De beurs is gek… en dat is eigenlijk niet zo gek

De beurs gedraagt zich soms als een kleuter: emoties voeren de boventoon en overdrijvingen zijn eerder regel dan uitzondering.

Dat zagen we de afgelopen tijd opnieuw bij veel AI-aandelen. Na een periode van euforie zijn sommige aandelen in slechts vier weken tijd met 30 tot 50% gedaald. En dat terwijl er niet eens sprake is van een echte beurscrisis.

Ook de goudmijn- en uraniumaandelensector hebben de afgelopen maanden flinke klappen gekregen.

Een belangrijke verklaring is de enorme hoeveelheid kapitaal die de beursgang van SpaceX heeft aangetrokken. Bij de IPO werd ruim 85 miljard dollar opgehaald. Dat geld moest ergens vandaan komen. Een klein deel daarvan zal ongetwijfeld zijn vrijgemaakt door beleggingen in relatief kleine sectoren, zoals goudmijnen en uraniumproducenten te verkopen. Hoewel het om een beperkt deel van het totale bedrag kan gaan, heeft dat in zulke kleine markten al snel een merkbare invloed op de koersen.

Juist omdat deze securaniumproducenten,in zijn, reageren zij vaak veel heftiger op veranderingen in de geldstromen dan grote sectoren.

Fundamenteel is die daling echter opvallend. Veel bedrijven in beide sectoren boeken juist betere resultaten en ook de vooruitzichten zijn eerder verbeterd dan verslechterd. Toch staan de koersen al maanden onder druk. Dat lijkt vanuit fundamenteel oogpunt moeilijk te verklaren.

Als belegger sta je dan voor een lastige keuze. Wacht je tot de koerstrend weer omhoog draait en stap je pas in nadat de koersen bijvoorbeeld al 20% zijn hersteld? Of koop je nu, met het risico dat de markt eerst nog eens 20% verder daalt voordat de bodem is bereikt?

Achteraf is altijd duidelijk welke keuze de beste was. In de praktijk blijkt echter dat veel beleggers die op bevestiging wachten, vervolgens toch niet durven te kopen wanneer de koersen alweer fors zijn opgelopen. En als de stijging daarna doorzet, blijven ze langs de zijlijn staan.

Daarom is timing op de beurs zo moeilijk. Wie te vroeg instapt, krijgt vaak eerst verlies te verwerken. Wie te lang wacht, loopt het risico een groot deel van het herstel te missen en zelfs helemaal de boot te missen.

Persoonlijk denk ik dat zowel de goudmijn- als de uraniumsector op lange termijn uitstekende vooruitzichten hebben. Juist daarom is het belangrijk om verder te kijken dan de emoties van de markt op de korte termijn.