Gisteren las u al in de nieuwsbrief dat Shell geen winstbelasting en geen dividendbelasting in Nederland hoeft te betalen. Een enorme rechtsongelijkheid die rechtgetrokken moet worden.
De vraag is nu hoe dat moet.
Als ondernemer weigeren nog langer deze belastingen te betalen, met de verwijzing naar Shell is kansloos. Je krijgt dan te maken met een rechter die zich houdt aan de wet en de wet zegt dat je moet betalen.
Hoe dan? Immers Shell betaalt niet.
Uiteindelijk is het de wetgever die Shell WEL de mogelijkheid geeft om onder de belastingen uit te komen en de rest niet. Niet zo gek als je weet dat medewerkers van Shell op de ministeries hun baan uitwisselen met ambtenaren. Die medewerkers van Shell kunnen dus prachtige deals uitwerken voor hun werkgever.
Kunnen we de overheid vertrouwen dat ze het juiste zullen doen?
Neen!
Dat is al wel duidelijk.
Kunnen we de politiek er in vertrouwen?
Neen ook niet. Vooral de VVD is zeer voor het voortrekken van de grootste bedrijven en daarmee is duidelijk dat er niets gaat veranderen als de VVD aan de macht blijft.
Uiteindelijk zal er toch ergens een keer een rechtszaak gevoerd moeten worden tegen het feit dat Shell niet hoeft te betalen en de rest wel. Zo’n rechtszaak is lastig, want u en ik zijn geen partij. Wij kunnen de rechtszaak niet eens starten.
Misschien dat een werkgevers belangenclub zoiets wel kan, of het kan aankaarten in Brussel.
Dan is de vraag vervolgens of er wel zo’n club bestaat die niet volledig wordt overheerst door de grote bedrijven die samen met Shell dit soort leuke deals met de belastingdienst gesloten hebben.
In feite zou hier het principe gelijke monniken, gelijke kappen moeten gelden. Echter… Shell is aantoonbaar ‘anders’ dan één van mijn B.V.’s. Het zijn beide ondernemingen, maar daarmee is de gelijkenis dan wel geweest. Net zoals er tegenwoordig 58 geslachten bestaan, zijn er ondertussen nu ook heel veel verschillende soorten ondernemingen. Dát is blijkbaar bij mij nog niet voldoende doorgedrongen. Ik zal de enige niet zijn.
