Tom Lassing

In mijn NEO Finance-account, waar ik zo’n 3.500 leningen in heb lopen, zijn er 100 leningen waarop al twee jaar geen enkele betaling is binnengekomen.

Ik heb de afgelopen dagen vrijwel al die leningen te koop gezet.

Kortingen van enkele procenten tot 25%.

Bijna al deze leningen zijn van mensen die werkloos zijn, geen bezittingen hebben en blijkbaar een resterend inkomen hebben dat zo laag is dat ze van die inkomsten niets hoeven over te dragen aan hun schuldeisers.

Een drama voor die mensen en sneu voor iedereen die hen geld uitgeleend heeft.

In tegenstelling tot de situatie in Nederland kunnen die mensen niet door verjaring van hun lening afkomen. Ze moeten deze, als ze ooit de kans weer krijgen, netjes aflossen. Ondertussen loopt de rente op de openstaande som wel op.

Ook moeten ze de oplopende kosten voor de deurwaarders betalen. Je ziet dus de te betalen belasting (die voorgaat op de lening) wel iets oplopen.

Slecht lopende leningen zijn nog maar niet zomaar afgeschreven. Van alle leningen die ik heb, is er pas één definitief afgeschreven. Een definitieve afschrijving is dus echt uitzonderlijk.

Wat ik wel meemaak, is dat iemand door bijvoorbeeld een erfenis of een gewonnen prijs ineens weer geld heeft. Dan kan zo’n lening ineens afgelost worden, inclusief alle opgelopen rente.

Dat maakt dat ik lang terughoudend ben geweest deze leningen te koop aan te bieden. Waarom dan nu wel?

Heel simpel, ik wil kijken of de secundaire markt ook echt interessant is. Immers, een transactiewinst in de secundaire markt is belastingvrij. Als ik zelf de leningen spotgoedkoop gekocht heb en tegen een lager percentage weer weet te verkopen, dan is mijn winst binnen, en is mijn geld weer cash. Verkoop ik er leningen met een verlies, dan kan het ook interessant zijn, want met die cash na de verkoop kan ik wel goedlopende leningen kopen. Dat levert dan op de korte termijn meer geld op dan wachten op ooit een financiële meevaller voor de lener.