Iedere Griek realiseert zich heus wel dat ze niet kunnen blijven leven zoals ze geleefd hebben… En toch willen ze niet terug.
Ze stappen echter pas uit de luxe cruiseboot als deze zo diep gezonken is dat de reddingsboot een interessant alternatief wordt.
Dit houdt in dat na de eerste 100 miljard de tweede 100 miljard óók niet genoeg gaat zijn. De derde, vierde en vijfde keer 100 miljard gaan ook niet helpen.
Uiteindelijk is heel het concept van Griekenland onhoudbaar als er niet jaarlijks 100 miljard vanuit Europa ingepompt blijft worden. Geloof me, de Grieken zouden het maar een magere deal vinden als ze slechts 100 miljard per jaar zouden krijgen. We moeten immers blij zijn dat ze ons het plezier doen om in de Eurozone deel te nemen.
Onze politici zijn net robots in de autofabriek. Ze kunnen één kunstje en blijven keer op keer datzelfde kunstje doen, tot het model uit de productie genomen wordt.
Het alternatief voor Griekenland is er wel, dat is buiten de Eurozone stappen en de nieuwe eigen munt devalueren en over een paar jaar weer devalueren etc etc. Net zoals ze altijd al gedaan hebben.
Het land is failliet, maar de Grieken zelf zijn in veel gevallen niet op dit moment arm. Een derde van de bevolking is in dienst van de staat en heeft daarbij een tweede inkomen als kleine ondernemer. Ze hebben een boomgaard, een restaurant, een apartementje dat verhuurd wordt of een uitkering vanuit een vorige overheidsbetrekking.
De Griek klaagt echter steevast wel steen en been, want zo mooi als het was, dat zal het nooit meer worden. Met je 52e met pensioen en dan meer verdienen dan ooit toen je nog werkte.
Op de één of andere manier heeft Europa daar moeite mee. We begrijpen er vanuit Griekse ogen bezien helemaal niets van. De Grieken doen het toch goed, laat Europa zich maar aan Griekenland aanpassen!
Er zijn op vrijwillige basis geen alternatieven voor Griekenland. Ze zouden immers wel gek zijn. Je gaat jezelf toch niet vrijwillig korten en het paradijs om zeep helpen?
