Tom Lassing

Nieuw onderzoek wijst er volgens onderzoekers op dat weliswaar de bomen van het eiland verdwenen, maar dat de bewoners van Paaseiland zich wel konden handhaven.
Er was dus volgens nieuw onderzoek geen sprake van een eerdere veel grotere beschaving EN geen sprake van een ineenstorting van de beschaving. Daarmee hebben de nieuwe onderzoekers dus een heel ander idee over de beschaving op Paaseiland dan de onderzoekers van zo’n 50 jaar geleden. Voortschrijdend inzicht, of veel meer een geval van eigen situatie projecteren op het verleden?
Dat vraag ik me wel eens af, welke invloed de kennis en ervaring van onderzoekers is ten opzichte van hoe ze naar het verleden kijken.
Waar de nieuwe onderzoekers helaas geen antwoord op geven, is het feit dat het kappen van alle bomen wel enorme gevolgen voor de bewoners gehad moet hebben. De ooit talrijk zijnde bossen op het eiland verdwenen totaal. Toen de Europeanen kwamen, stond er geen enkele boom meer. Het bouwen van schepen en hutten wordt zonder bomen extreem veel lastiger. Er mag dan misschien geen sprake geweest zijn van een totale ineenstorting van de beschaving, maar in een hut wonen lijkt me prettiger dan in een grot moeten wonen. Het verbranden van gras om warm te blijven is heel wat minder prettig dan het verbranden van wat hout. Daarbij kan je met een boot zoeken naar betere visgronden, en dus ook het verruimen van je dieet.
Weliswaar tonen de onderzoekers nu aan dat zo’n 3.000 mensen wel konden overleven op het eiland, maar de bewoners waren niet meer in staat om zonder hulp van buiten het eiland ook te verlaten. Dat terwijl ze dus ooit in staat waren het eiland te bereiken en ook zeker in staat zijn geweest om boten te maken en onderhouden.