Op 3 december mogen de kiezers in Venezuela kiezen voor oorlog of vrede. Het regime in Venezuela wil namelijk twee derde van het grondgebied van de buurstaat Guyana (ex Britse kolonie) aan haar grondgebied toevoegen. Dit omdat dit grondgebied in 1840 in hun ogen onterecht aan de Britten zou zijn toegekomen. Iets dat in 1899 al geregeld is, maar nog altijd niet geaccepteerd door ieder regime in Venezuela dat een buitenlandse vijand nodig heeft. Ook nu wordt dus die buitenlandse vijand gezocht om toenemende onvrede in het binnenland de kop in te drukken. Stel even dat de bevolking van Venezuela massaal de oorlog wil, wat dan? Venezuela heeft nu al 150.000 soldaten aan de grens liggen. Het is dus slechts een enkele bevel om hen over de grens heen te sturen. Guyana heeft geen leger van betekenis is zal dus direct grond prijsgeven. En dan? De verwachting is dat de VS en het VK dan gaan ingrijpen. Zelf verwacht ik dan dat de VS Venezuela middels vliegtuigen gaat aanvallen. De reden is simpel… die munitie heeft de VS nog. De soldaten op de grond kunnen dan Britse mariniers worden, aangevuld met eventueel Amerikaanse mariniers. Venezuela is militair gezien geen partij tegen de VS, maar de vraag is niet waar de oorlog begint, de vraag is waar ze stopt. Wanneer heb je deze oorlog dan gewonnen? Ondertussen is de bevolking van Guyana niet bijster gelukkig met de oorlogsplannen van het buurland. Men ziet de ontwikkeling in de machtigere buurstaat al vele jaren argwanend tegemoet. Niemand in Guyana wil bij Venezuela gaan horen. In die zin is de situatie niet zo anders dan in Oekraïne, waarbij een machtigere buurstaat maar even wil beslissen hoe de kleinere staat zich dient te gedragen. Zo niet, dan vallen we binnen.
