De afgelopen week is duidelijk geworden dat het leggen van zonnepanelen op stallen en op de daken van fabrieken misschien toch niet zo’n slimme oplossing is.
Stallen en fabrieken willen nog wel eens in brand vliegen. Daar hoeven zonnepanelen de oorzaak niet van te zijn. Stallen gaan regelmatig in vlammen op omdat de onvermijdelijk aanwezige knaagdieren door de elektriciteitsleidingen bijten. Dat probleem kennen we al sinds elektriciteit haar intrede in de stal deed.
In stallen vol vee zitten nu eenmaal veel knaagdieren en zonnepanelen worden met elektrische kabels met elkaar verbonden. De combinatie tussen stal, knaagdieren en zonnepanelen is dus geen gelukkige.
In Sint-Oedenrode ging afgelopen week een stal in vlammen op en de stukjes glas van de panelen kwamen tot wel drie kilometer verder neer.
Enorm gevaarlijk voor mensen en dieren.
Oeps.
Een dag later ging elders een plastic fabriek in vlammen op. Ook daar veel brandbaar materiaal en hoge temperaturen. Het glas van de op het dak liggende zonnepanelen kwam weer kilometers ver. In beide gevallen is nog niet duidelijk waardoor de brand begonnen is. We weten wel waar het eindigde, namelijk met een forse glas vervuiling van de omgeving. Dat kost veel geld en verzekeringsmaatschappijen gaan de eisen verder aanscherpen en de premies omhoog gooien.
De vraag is of zonnepanelen op stallen en brandbare fabrieken dus financieel gezien wel haalbaar blijven!
In mijn woonplaats Best is politiek gezien gekozen voor het beleid van ‘eerst vol leggen van daken’, zeker waar het grote daken betreft. Misschien moeten ze daar in de politiek toch iets genuanceerder over gaan denken?
We hebben als maatschappij de duurzame energie van de zonnepanelen nodig. We kunnen de vervuiling vanuit glasdeeltjes missen als kiespijn. Zonnepanelen in het veld geven geen kans op een enorme glasvervuiling tot op kilometers afstand. Ik zou dat toch maar meewegen in de besluitvorming.
