De beoogde koper van één van mijn huizen in Detroit zegt dat de koop eindelijk komende dinsdag kan gaan plaatsvinden.
Hij was van plan het huis begin december te kopen, maar de subsidie van 25.000 dollar die de stad Detroit hem beloofde werd hem maar niet uitgekeerd. De subsidieregeling bestond, maar men had verzuimd er ambtenaren verantwoordelijk voor te maken. De hete aardappel werd dus keer op keer doorgeschoven, want niemand had de autoriteit gekregen de subsidie ook daadwerkelijk uit te keren.
Klinkt zo’n blunder bekend? Dit soort fouten zijn nu ook schering en inslag bij de regering Trump. Die maakt het slechts nog extremer dan het al was.
Hoe dan ook, bijna drie maanden later lijkt het gelukt te zijn.
Ik ben benieuwd. Ik wil de opbrengst gebruiken om mijn eigen schulden te verminderen. Ik heb zelf al iemand bereid gevonden om mijn lening aan hem te mogen terugbetalen. Dat gaat me een 100.000 aan uitstaande schuld schelen. Dat is toch 8.000 euro minder aan rentelasten per jaar.
Overigens heb ik nu wel eindelijk een positieve cashflow vanuit de verhuur van alle huizen. Dat mag ook onderhand wel, na zes jaar verhuurder zijn.
Ik ben nu van plan steeds tenminste één huis in de verkoop te hebben. Ik heb namelijk één team dat de renovaties doet. Als een huurder vertrekt doet dat team ook altijd de reguliere opknapbeurt. Bij een beoogde verkoop wordt dat altijd een iets intensere actie, want het niveau ligt dan net even iets hoger. Met de verkopen wil ik steeds mijn uitstaande schulden iets verminderen. Over vier jaar wil ik liefst geen of slechts een relatief kleine schuld over houden.
