Ik las een opmerkelijk artikel bij Beleggers Belangen. Opmerkelijk omdat het over dure aandelen zou gaan.
En tot mijn verbazing zijn bij Beleggers Belangen dure aandelen niet anders dan aandelen met een hoge aandelenkoers.
Hoezo hoge aandelenkoers, op basis van wat?
Heel simpel, op basis van de koers per aandeel.
Berkshire Hathaway is volgens Beleggers Belangen het duurste aandeel ter wereld omdat de koers per aandeel het hoogste is. Het A aandeel kost namelijk 218.000 dollar per stuk.
Misschien ben ik gek, maar ‘duur’ is naar mijn idee een kwalificatie die dieper gaat dan ‘een hoge koers per aandeel’.
Het komt bij mij over als een kleuter niveau als je op die manier over een duur aandeel praat.
Het is namelijk een hoge koers, en per aandeel kost het veel, maar daarmee is het toch nog geen duur aandeel?
Duur is namelijk beter te meten met bijvoorbeeld zoiets als een Koers/Winst verhouding. Dat kan een aandeel duur of goedkoop maken. Maar simpelweg de koers per aandeel al genoeg verklaren om het ‘duur’ te mogen noemen?
Is dit het niveau waarop Beleggers Belangen tegenwoordig met beleggen omgaat?
