Het is nooit de opzet geweest of ook maar de bedoeling geweest dat overheidsschulden definitief afgelost zouden worden. Zo is ons huidige geldsysteem niet opgebouwd. Dit geldsysteem werkt het beste als er steeds meer geld komt en meer geld komt er door meer (overheids)schulden aan te gaan.
De overheid gaat de schuld aan en het geld gaat de economie in. Dat geld kunnen wij ons dan weer ‘rijk’ mee voelen, terwijl aan de andere kant iedere inwoner via de overheid dezelfde hoeveelheid geld rood staat.
Er zijn winnaars en er zijn verliezers in dat spel. Er zijn er, die hebben meer geld dan (overheids)schulden en er zijn er die hebben minder geld.
Degenen met ‘meer geld’ zijn ook degenen die het bij de overheid voor het zeggen hebben. In Nederland is dat bijvoorbeeld zichtbaar in hoe de reiskosten voor studenten geregeld zijn.
Je zou denken, alle studenten op beroepsopleidingen zijn gelijk, maar dat is zo niet. Studenten aan HBO en universiteit hebben gratis reizen met openbaar vervoer, studenten aan Lager en Middelbaar beroepsonderwijs hebben dat niet. Verschil moet er zijn!
Zo leren onze jongeren al direct hun plaats.
Mooi staaltje van de klassenmaatschappij in werking.
En zo is er nog meer. Zo wordt arbeid zwaar afgestraft met belastingen, terwijl winst op kapitaal vrijwel geen belasting kent. Ook ideaal voor iedereen met geld terwijl het de sloebers die moeten werken voor hun geld lekker arm houdt.
Over de internationale regels hoeven we het dan niet eens uitgebreid te hebben. Immers, heeft u geld, dan kunt u via internationale regelingen heel wat belasting ontwijken. Volkomen legaal, maar dat komt omdat het belastingsysteem is opgezet en onderhouden door de rijke elite.
Hoe komen we daar onder uit, want dit systeem werkt heel lang, maar tot op heden is het in de geschiedenis steeds ten val gekomen.
De eerste weg is in België en Nederland voor het laatst in 1945/1946 uitgevoerd. Zo kort geleden nog maar, maar wie maakte dat nog bewust mee?
Het was het doelbewust uit de roulatie halen het het oude geld en het uitbrengen van nieuw geld, terwijl iedereen voor de eerste week een tientje kreeg. (Althans, zo ging dat in Nederland.)
Na die week kon je je oude geld inwisselen, maar je moest dan wel aantonen dat het ‘wit’ geld was. Je was schuldig tenzij je kon bewijzen onschuldig te zijn.
Een andere methode is in 2002 toegepast. Dat was de introductie van de euro. In Nederland ging dat heel slim. We hebben namelijk geen 100% waarde teruggekregen, maar slechts 90% van de waarde. De rest was een ‘bonus’ aan Europa.
Had je dus veel spaargeld, dan heb je veel overzettingsbelasting betaald. Het is heel slim gedaan, want ze hebben de berekening van de omwisselkoers eigenlijk nooit echt uitgelegd. Er werd gewoon gesteld dat het 2,2 gulden voor 1 euro werd.
Het had uiteindelijk 2 gulden voor 1 euro moeten zijn.
Er is ook de manier zoals de Argentijnen die voor hun kiezen kregen. Dat was het verdwijnen van hun munt. Alles dat op rekeningen stond, dus ook pensioengelden, was verdwenen.
Alle bankrekeningen in die munt waren niets meer waard.
En er is de Zimbabwe of Duitsland 1923 methode. Dat is dat de munt simpelweg zo snel waardeloos wordt, dat op een gegeven moment niemand de munt nog wil gebruiken. Daarmee is iedereen uiteindelijk dus ook alle waarde in die munt kwijt.
Ook de euro gaat waarschijnlijk één van die methodes voor haar kiezen krijgen. Welke weten we pas nadat het zo ver is.
De overheid zal u vooraf niet waarschuwen. U moet zelf maar zo slim zijn om niet te veel kapitaal in de euro aan te houden.
En wat dat betreft zijn we een niet bijster intelligent volkje. Dit laatste geldt voor zowel Nederland als België. We hebben namelijk nog nooit zo veel spaargeld op bankrekeningen aangehouden.
In meerdere opzichten een ramp.
Ons geldsysteem en onze economie drijven op omzet. Geld moet rollen. Geld op de spaarrekening is dus dood geld.
Willen we banen scheppen en willen we een sterkere economie, dan moeten die honderden miljarden euro’s aan spaargeld aangesproken gaan worden.
Minder spaarzaam en meer economische activiteit.
Ik zeg niet ‘verspillen’. Ik zeg ‘meer economische activiteit’.
Een heel goede investering is bijvoorbeeld de isolatie van uw huis.
Of koop zuinigere lampen en bijvoorbeeld koelapparatuur zoals koelkast en diepvriezers. De lagere kosten vanuit het lagere verbruik verdienen zichzelf terug. Koop een energiezuinige CV ketel, of liefst nog, ga over op andere vormen van energie, zodat de gasaansluiting er uit kan. De Groningers zullen u dankbaar zijn.
Als u op elektriciteit stookt, dan kunt u uw eigen elektriciteit ook opwekken met zonnepanelen.
Allemaal zaken die uw spaargeld verminderen, maar u op termijn geld gaan opleveren. Goede investeringen die de economie ondersteunen en die dus goed zijn.
U maakt uzelf er in meerdere opzichten ook minder kwetsbaar door.
Immers kan de overheid uw spaargeld heel makkelijk afnemen. Maar als u energie neutraal wordt en u geen gasaansluiting meer heeft en niet meer 100% afhankelijk bent van externe elektriciteit en uw spaargeld is ook niet langer een halszaak meer, want uw lasten zijn veel lager, dan heeft de overheid veel minder vat op u.
Vraag u ook af, hoeveel levert spaargeld u nu eigenlijk op?
Wanneer heb ik het waar voor nodig?
Als u nu investeert in de toekomst, heeft u de investering dan al terugverdiend als u uw spaargeld nodig denkt te hebben?
Is dan nu investeren niet een veel betere weg?
