In Brabant en Limburg kunnen geen grootgebruikers meer aangesloten worden want het elektriciteitsnetwerk is vol.
Nu is dat besluit in mijn ogen meer een politieke boodschap dan een crisis realiteit.
Het netwerk raakt door grootgebruikers en duurzame energie instabiel. Een instabiel netwerk valt uit. Zoals het er nu voor lijkt te staan, is er kans op een uur per jaar dat er uitval zou zijn.
Dat is een uur te veel, want wij zijn gewend dat er nooit uitval is en dat is ook de gewenste situatie.
Wat er nu nodig is, is batterij capaciteit om die piek en ook kleinere toekomstige pieken op te kunnen vangen.
De oplossing is simpel. Laat zonnevelden alleen aanleggen als ze ook batterij opslag er bij regelen. Bij instabiliteit kan dan het zonneveld alleen de batterij opladen, of bij te weinig capaciteit kan de batterij stroom leveren en de piek opvangen.
Simpel en doeltreffend.
Maar het kost.
Heel het financiële plaatje voor zo’n zonneveld ziet er dan anders uit en ook moeten de financiële afspraken daar dan nog over gemaakt worden. Wie betaalt het en wat levert de geplaatste batterij de zonneveld eigenaar op?
De elektriciteitsbedrijven willen wel de lusten, maar niet de lasten.
Hun fantastische monopolisten positie staat op het spel. Als nu ook de zonneveld eigenaren elektriciteitshandelaren worden, welke ruimte krijgen die dan in dat speelveld? Wie is er sturend in die markt? Moet die bestuurder ook niet betalen en bepalen?
Het is de onzekerheid over dit alles die mij doet geloven dat het signaal vooral een politiek signaal is. Maar, ik was gisteren bij een bijeenkomst waarbij initiatieven nu kleiner gemaakt moeten worden want de pauze op groot verbruikers aansluitingen is nu wel een realiteit. Een realiteit die de economie in de weg zit en initiatieven ernstig beperkt.
De elektriciteitsbedrijven zitten nu de economie in de weg. Die situatie moet snel opgelost worden!
