De Nederlandse overheid wilde er geen onderzoek naar doen. Een aantal mensen in Drenthe besloot daarom dat ze het zelf wel gingen doen. De vraag was, tot hoe ver vinden we bestrijdingsmiddelen in natuurgebieden.
De boeren zeggen dat hun gif op hun eigen land blijft, maar is dat ook zo?
De eerste resultaten laten zien dat het een fabel is. Juist wanneer boeren massaal spuiten zien ze bij de meetstations in de natuurgebieden een forse piek in chemische stoffen die in bestrijdingsmiddelen zitten.
Tot heel diep in de natuurgebieden.
Dat houdt in dat het ook tot diep in de bewoonde gebieden komt!
We worden jaar in jaar uit gebombardeerd met chemische stoffen die simpel gezegd ons DNA aantasten.
Ziektes zoals Parkinson zijn enorm in opkomst sinds de jaren zeventig en dat is dus geen toeval als je weet waar we blootgesteld aan worden.
In de laatste tien jaar steeg het aantal Parkinson patiënten met 30%. Het is een ongeneselijke ziekte.
Dan komt tegengas van de boeren… Zonder dat gif niet genoeg te eten.
Maar is dat ook echt zo?
Het gif is erg makkelijk. Je spuit het een keer en heel het seizoen geen last van plagen… Maar het kan ook anders. Maar ja, dan moet je je werkaanpak veranderen. Moet je het anders doen.
Hoeveel gaat dat kosten?
Dus liever enorm veel Parkinson patiënten, dan een leefbaarder manier van werken?
Zeggen de boeren dat echt?
Het is tijd om nu eens serieus met elkaar te gaan praten. De bevolking voeden EN vergiftigen, dan kan écht niet.
De consumenten moeten OOK inleveren. Veiliger eten is duurder. Ook dat zullen we ons moeten realiseren.
