Mijn collega en goede vriend Maarten Verheyen publiceerde gisteren een interessant artikel. Hij verwoordde daarin precies mijn gedachtegang over de vraag waarom ik mijn edelmetalen in Zwitserland laat opslaan.
Daarom wil ik mijn eigen motivatie hier ook graag toelichten.
Ik wil mijn edelmetalen niet in Nederland opslaan, omdat ik het vertrouwen in de Nederlandse overheid tijdens de coronaperiode grotendeels ben kwijtgeraakt.
Toen bleek hoe ver een overheid kan gaan in het beperken van je vrijheid. Ik mocht op een gegeven moment mijn eigen huis niet zomaar verlaten en restaurants waren lange tijd gesloten. Zelfs ergens naar binnen gaan om naar het toilet te gaan, was niet vanzelfsprekend. Het klinkt achteraf misschien absurd, maar ik heb daardoor geleerd dat je er niet zonder meer van kunt uitgaan dat je overheid jouw eigendommen en vrijheden altijd maximaal zal beschermen.
Die les vergeet ik niet meer.
Ik had vroeger ook edelmetaal in Hongkong. Maar Hongkong is inmiddels zo sterk onder invloed van China komen te staan dat ik daar niet meer dezelfde mate van onafhankelijkheid zie.
Singapore heb ik eveneens overwogen. Daar had ik zelfs een kluis. Maar een kleine stadstaat is uiteindelijk kwetsbaar wanneer een grote macht besluit druk uit te oefenen. Voor mij is dat onvoldoende zekerheid voor iets wat juist bedoeld is als bescherming tegen systeemrisico’s.
Londen leek lange tijd een logisch alternatief. Maar ook daar heb ik mijn twijfels. Venezuela kon bijvoorbeeld jarenlang niet over een deel van zijn in Londen opgeslagen goud beschikken. Daarnaast heb ik onvoldoende vertrouwen in de transparantie van de Londense goudmarkt. Er wordt daar immers enorm veel papiergoud verhandeld tegenover relatief weinig fysiek metaal.
Dan blijft de Verenigde Staten over.
Daar hoef ik, denk ik, weinig uitleg meer aan te wijden. Als er momenteel één groot westers land is waar ik mij zorgen maak over de manier waarop de regering met wet- en regelgeving omgaat, dan zijn het de Verenigde Staten.
En daarmee blijft voor mij uiteindelijk Zwitserland over.
Niet omdat Zwitserland perfect is, maar omdat het land een lange traditie heeft van politieke stabiliteit, neutraliteit, eigendomsbescherming en financiële onafhankelijkheid. Voor mij zijn dat precies de eigenschappen die ik zoek wanneer ik mijn vermogen buiten mijn eigen land wil bewaren.
Het gaat mij daarbij niet om het voorspellen van een crisis. Integendeel. Ik hoop dat zo’n crisis er nooit komt.
Maar je verzekert je huis ook tegen brand zonder te hopen dat het ooit afbrandt.
Edelmetaal is voor mij een verzekering. En bij een verzekering vind ik het verstandig om niet alleen naar het bezit zelf te kijken, maar ook naar de plek waar dat bezit wordt bewaard.
Ik hoef de opslag in Zwitserland overigens niet zelf te regelen. De aanbieder waar ik mijn edelmetalen aanhoudt, slaat het fysieke metaal standaard in Zwitserland op.
Meer informatie daarover vind je hier
