obligaties etc. Maar uiteindelijk is het zo dat je alleen moet beleggen met wat je eventueel kan missen.
Pensioenfondsen… Ja, ook daar was de impact groot op geweest. Maar de impact was toch al enorm. De kans dat u het volle pensioen gaat genieten is in mijn ogen toch al nihil voor iedereen van 45 en jonger. ABNAMRO is nationaliseerd, Fortis ook. Had dit impact? Jazeker, maar de samenleving als geheel is er niet aan ten onder gegaan.
Wat was het voordeel geweest van failliete banken? Ten eerste het feit dat de te zotte dienstverband rechten ten einde waren gekomen. Bonussen van soms miljoenen euro’s terwijl de onderneming verlies maakt. Al die bankiers waren op straat komen te staan. Ze hadden daarmee ernstig moeten nadenken over waar ze mee bezig waren geweest en hoe ze die fout in de toekomst konden voorkomen.
Helaas gebeurde dat niet waardoor ze nu denken dat ze god’s werk doen. Sterker nog, dat ze god zijn. Immers, wie doet ze wat? Grote banken kunnen niet failliet gaan is in Europa de gedachte. Een situatie die echt extreem fout is.
Beleggers waren voorzichtiger geworden en banken hadden veel zuiverder als banken moeten gaan werken.
Nu moeten de weinige ‘goede’ banken concurreren met banken die slecht werken en steun kregen. Wie is er beloond? De slechte bankier. Wie wordt er achtergesteld? De goede bankier. Wie gaat deze ‘strijd’ dus winnen? De slechte bankier. Slecht gedrag wordt in de bankenwereld beloond met grote bonussen en de zekerheid dat de regering je niet failliet laat gaan.
In Nederland ging DSB failliet… Het kan dus wel! Ja, maar dat was een kleine bank van iemand die door de andere bankiers en door de Centrale Bank minachtend als hooguit een luis in de pels werd gezien. Er was een complete minachting voor deze ondernemer/bankier. Zo erg dat DNB alle regels aan haar laars lapte en voorkennis openbaar maakte aan bevriende bankiers. Vanaf dat moment was het over en uit voor DSB.
Wat die bank deed, deden alle banken! Alleen DSB is er op onderuit gegaan en er daarmee min of meer voor gestraft.
In mijn ogen is de wereld er een stuk slechter op geworden omdat we wereldwijd de banken het hand boven het hoofd hielden. Daar gaan we nog een keer ernstig spijt van krijgen.
We hadden liever toen de pijn even gehad, nu wordt het een slepende ziekte die steeds erger voort gaat woekeren.
