Ik was ooit voorzitter van de koepel van bewonersoverleggen in mijn woonplaats. Ik ben dat zeven jaar geweest. Ik heb die functie opgegeven toen mij verweten werd dat mijn persoonlijke kruistocht tegen lokale politieke corruptie mijn functie als voorzitter van de koepel van Bewonersoverleggen in de weg zat.
Ik vond mijn vrijheid van meningsuiting belangrijker dan mijn vrijwilligersfunctie. Helaas was mijn vertrek het begin van het einde voor de koepel. Het heeft nog tien jaar bestaan, maar de kracht was eruit. Dat is een groot gemis in mijn ogen. De koepel deed goed werk.
Nu wordt er dezelfde druk op mij uitgeoefend. Ik ben namelijk heel actief als buurtverbinder in mijn woonplaats. Maar ik trek ook keihard ten strijde tegen een tijdelijke burgemeester die onder het mom van vermeende bedreigingen en haar angst in mijn ogen onze grondrechten als inwoners afneemt. Zie deze video: https://youtu.be/5ld7pCJZ9HQ
Mijn buurtverbinderschap kent ook een subsidiedeel voor de technische ondersteuning van de website.
De angst bestaat nu bij mijn medevrijwilligers dat mijn ruzie met de burgemeester (ik heb een klacht over haar ingediend bij de Commissaris van de Koning) nu onze subsidie in gevaar brengt. Ze vragen mij dus om zelfcensuur, uit angst voor de macht van de burgemeester.
Deze keer weiger ik om terug te treden, maar ook om mijn mond te houden.
De fout om me te laten vertrekken OF muilkorven maak ik niet meer. Ik mag dan wel enorm lastig voor lokale politici zijn, maar ik heb wel gelijk. Wil je mij vervolgens kwijt als vrijwilliger, dan zal je dat hardop moeten durven zeggen en dan mijn furie ondergaan. Dat geldt voor politici, maar ook voor iedereen die bang is voor de zittende macht van bestuurders. Ik ben zelf ook een macht en niet bang mijn eigen macht te gebruiken. Mijn macht is vooral mijn pen. Tegenwoordig echter ook vaak mijn video.
