Warren Buffett is vanwege heel wat beleggingszaken beroemd geworden. Ondanks zijn hekel aan derivaten was ook hij het die zonder onderpand te geven een enorme hoeveelheid Put opties op enkele grote indices mocht schrijven.
Hij moet cash afrekenen als verschillende toonaangevende indices de aankomende 18 jaar onder een vooraf bepaald niveau sluiten. De opties hebben ieder voor zich een enkele afloopdatum en de koper kan dus slechts alleen op het einde van de looptijd uitoefenen.
Warren Buffett heeft bij het schrijven de premie dus al gekregen, hij had daarbij geen verplichting tot het leveren van een zekerheid en in wezen kreeg hij dus gewoon een paar miljard dollar extra op zijn rekening bijgeschreven voor opties die na zijn dood aflopen.
Je moet wel erg veel vertrouwen in de man hebben om dat te doen.
Is het zo gek wat Buffett deed?
Hij zag een kans waarbij hij de beschikking kreeg over een paar miljard dollar, voor verplichtingen die ver in de toekomst lagen.
Nu is het kenmerk van de indices dat ze de zwakke broeders die deel uitmaken van de index eruit verwijderen en de sterke, opkomende bedrijven er in doen. In andere woorden, populaire bedrijven maken deel uit van de index en bedrijven die minder populair bij beleggers worden, kunnen vertrekken.
In de index zitten dus, met een stukje vertraging, altijd de meest populaire aandelen.
Indices gaan dus per saldo altijd omhoog…
Tenzij… Kijk eens naar de AEX. Die bestond ‘vroeger’ uit Koninklijke Olie en 40% van de index betrof Financials. Met een paar populaire aandelen als Ahold, Unilever, Baan, VNU, Elsevier, Wolters Kluwer, UPC etc. erbij wist de index ooit een hoogste stand van 700 punten te halen.
Toen ging er iets mis. De AEX bleek uit vooral frauderende bedrijven te bestaan. Ahold, KPN, ING, Koninklijke Olie, ABNAMRO, Baan, Aegon, Unilever en ga zo maar door bleken allemaal in meer of mindere mate beleggers bedonderd te hebben. De index kreeg een tik die echt enorm was. We kwamen uiteindelijk twee keer rond de 200 punten uit.
Van 700 naar 200.
Ondertussen zien we de ‘oude’ werking van de index weer haar ding doen. We zijn weer gestegen naar 336 punten, nog niet eens halverwege van waar we ooit stonden, maar we stijgen weer.
Die 700 komt er ook wel weer, maar het zal de nodige jaren vergen. Het is uit te rekenen. Immers kunnen we berekenen hoe lang de index er over deed om ooit van 45 naar 700 te stijgen. Dat is de gemiddelde snelheid.
De 200 indexpunten bleek een stevige steun te zijn. Langlopende Put opties met uitoefenprijs 200 zijn dus te overwegen, maar zo heeft Buffett het niet gedaan.
Je krijgt immers veel meer premie als je de huidige stand neemt en dan daarop de gemiddelde stijging loslaat. Ga daar dan 50 punten onder zitten en schrijf daar extreem langlopende put opties op.
Helaas kunnen wij dat niet zonder een onderpand te geven.
Ik vrees dat Warren Buffett het ook nooit had gedaan als hij vooraf onderpand had moeten geven. Nu is hem achteraf te verstaan gegeven dat de banken hem te veel ruimte hebben gegeven. Ook Buffett heeft nu wat onderpand moeten verstrekken.
Buffett weet dat de gemiddelde stijgingsnelheid van de index gewoon een gegeven is waarop hij kan vertrouwen… Hij weet ook dat hij de expiratie van al die geschreven opties niet meer gaat meemaken.
Wat zal hij zich dus zorgen maken.
Ondertussen boert hij er goed mee. De eerste winsten zijn ondertussen al binnen. Het is namelijk niet gezegd dat Buffett alle positie volledig af gaat zitten wachten. Als de beurs bovengemiddeld stijgt, dan is dat gunstig voor hem. Hij zou daar gebruik van kunnen maken. Tot op heden deed hij dat al met enkele posities.
Ik blijf erbij dat het een briljante zet is geweest van hem, warbij hij het geld al in handen kreeg en de andere partijen afhankelijk van hem zijn geworden. Gaat Warren Buffett’s Berkshire Hathaway ooit failliet, dan hebben de kopers van de Put opties het nakijken. Zijn garantie is namelijk alleen wat waard als het bedrijf blijft bestaan.
